01-08-10

Relativeren en zelfspot!

 Ja, ik geef het grif toe! Ik gebruik een grote dosis humor en  zelfspot om mijn problemen te relativeren! Het is mijn manier om het voor mij leefbaar te houden! Tuurlijk heb ik pijn en tuurlijk heb ik slapeloze nachten, vloek ik en stamp ik wel eens! Ik wil me hier ook niet heiliger voordoen dan ik ben, want heilig is wel het laatste wat ik ben!

Ik heb net als iedereen mijn slechte gaven, ik kan ook humeurig zijn, mijn geduld verliezen en best af en toe goed "pissed off zijn"!

Een zinnetje verjaag ik onmiddellijk , van zodra het mijn hoofd komt binnengekropen als een sluwe vijand gehuld in schaapsvacht! Het fluisterd venijnig in mijn oren,

"Waarom moet dit me nu nog overkomen?

Was het nog niet genoeg dat je 19 jaar gehuwd was met een drankverslaafde, dat je je haast te pletter gewerkt hebt in een goed draaiend restaurant dat uiteindelijk ten gronde werd gericht door de drankduivel! Dat de Rsz je 19 jaar op de hielen heeft gezeten, je diverse depressies heeft bezorgd, je haast tot wanhoop heeft gedreven! Dat je zoontje op de leeftijd van 2.5 jaar door het venster is gevallen,en op het op een ei na overleefd heeft! Dat je op een dag een waterrekening  van door de 4000 euro en een tijdje later er nog een leukerd bovenop kreeg van meer dan 6000 euro electriciteit; Ach ja, ik kan nog verder gaan hoor, hoe ik ongewenste intimiteiten moest trotseren van een baas van mij in mijn prille jeugdjaren die dacht dat ik door hem gecharmeerd was! HIj zag er uit als een gorilla van meer dan 140kg had vettig krulhaar, stonk naar het zweet en beloofde me de mooste nacht van mijn leven, bah, ik moet bijna braken als ik er aan terug denk! Kwam daar nog bij dat ik van mijn werk wegliep, niet meer terug wou en ik "moest van mijn vader terug" en ik durfde de ware toedracht niet vertellen. Bah bah!

Dus , zit er maar éen ding op,als die gedachte in mijn overvolle hoofdje binnen komt! Verjagen! Onmiddellijk! Met humor , want dat is het enige middel wat bij mij blijkt te helpen! Ik word heel erg vindingrijk in het improviseren en het omswitchen van iets engs naar iets humoristisch. Ik heb het vroeger ook geprobeerd met de vele wapens waarover de menselijke psyche beschikt!

Zelfbeklag, oproepen van medelijden, want kijk me hier, arme ik! Ooit was ik de sloor van de alcolieker en heel het dorp had medelijden met me! K was er vet mee! Ik leefde niet meer maar was een schim van mezelf geworden die als een angsthaas door het leven verder raasde om alles in goede banen te leiden! Tot mijn psycholoog op een dag tegen me zei; Neen, verwacht niet dat je een standbeeld krijgt, het enige wat je kan krijgen is een vroegtijdige mooie begrafenis!

Heeft me wel aan het denken gezet!

Nu anno 2010, ik ben gelukkig getrouwd met een fijne man, met mijn stiefkinderen valt het ook allemaal nog mee, geen reden tot klagen! IK had mijn droomhuwelijk, trouwen op mijn eiland uit mijn dromen; Maurtius! Zie foto bovenaan blog!

Nu heeft die stomme fibro me in zijn macht! Maar ik ga me met hand en tand verdedigen, ik verslaan kan ik hem niet, dat is zinloos! Maar ik wil door die fibro niet alles kwijt raken wat me gelukkig maakt. ik vertik het om opnieuw de sloor te worden, ik wil niet zielig zijn, ik wil niet dat mensen medelijden met me hebben! Ik wil dat de me mensen me leuk vinden, een goed mens zijn voor zover je uiteraard voor iedereen "goed" kan doen! Ik wil geen last zijn en de anderen het leven niet zuur maken door mijn ziekte! IK wil dat iedereen rond mij door gaat met zijn leven. En ik wil bovenal "happy" blijven!

Als kind geloofde ik nog in wensen doen, als je aan het geluksbeentje trok van een gebakken kip! Ik heb altijd hetzelfde gewenst, van kindsbeen af!

"IK WENS GELUK"

Ik ging er van uit dat "geluk" alles omvatte en ik wil dit het liefste zo houden!

Fibromindy trekt ten strijde met haar grote tovertruuk!

 

12:49 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Liefde, stomme fibro | Permalink | Commentaren (6) | Tags: humor, zelfrspot |  Facebook

Commentaren

Zonder humor zou ik alvast niet kunnen leven.
En als het je helpt om negatieve gedachten te verdrijven, doen !
Ik merk bij mezelf dat ik ik het vaak gebruik om mijn eigen minpunten en zwakke momenten te vermommen, misschien voor mezelf, maar het helpt ook bij anderen :-)

Fijne zondag !

Gepost door: Mamapippa | 01-08-10

Reageren op dit commentaar

Ook al wil je geen medelijden, ik word toch even heel stil bij het lezen van dit postje...
Ik beloof je geen medelijden te hebben maar je veel moed en sterkte te wensen om, met de nodige dosis humor, de strijd tegen fibro aan te gaan!
Nog een fijne zondag!
Lieve groetjes van Elle

Gepost door: Elle | 01-08-10

Reageren op dit commentaar

Neen Christa een standbeeld krijg je niet.En vroeger sterven aan fibro zul je zeker niet. Wat je daar schrijft is niet het gelukkigste stuk in je leven.
Maar na al dat negatieve heb je toch nog geluk in je privéleven gevonden. Maar ja die verdomde fibro
zwakt dat geluk telkens af. Toch mag je niet wanhopen. Vrijdag heb ik van mijn huisarts vernomen dat men nu aan het zoeken is naar de oorzaak van wat en waar en hoe die ziekte ontstaan is.. Dat is een stap in de goede richting.
Als men nu zijn belangstelling niet verliest zoekt men misschien naar oplossingen. Het gevaar zit hier in dat er verschillende vormen zijn. Dus zal het nog wel even duren voor men iets definitiefs weet en dan volgt de rest wel
Naar het schijnt zijn ze er in Duitsland al langer op
zoekingen naar aan 't doen.
Christa, als ieder mens zijn leven moest vertellen
zou je merken dat we allemaal ons zwarte perioden hebben / of gehad. Het leven is geen lachertje ,daar weet ik van mee te spreken.
Maar kop op---achter de wolken schijnt de zon (?) zegt men toch ! ! ! ;-)
We houden de moed erin. groetjes van Jutta

Gepost door: jutta | 01-08-10

Reageren op dit commentaar

Neen Christa een standbeeld krijg je niet.En vroeger sterven aan fibro zul je zeker niet. Wat je daar schrijft is niet het gelukkigste stuk in je leven.
Maar na al dat negatieve heb je toch nog geluk in je privéleven gevonden. Maar ja die verdomde fibro
zwakt dat geluk telkens af. Toch mag je niet wanhopen. Vrijdag heb ik van mijn huisarts vernomen dat men nu aan het zoeken is naar de oorzaak van wat en waar en hoe die ziekte ontstaan is.. Dat is een stap in de goede richting.
Als men nu zijn belangstelling niet verliest zoekt men misschien naar oplossingen. Het gevaar zit hier in dat er verschillende vormen zijn. Dus zal het nog wel even duren voor men iets definitiefs weet en dan volgt de rest wel
Naar het schijnt zijn ze er in Duitsland al langer op
zoekingen naar aan 't doen.
Christa, als ieder mens zijn leven moest vertellen
zou je merken dat we allemaal ons zwarte perioden hebben / of gehad. Het leven is geen lachertje ,daar weet ik van mee te spreken.
Maar kop op---achter de wolken schijnt de zon (?) zegt men toch ! ! ! ;-)
We houden de moed erin. groetjes van Jutta

Gepost door: jutta | 01-08-10

Reageren op dit commentaar

Sorry ik ben ferm aan 't knoeien geweest merk ik. Kan je dat er af doen??? Dat komt ervan als je geen blogger bent . Daaaaaag Jutta

Gepost door: jutta | 01-08-10

Reageren op dit commentaar

hallo christa,
dankjewel voor je fijne reactie op m'n blogje. 'k Wens jou een heel leuke vakantie toe. Ik schrok wel even van je verhaal. Ik vind dat je goed bezig bent meid. Die fibro daar leer je op den duur wel mee leven, denk ik. Ik hoop het in ieder geval voor jou. Zo te lezen bij verschillende bloggertjes met fibro is 'doseren' het kernwoord. En moeten we dat eigenlijk allemaal niet een beetje doen, elk op ons manier? Bij jou zal het nog ietwat meer uitgesproken zijn...
Geniet er van aan de moesel!
Liefs,
Pelgrimpje

Gepost door: pelgrimpje | 01-08-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.