29-07-10

kok aan huis

Het was hier gisteren nogal een bedoening, een leuke bedoening! Mijn wedstrijd-moeder had een prijs gewonnen van cote d'or chocolade. Win je kok aan huis!

En wat nog leuker was, we hebben die prijs integraal gekregen! Mochten uitnodigen wie we wilden. Ik heb daar dankbaar gebruik van gemaakt om een paar obers en meisjes die vroeger bij ons werkten ten tijde van mijn beruchte of befaamde Harlekijn-periode. Ze hadden mij een  ontzettend grote dienst bewezen door voor mij te getuigen bij mijn gevecht tegen de rsz. Het was heel moedig van hen om zich nog iets te willen aantrekken van iets wat 19 jaar geleden was, dingen die ze zich nog wel herinnerden maar onzeker waren over het feit dat ze op de rechtbank misschien ferm het vuur onder de schenen zouden  gelegd worden.

Ik had me voorgenomen dat als ik die rechtzaak zou winnen ik de bende eens zou samentrommelen om er een gezellige avond van te maken en hilarische verhalen op te halen over taarten die tegen de muur gezwierd werden! Obers die met een kan water de zaal in gestuurd werden terwijl het koffie moest zijn! Soepkommen met een schuimspaan in , en nog wat van die typische horeca-grapjes.

En zo was gisteren D_Day! Begon nogal omslachtig omdat ik ineens een paar gasten te veel had, dus moest ik bijkoken, het was immers te laat om nog wat te laten brengen door die traiteur, zo ben ik tweemaal naar de beenhouwer gereden om ribbetjes en liep op de toppen van mijn tenen omdat ik niet wist hoe die traiteur hierop zou reageren!

Ik stuurde een mailke en legde mijn prangende probleem uit en zat tot het verlossende telefoontje op heel erg hete kolen! Kwam daar dan nog bij dat het weer wat kwakkelachtig was! Doen we het buiten, binnen, neen toch buiten, ach nee t is alweer overtrokken. Uiteindelijk hebben we de knoop doorgehakt en op veilig gespeeld, dus binnen. Was er dan nog een discussie over welke tafel we in de living zouden neerplanten ten einde plaats genoeg te hebben voor iedereen! Manlief wou schragen zetten met een oude deur op, ik wou de tafel uit de keuken en plank en schragen dan weer in de keuken!

Maar omdat manlief uiteindelijk de handige harry is die het moet oplossen, liet ik de beslissing aan hem over.Als onhandige harryetta zag ik dat het goed was!

Ik kreeg een verlossend telefoontje van de traiteur en legde de super-vriendelijke mevrouw mijn prangend probleem uit en hoe ik het zou oplossen! De drie extras menu's zou ik koken in de garage, ik wou immers niet in de weg lopen van de chef kok, ik zou dat zelf heel vervelend vinden!

Het was heerlijk om iedereen terug te zien en het was een plezante bende waar iedereen met iedereen praatte. De service was schitterend, heel vriendelijke dame die de poten van haar lijf liep om het ons naar onze zin te maken. Heerlijke hapjes en het menu ook subliem. De chocolademeneer was in hoogsteigen persoon gekomen met bloemstukken voor op de tafels en voor iedere aanwezige een zak met wel tien soorten chocolade! Niemand van onze gasten heeft dit extraatje geweigerd. Ik heb mijn zak afgestaan aan dochterlief die zich heel de avond heeft uitgesloofd om voor de drie extra personen te koken en op en af te ruimen! Ik genoot van de samenhorigheid die er was en van de samenwerking tussen de kids om elk op zijn buurt spontaan een taak op zich te nemen.

De oenoloog en neen dat is geen fibrodokter en t was ook geen "oen"! Ja er was zelf een oenoloog die telkens een hele uitleg gaf bij de wijn! Een man met passie voor zijn vak! Ik ben alweer vergeten waar hij gestudeerd had. Sommige van onze gasten vonden zijn uitleg heel interressant bij anderen werkte het dan weer ontzettend op de lachspieren , waarin ik alleen maar kan concluderen dat hij er niet alleen voor spek en bonen bij stond.

Na het hoofdgerecht werd het wijn proeven met chocolade, niemand had bezwaar bij deze extra degustatie! Wat we vergaten is die mensen een daverend applaus te geven, dju de dju, k zal hen een mail sturen! Ik ben altijd van oordeel, als het goed is mag het ook gezegd worden.Een potje waardering kan iedereen gebruiken, het sterkt het zelfvertrouwen en moedigt de complimentkrijger aan om het in het vervolg zeker even goed te doen!

Voldaan gingen we naar bed, maar ik kon de slaap niet vatten! Ik had immers een prangend lichamelijk probleem dat ik hier niet uit de doeken zal doen om de pret van dit "positief verhaaltje" niet te bederven!

IK heb het moeten doen met een paar uurtjes slaap, voor de helft in de zetel, ach ja, ik kan deze namiddag een beetje rusten en alles rustig eens herkauwen in de molen van mijn drukke hoofdje!

 

10:08 Gepost door fibromindy in Algemeen, stomme fibro, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: feestje, vrienden, chocolade |  Facebook

Commentaren

Leuk maar wel erregggg druk hé Christa! ;-)
Liefs,

Gepost door: Bientje | 29-07-10

Reageren op dit commentaar

wow dat klinkt supergezellig en lekker
blij dat de kids ook bijsprongen, een plum voor hen!
en nu rust hé Christa

Gepost door: fotorantje | 29-07-10

Reageren op dit commentaar

Dit was nu eens een plezant postje om lezen :-)
En ik kan me zo inbeelden hoe je je deze nacht hebt gevoeld, maar die schone dag is er eentje om nooit meer te vergeten, ook niet wat de kids hebben gepresteerd! :-)

groetjes

Gepost door: maike | 29-07-10

Reageren op dit commentaar

hallo Christa!

ben net als jij fibro mens en cvs.me menske!!!
Soms is het toch niet te doen he!
Maar we nemen de dag zoals hij komt!

een fijne donderdag namiddag en wie weet???

groetekes, annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 29-07-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.