13-07-10

Terug in blog-city

Eindelijk terug in blog-city! Ja een mens raakt daar sneller aan verknocht dan ik eigenlijk vermoedde! Drie dagen blogstop en nu ben ik al mijn inspiratie kwijt, het lijkt wel een eeuw geleden dat ik nog iets schreef!

IK herinner me nog vaag dat Amaury en Shannon vrijdagavond zijn komen om mijn auto te lenen! We hebben samen gezellig buiten gegeten, t was heerlijk vertoeven, alleen is het constant op en af lopen met al dat eten, wel vermoeiend, ik moet me terug zo'n tuinkarreke aanschaffen om alles op te zetten! Ik betrap me er vaak op dat ik truukjes aan het bedenken ben om mij het leven gemakkelijker te maken, jaja Fibromindy wordt vindingrijk! Mijn man lijkt wel een draagezeltje, bij het boodschappen moet hij me helpen bij het dragen van mijn handtas of kleding dat ik wil passen, lijkt wel of ik op draai ben met mijn bodyguard, maar gelukkig voelt hij zich goed in deze rol!

Zaterdag zijn we onverwachts in de carrefour beland waar ze aan het uitverkopen waren. We hebben ons karretje goed gevuld met dingen die we leuk vinden en die we nu betaalbaar vonden. Zo heb ik een stapel nieuwe bordjes voor de keuken, groene met witte bolletjes. Ook schoteltjes in leiesteen die ik ook al lang wou om aperitiefhapjes op te serveren of een dessertje! Waarom denkt een mens steeds aan eten men hoort te dieten!

Zondag heb ik me te pletter geamuseerd met het klaarmaken van een uitgebreide brunch voor vier met eten voor tien man, neen we hebben het zelf s'avonds met zijn zessen dan nog niet allemaal soldaat gemaakt!

Zondag , heerlijke dag! Ik bedacht een alternatief voor fietsen, omdat fietsen me niet lukt, of ik er toch zeker niet zou in slagen om een lange rit te doen! We hebben de mannen met de fietsen naar de preiroute gestuurd, ja zo heet die route echt! En mijn nichtje en ik hebben het traject met haar cabrio afgelegd! Zalig was het, niet dat het voor mij nu persé een cabrio moet zijn, maar we hebben gezongen uit volle borst en hadden het meeste plezier als de mensen ons nakeken en waarschijnlijk gedacht hebben dat we ze niet allemaal meer op een rij hadden! Ach so what! Moet allemaal kunnen! Sommige mensen stonden te zwaaien langs de weg en ik riep luidkeels, "fibromindy goes cabrio! Dan merkte mijn nichtje gierend van t lachen op , dat er dus echt wel een steekje bij me los zit!

Midden in de velden hebben we effe halt gehouden en zijn het westernsaloon, "hof ter velde " binnengestapt! De patron, lang hoor, baard en snor, helemaal in cowboyplunje tot een revolder toe en zijn vrouw in een westernkleed! We verwachtten dat de daltons er elk moment konden binnenvallen. Hier geven ze linedance-lessen en worden er vaak county en westernoptredens gegeven. Ze hebben ook hun eigen schietclub voor leden!

Onze toch ging verder door het preilandschap van Meulebeke en omstreken en nabij de in vrome kringen bekende "kapel van bijstand" zijn we fruitige sangria gaan drinken, waar het aantal nootjes in het schaaltje niet evenredig was met het aantal verbruikers aan onze tafel! Bijgevolg werd het vechten voor de nootjes, maar we hebben hilarisch gelachen.

Jammer dat ik s avonds terug gestrafd werd door die stomme mister F die het vast niet kon verkroppen dat ik het eens goed naar mijn zin had gehad, grrrrr, ik heb mijn klauwen uitgestoken, maar hij lacht me gewoon uit!

Maandag , druilirig weer, naar de kiné mijn grenzen proberen te verleggen en de rest van de voormiddag gesleten in de wachtkamer van de dokter en in de namiddag op mijn lauweren gerust! Ik was aanvankelijk van plan om maandag naar Antwerpen te gaan , iemand gaan verrassen, maar meneerke F, kreeg maandag zijn zin en ik heb de hele namiddag gezeteld!

Uitstel is bij mij geen afstel, ik heb ooit iets "uitgesteld " en de week erop overleed mijn beste vriend , die ik dus niet verrast had met een verjaardagstaart zoals ik in gedachten had! Op zijn uitvaart heb ik een tekst voorgelezen dat ik geschreven had omtrent dat uitstellen. Ik heb er dus mijn lesje van geleerd en nu is mijn motto dus, gewoon doen, en niet denken!

Dus stond ik met manlief, die me vergezelde enigzijds uit praktische reden en ook wel omdat hij nu eenmaal graag meegaat en al helemaal als hij ook maar het magische woordje Antwerpen hoort.Dus fibro of niet, hop ermee, "doing is being" en zo stonden we deze voormiddag in het antwerpse diamantkwartier, waar het krioelde van de mannen in het zwart, met hoeden, baard en lange bakkebaarden, de joden dus! Het was al een onderneming op zich om in het gebouw te raken om iemand een boeket van mijn beruchte preibollen te overhandigen!

Het was een leuke kennismaking, met een nog leukere dame! We konden natuurlijk geen uren beslag leggen op haar tijd want er werd ook nog verondersteld om daar een beetje te werken. IK vond het heel fijn en na ons afscheid zijn we richting Meir vertrokken om nog eens te snuffelen in de laatste solden! Het snuffelen werd bij mij al snel strompelen en tegen een uur of drie zijn we reeds terug naar huis vertrokken. Of die kiné speelt me heel erg parten of mijn fibro is gewoon een stuk erger geworden!

De hele weg terug werd ik gekweld met heftige pijnen in mijn benen en armen, ach ja, ik blijf de lijfspreuk van de fibros hoog in het vaandel dragen, "een kermis is een geseling waard!

Nu moet ik dat ding nog opslaan en ik weet van de helft niet wat het betekend, dus duimen dat het op t net geraakt!,

 

18:56 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (2) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook

Commentaren

Dag christa,
Jij bent er blijkbaar beter aan toe dan ik : ik kon zonet nog niet posten, wel een blogronde doen en een commentaar plaatsen. 4 dagen onthouding, dat vind ik ook veel! Ja ik ben er ook een beetje aan verknocht. Voor mij is het een echte bezigheid plus ook een contact met een aantal mensen. Ik troost mij dat ik hier bij jou al wat kan komen lezen. Mag ik jou wel erop attent maken dat jouw tekst spijtig genoeg bijna niet leesbaar is, de tekst is wat te klein of misschien eens een ander lettertype proberen? Je ziet maar, want het lijkt al niet zo simpel op zich!

Gepost door: pelgrimpje | 13-07-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bie,

De bloemen staan hier prachtig in mijn kantoor!!

Bedankt, het was een hele aangename verrassing!!

Kus,
C

Gepost door: charlie | 14-07-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.