12-08-10

Net-niet-Daan-optreden!

Neen, k heb het optreden van Daan niet gehaald! Gisteren zijn we hier holderdebolder vertrokken, k vond dat mijn ventje al genoeg gewerkt had en ik genoeg gelegen had en dat ik mijn doktersbezoek best nog een dag kon uitstellen. Dus mijn moeder opgebeld om ons plaatsje voor de nacht te reserveren op het appt waar ze momenteel verblijven. Het was geleden van voor mijn stomme-fibro-periode dat ik nog naar een optreden geweest was. Ik verheugde me er wel op maar was er ook een beetje bang voor en mijn angst werd gegrond, want ik werd knettergek en misselijk van de lichtflitsen, de drukte , het flauwe gevoel in mijn benen! ik ondernam diverse pogingen om die gewaarwordingen te negeren en te zeggen, "nee Chrissebietje , niets aan de hand, je bent zo gezond als een visje en je kan toch zeker wel naar een concertje gaan, fluitje van een cent!

Verloren! Is me niet gelukt, heb het een tijd volgehouden , beetje gezeten, beetje gedronken, beetje gewandeld, nog een beetje gezeten met tranen in mijn ogen van onmacht en boosheid ook omdat ik nu "nog" iets op mijn palmares mocht bijschrijven van dingen die ik leuk vind , maar niet meer kan doen!

Schuldgevoel als ik moest afdruipen van het strijdtoneel, alweer een veldslag verloren! Schuldgevoel tov Wim omdat ik net voor Daan moest afhaken. Het gevoel dat ik hem alleen wat kruimels had gegeven van de mooie taart die backstage stond te wachten.

Afgedropen met mijn oude-wijvegantje, had ik een staart gehad, liep ik vast met de staart tussen mijn benen! Spak, spok, de tram op! En t rijmt dan nog ook!

Zwijgend het appartement bereikt, het bed opgemaakt en heel slecht geslapen! Een sofa die in bed kan omtoveren is meestal maar van bedenkelijke kwaliteit en gelukkig hadden we dit hotel maar voor éen nacht geboekt! T was kamer met zicht op zee, maar wat heb je er aan als snachts de zee zo zwart als inkt is! Okee t was kamer met geluid op zee dan, en k geef toe, het ruisen van de zee dat heeft wel iets!

Eigenlijk best nog een aangename namiddag doorgebracht met mijn ouders en jongste broer en diens vrouw. Beetje gekookt en k merkte dat mijn ouders blij waren dat ze terug 2 van hun kuikens onder hun vleugels hadden, eentje die gouden eieren legt en eentje die windeieren legt! Eum , ik ben in elk geval niet degene die de gouden legt!

Vanavond dan eens bij dokter langsgeweest! K had nood om alles op een rijtje te zetten wat fibro met mij aanricht, hoe ik het gevoel heb om langzaam maar zeker geinvalideerd te raken.  T was een goed gesprek en dokter nam alle tijd om mij mijn drie volle briefjes met klachten te laten voorlezen.

K voelde me opgelucht toen ik buitenkwam en k voelde me ook "begrepen" en dat is heel wat! Fibromindy had haar slag thuisgehaald! Ze heeft begrip gekregen. Maar ook dit "babbeloffensief " was zo zwaar en belastend dat ze nu voor  vandaag de boeken sluit!

Morgen is er morgen en dan maak ik voor het eerst weer deze week,een plan, een doelstelling over het hetgene ik morgen wil gedaan krijgen! K heb weer een beetje energie , t zal me wel lukken, op mijn tempo dan! 

 

21:05 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dokter, fibro |  Facebook

Commentaren

hallo christa,
'k vind dat je gelijk hebt om dingen te blijven uitproberen. Maar natuurlijk bots je dan al eens tegen je eigen grenzen, en ik kan heel goed begrijpen dat dat moeilijk te slikken is. Zeker als je voelt dat er dingen, die je vroeger kon, wegvallen. Telkens is dat weer een 'verlies'. Ik wil jou niet kwetsen of zo, maar als je nu voor bepaalde gelegenheden gebruik zou maken van een rolstoel, zou dat op een bepaalde manier je mogelijkheden niet verruimen? Ik stel me gewoon de vraag, misschien ben je daar helemaal nog niet aan toe. Zelf heb ik ervaren dat de (bij mij noodgedwongen) overgang naar de rolstoel, mij eigenlijk mobieler heeft gemaakt, al lijkt dit moeilijk te geloven. Natuurlijk zijn we wel allemaal verschillend en hoeft dat voor jou niet het geval te zijn.
'k Wens jou een fijne dag morgen...
Liefs,
Pelgrimpje

Gepost door: pelgrimpje | 13-08-10

Reageren op dit commentaar

hallo christa,
Ik vind dat je gelijk hebt om dingen te blijven uitproberen. Maar dan bots je wel eens tegen je eigen grenzen, en ik begrijp heel goed dat dat moeilijk kan zijn om te slikken. Zeker als er dingen wegvallen, die je voorheen wel kon. Ik vraag mij af, als je bij bepaalde gelegenheden gebruik zou maken van een rolstoel, zou dat jouw mogelijkheden niet verruimen? Het is maar een vraag, en misschien ben je daar helemaal niet aan toe. Zelf heb ik ondervonden dat de (voor mij noodgedwongen) overgang naar de rolstoel, mij mobieler heeft gemaakt, al lijkt dat moeilijk te geloven. Maar natuurlijk hoeft mijn ervaring niet dezelfde te zijn als die van jou.
'k Wens jou een fijne dag morgen...
Liefs,
Pelgrimpje

Gepost door: pelgrimpje | 13-08-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.