22-05-10

De toerist uitgehangen

Wat doe je als zoonlief met een Canadees lief thuis komt? Juist, dan ga je iets lekkers koken en speel je gids om de streek te tonen! IK had een meerkeuze-lijstje gemaakt en ons Shanonneke mocht kiezen waar naartoe! Het liefst wou ze naar Ieper en omstreken, wij dus die richting uitgereden . Ze glunderde bij al die kleine weggetjes hier op de boerebuiten, ze vond het allemaal even "cute"en het was een plezier om iemand rond te voeren die als een kind zo blij naast me zat te genieten van alle schoonheid die wij niet meer zien omdat alles voor ons zo gewoon lijkt! 

Het canadees standbeeld in St juliaan Langemark vond ze helemaal te gek en als twee dolle tieners gingen ze poseren voor de foto's . Er liep nog een verwaaide Australier rond en toen hij hoorde dat wij Engels praatten maakten wij een praatje. Het bleef bij deze korte kennismaking en als een volleerd chauffeur, gingen we verder naar Dikkebus want ons Canadeesje wou zo graag zien waar de roots van haar lieverd lagen. Voor mij een beetje vreemd om op de parking te staan van het restaurant wat we zelf uit de grond gestampt hebben en waar nu een andere vreemde man de sleutels in het slot steekt , het restaurant is nu van hem! En zijn dochterke zal hier nu grootgroeien Zoals mijn eigen kinderen hier hun jeugd doorbrachten. HIer heb ik goeie tijden gekend, veel goeie, maar ook bittere moeilijke dagen waar ik verging van eenzaamheid wanneer de drankduivel als een hoge muur tussen mij en mijn echtgenoot stond, en hoe ik door het kijkgatje in de muur zag hoe hij zijn eigen en onze zaak ten gronde richtte! 

Nu ja, op naar de Vlaamse heuvels! Rodeberg, zwarteberg, en af en toe eens uitstappen om foto's te nemen of een korte wandeling te maken van het glooiende landschap, de koeien in de weien en de oorlogsmonumenten. 

Ook de kemmelberg kon niet aan de lens ontsnappen en ik mijmerde over te tijd dat mijn kleine ukkies hier vroeger op zoek gingen naar kabouters, in dit grote bos!

Mijn toeristje was in de wolken en mijn Amaury genoot van de buitenlucht , hij die nu een stadsmens geworden was! Ik zag het kind terug ontluiken in zijn ogen en het was heerlijk om deel te maken in die onnoemelijke vreugde van twee jonge verliefde mensen.

Op naar ieper, nadat we een ommetje gemaakt hebben om toch maar foto's te kunnen maken van de hoppevelden in poperinge. Jammer dat veel hoppevelden plaats hebben moeten ruilen voor andere gewassen, maar na lang zoeken vonden we eindelijk toch de opschietende hopperanken!

OP de markt in Ieper zaten de terrasjes overvol en we gingen noodgewongen ene bakje friet binnen eten in de markfrituur. De baas van dit etablissement was heel "pushy", we kregen gewoon de tijd niet om even in het uitsalraam te kijken wat er daar als fastfood te rapen viel. Veel zin om hier te blijven hadden we niet, maar bon, we waren krap in tijd als we op tijd de "last post " wilden zien. We aten ons frietjes op en we verlieten zo snel mogelijk de keet, want een bende giechelende meisjes had post gevat rond de tafel achter ons , en ik kon die drukte om me heen missen als kiespijn!

Nog snel een goeiedag gaan zeggen naar Francky-boy die een café uitbaat in een zijstraat van de markt. IN razendtempo wat bijpraten en op naar de last post. 

De menigte stond al goed opeengepakt om het schouwspel van zo dicht mogelijk te ervaren en een tijdje nadien schalden de trompetten van zes klaroenblazers onder de Menenpoort. Ik krijg er steeds opnieuw kippevel van. Er werden kransen gelegd met "poppies" de nationale bloem dat herinnert aan de oorlog. 

We keerden in stilte terug, likten nog een ijsje en vatten de terugweg aan. 

Dag Ieper, tot nog eens!

11:26 Gepost door fibromindy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (7) | Tags: ieper, last post, canadees, toerist |  Facebook

Commentaren

hé jij bent afkomstig van Dikkebus
ik woonde tot m'n 15 jaar in Sint Jan, bij Ieper dus

geen picon gedronken op de rode berg?

Gepost door: fotorantje | 22-05-10

Reageren op dit commentaar

Hey Fotorantje! IK ben eigenlijk afkomstig van Dadizele, maar was ooit garante in een restaurant in Dikkebus, leerde mijn 1ste man kennen. We kochten een huis vlak op de hoek van Dikkebusvijver, heette toen Harlekijn. 14 jaar dat restaurant uitgebaat , maar mijn man was alcolieker en ik wou daar in schoonheid eindigen voor de zaak helemaal om zeep was. Heb dan de winkel van mijn moeder overgenomen in Menen, ben dan gescheiden, leerde Wim kennen en na 5 jaar besloot ik te gaan werken, en te trouwen . Zo kwam ik in Meulebeke terecht waar ik werk op de sportschool. En dan werd ik fibromindy, haha!
Gisteren gevraagd of er iemand een picon wou drinken, maar ze hadden er geen zin in! Eens gewandeld tot Frankrijk. Ons Canadeesje vind het zo fascinerend dat Belgie zo klein is!
liefs
fibromyndy

Gepost door: christa | 22-05-10

Reageren op dit commentaar

OT

je hebt het twee keer heel mooi gezegd Chista!!! bedankt!!

Gepost door: fotorantje | 22-05-10

Reageren op dit commentaar

Het was aangenaam ook met jou kennis te maken. Ik vind het altijd geweldig mensen te ontmoeten van de blogs. Gewoonlijk klikt dat onmiddelijk.
Wij hadden vroeger ook een Italiaans restaurant in Brussel.Ik weet goed hoe het er aan toe gaat om te werken in dergelijke zaak.
Ik overliep even je blog en zal zeker nu en dan eens langs komen.
Groetjes.

Gepost door: emmy | 23-05-10

Reageren op dit commentaar

ja, 't was een gezellige dag, blij dat ik er bij was en al die sympathieke mensen heb leren kennen, en een nieuwe leuke blog om dikwijls te komen lezen

Gepost door: omamoetje | 23-05-10

Reageren op dit commentaar

... en Dikkebus, en Ieper en picon ken ik ook allemaal, mijn roots liggen daar (Pops)

Gepost door: omamoetje | 23-05-10

Reageren op dit commentaar

:-) Je was een goede gids voor haar en dat zal ze zeker waarderen! :-)

groetjes

Gepost door: maike | 23-05-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.