01-07-10

stoepkrijt

Deze namiddag de eerste solden getrotseerd! Gelukkig hebben we een plaats uitgekozen waar het nog allemaal te doen was, geen drukte, geen aggressieve soldenjaagster die met de "sjakos "zouden slaan om hun prooi te verdedigen!

Enfin, ik heb me een kleedje buit gemaakt, een zwart dan nog wel, mijn buikje wordt er een beetje in verdoezeld en ik hoef er geen legging onder te dragen, dus al een zorg minder!

Ik wou nog wat kaarsjes halen om ons interieur wat op te frissen, nu onze meubelen gebleekt en in al hun frisheid opnieuw ter plekke staan.

De actionshop is zo een winkel waar je zowat vanalles vindt! Van fietsbanden tot kaders, maandverbanden , schrijfgerief en speelgoed!

Mijn oog viel op een pak stoepkrijt en ik kon een "wauw" niet onderdrukken! zo'n mooi stoepkrijt in een pak met zes kleurtjes . Stoepkrijt in het model van een heel dik potlood van wel zes centimeter doorsnede! Daar kon ik als kind alleen maar van dromen!

IK zag me opnieuw hinkelen op de speelplaats in de lagere klas. Dan tekenden degene die over krijt beschikten een mooi parcourtje op de tegels, soms in een slakkenvorm of in 8 of 10 hokjes waar je dan nog een hinkelblok nodig had!

IK was altijd jaloers van de meiden die over een mooi stuk krijt bezaten, niets stoepkrijt uit de winkel, gewoon een stuk kalk van een gebroken beeld of zo. Gewonen krijtjes werden daar niet voor gebruikt , alleen de juffrouw in de klas had zo'n krijt!

Wie s morgens met een mooi stuk krijt toekwam op school werd daar bijna op handen door gedragen en genoot menig aanzien door de rest van de klas! Sommigen brachten dan zo'n immens krijt mee dat ze hun twee handjes nodig hadden om het krijt te gebruiken.

IK had nooit stoepkrijt. toen ik mijn moeder om een doosje krijtjes vroeg kreeg ik al snel te horen dat dit niet kon, dat ik maar moest hinkelen in een parcour dat door iemand anders was aangemaakt!

Op een dag ontdekte ik dat een groot jezusbeeld dat op onze zolder stond eigenlijk ook "krijt" was! In mijn verbeelding zag ik mezelf al triomferend de koer opkomen met een zo'n joekel van een krijt waar meningen jaloers zouden op zijn!

Dus vond ik er niets beter op dan de arme Jezus gewoon tegen dek te smijten! Het was een houten plankenvloer en die jezus die zijn rode hart als een triomf in zijn handen hield wilde zich nog even niet gewonnen geven! Ik heb hem een paar keer heel hard op de grond moeten zwiepen tot hij in stukken vloog en voor mij dus "stoepkrijt" werd. Mijn moeder jammerde dat ik het antieke H. hartsbeeld had gebroken en ik loog me blauw toen ik zei dat het "per ongeluk" was! Arme jezus, gedegradeerd tot stoepkrijt!

In elk geval, had ik de volgende morgen heel veel succes en kon ik eindelijk nu zelf eens het hinkelparcour uittekenen, nu had ik het eens voor het zeggen si, voila!

Dan waren er ook nog "de rekkers" een lange elastiek van dat soort wat vroeger gebruikt werd om in onderbroeken te stikken. Ook daarin bestond een zekere vorm van hierarchie! Die met de mooist witte en langste elastiek was zowat de praesis van de klas!Ik vond het heerlijk om allerlei spelletjes te bedenken, wat heb ik er op los gehuppeld!

Mijn elastiek was er ene van gerecicleerde onderbroekrekkers! Allemaal korte stukjes aan elkaar geknoopt. er was geen sprake van dat ik een "nieuwe elastiek " zou krijgen om te springen! Mijn moeder haalde al de elastieken uit de versleten onderbroeken. De onderbroeken zelf belandden bij de vodden, en doken later dan op om schoenen mee op te blinken! Zo ging er niets verloren. Nu ik er aan terug denk sta ik versteld van de recyclagekunsten van mijn moeder! Zo werd het eerste communiekostuum dat door mijn oudste broer was gedragen ook gebruikt voor mijn jongste broer! Mijn tweede oudste broer kreeg er wel een nieuw omdat het anders te veel zou opgevallen zijn dat het zelfde kostuum het jaar erop opnieuw gebruikt zou zijn. Dus werd het costuum netjes opgeborgen en drie jaar later terug opgedist voor onze junior!

Ik had geluk, ik was enig meisje en mijn eerste communiekleedje kwam van de C en A! Het mooiste aan dat kleedje vond ik "de doos", het was zo'n grote kartonnen doos met een handvatje aan en het kleedje zelf zat nog in van dat mooie ritselende zijdepapier. Zulke dozen zag je alleen in Amerikaanse films! Fier als een pauw stapte ik de winkel uit met mijn "doos"

De dag van mijn communie werd mijn haar in de krulspelden gestoken en de kapster stak er een takje witte valse bloemetjes. Daarbij droeg ik zwarte craquelé schoentjes en witte sokjes!

Ik kreeg ook mijn eerste "goudewerk" een moderne medaille van maria aan een lange ketting, ( ook tegen het groeien zeker) maar tijdens het communiefeest hebben we gespeeld en in bomen geklommen en gehangen en nog voor dat de avond viel was ik mijn schoon goudewerk kwijt! Het huilen stond mijn moeder nader dan het lachen en ik probeerde te troosten met de woorden dat ik het toch eigenlijk niet schoon vond, waarop mijn moeder nog bozer werd. Ik begreep duidelijk de grote mensen niet! Als ik een ring of een juweeltje uit de kauwgomballenbak wou, vond ze dat brol terwijl het goedkoop "en mooi( in mijn ogen dan) en dan kocht ze zo'n duur ding dat ik helemaal niet mooi vond! Ach dacht ik, ik zal grote mensen nooit begrijpen!

18:19 Gepost door fibromindy in gekke kronkels | Permalink | Commentaren (1) | Tags: stoepkrijt, goudewerk, elastiek |  Facebook

Commentaren

hallo Christa, dank je voor je reactie op m'n blogje. Je kan als volgt linkjes aanbrengen op je blogje. Je klikt op "blog aanpassen" dan op "personalisering". Dan sleep je het vakje 'Links' naar de linker- of rechterkolom. Dan klik je op het ikoontje 'edit'. Dan opent zich een venster waar je telkens een naam en een URL in kunt invullen. Als je dat gedaan hebt, eerst dan op 'toepassen' klikken en dan ook op 'Opslaan'. By the way jouw URL is http://chrissebie.skynetblogs.be .
Veel succes ermee!

Gepost door: pelgrimpje | 03-07-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.