14-07-10

Veel fibro, weinig Mindy!

naaktfoto.jpg

 

Om er zeker van te zijn dat deze keer de tekst leesbaar is, een groot lettertype gebruikt, want met dit nieuw blogspel kan ik totaal niet overweg en ik wil me er ook niet druk over maken, want k ben uitgeput en heb geen zin mijn hoofdje hierover te breken!

Misschien lukt het om je enigzins in te leven in mijn situatie bij het bekijken van dat fotoke, want zoals de bleke dame op het bankske , zo voel ik me! Een ineengezakte blubber ! Ik probeer het allemaal komisch te bekijken, maar hoe kan je op een komische manier uitleggen dat ik er vandaag in geslaagd ben om welgeteld twee doelstellingen te bereiken die zelfs kranige ladys van 90 bereiken! Hoera hoera, ik ben naar de markt gegaan heb heel mijn boodschappenkarretje gevuld met vers fruit en nog een plastiek zak met twee doosjes aardbeien aan mijn rechterarm. Oef eerste opdracht geslaagd, hoewel ik mijn karretje haast niet uit mijn auto kon tillen, sprak ik streng tegen mezelf en zei, héla je gaat nu niet onnozel doen en hiervoor hulp vragen! Ik maak constant ruzie met mezelf, of beter gezegd met dat logge lijf van mij! Ik probeer niet te veel te denken aan hoe ik vroeger door het leven croste van her naar der en wel tien werken met de keer aankon, al is dat natuurlijk ook fel overdreven, het waren er hoogstens 8!

Ik moest en zou de diepvries kuisen en in 3 etappes is me dat inderdaad gelukt! Waarom maken ze die ook zo diep! Ik zie daar totaal het nut niet van in, maar bon, Fibromindy slaat dat op in haar grote truukenboek en besluit volgende keer een staand model te kiezen , maar nu moeten we het nog maar effe met deze doen, want in mijn truukenboek staat al een inloopdouche, een electrisch deken, een infraroodlamp, een rugzak als handtas zodat ik de handen vrijheb en het gewicht van de tas over heel mijn rug verdeeld wordt, zodat ik niet nodeloos ga scheef hangen! Straks gaat fibromindy nog scheef ook, haha! Ik ga zelf al naar een toilet voor invaliden, zodat ik makkelijker recht raak! Maar al die truukjes kosten geld en ach ja voor geld moet je werken en ik kan niet werken!!

Nu heb ik een zee van tijd maar kan niet eens de dingen doen die graag zou doen, ik moet mijn dromen herschikken en andere prioriteiten vooropstellen!

Mijn derde plan voor vandaag zag ik eigenlijk als een ontspanning en toch werd het een calvaritocht! IK had een advertentie gezien van de versmarkt waar je diverse vleescollis kon aankopen en gezien de kids voor drie weken komen zijn we een deel vlees gaan inslaan! Gelukkig had ik mijn draagezeltje mee, lees mijn man, en neen dom is hij niet , hij heeft ook niet zo'n lange oren, maar draagt al de boodschappen voor me, lucky me!!!!

Nog snel een paar winkels afdweilen om nog een kaway te vinden was er teveel aan! Zonder kaway en met heel veel pijn thuis gekomen! Sleep sleep met mijn laatste krachten  en misselijk van de honger snel mijn stukjes zalm op de grill gesmeten, de pasta gekookt en de saus afgewerkt! Oef we kunnen eten! En t was nog verdraaid lekker ook!

Laatste opdracht voor vandaag, al het vlees inpakken en labelen, zodat ik weet wat er in die pakjes zit en k was zoooo gelukkig dat mijn manneke voorstelde om het allemaal netjes in de diepvries te leggen, oef, ik mocht blijven zitten! Nu had ik mijn lot aanvaard, mijn fibro aanvaard, ja , okee, maar in de toestand van een paar weken geleden! Nu staat het wenen me terug nader dan het lachen, want ik moet nu nog eens mijn nieuwe toestand gaan aanvaarden, en k vraag me af , wanneer mijn persoonlijke kwelduivel zal stoppen met groeien in mijn lijf! Terwijl hij vroeger in een hoekje van mijn lijf zat, zit ik nu in een hoekje en moet machteloos toezien en vooral voelen hoe hij de touwtjes in handen neemt en me al mijn krachten ontneemt, maar ik zal me verdorie tot de tand wapenen , want aan mijn levenskracht zal hij niet raken!! O neen, forget it!

 

20:34 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

Commentaren

beste fibromindy,
Deze tekst is prima leesbaar hoor! Ja sorry als ik je met mijn opmerking ivm kleine tekst heb opgejaagd, dat was helemaal niet mijn bedoeling. Ik vond het vooral zonde dat je zoveel werk maakt van een postje als hij niet goed leesbaar is.
Verder vind ik dat je je heel verstaanbaar maakt en door je manier van vertellen kan ik me als lezeres goed inleven in wat je meemaakt. Ik vind dat je op één dag keiveel hebt gedaan!
Liefs.

Gepost door: pelgrimpje | 14-07-10

Reageren op dit commentaar

Pelgrimpje,
Ik was net blij dat je het meldde dat de tekst te klein was, het is allemaal even zoeken hoe het moet met die nieuwe instellingen en k moet eerlijk zeggen dat ik vaak zoveel pijn heb dat ik daardoor ongeduldig en kitteloriger ben geworden, maar k heb mijn momenten! Groetjes

Gepost door: christa | 15-07-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.