21-08-10

De metamorfoses van fibromindy!

Toen, ik daarstraks in mijn bed lag , vroeg ik me af , of mijn nieuwe voelen, die opgekomen rusteloosheid, een nieuwe fase is die ik als fibro moet doorlopen! Voorzichtig stel ik me de vraag, heel voorzichtig uit angst niet opnieuw ontgoocheld te worden! "Ben ik aan het beteren?"

Ik zou het niet weten, ik voel me minder moe, verveel me , probeer dan een beetje te werken om dan opnieuw te constateren dat alles te moeilijk is en dat ik voor alles mijn benen en mijn armen nu eenmaal nodig heb!

Tevens ben ik bang voor de valkuil, mister F is zo sluw dat hij steeds nieuwe vormen gaat aannemen zodat we hem niet herkennen . Ik wil wel hoopvol zijn maar ook geen valse hoop koesteren!

Of zijn het de muren die op me af beginnen te komen na al die maanden thuis, het gemis aan sociale contacten, drukte om me heen? Nu drukte zit er morgen weer aan te komen , dan zijn de kids van Wim er weer en misschien krijg ik over drie dagen spijt van mijn uitspraak, maar nu zal ik verdorie blij zijn dat ze er zijn!

Mijn lichaam voelt terug "anders", vandaar het gevoel dat ik een diertje ben dat een hele lange cyclus moet doorlopen, alvorens het zijn eindpunt bereikt, te vergelijken met een vlinder ! Maar het is maar de vraag of ik ook een vlinder zal worden, een paar vleugels zou me niet misstaan en hoe vaak heb ik niet gedroomd dat ik kan vliegen! Ach, ik ben aan het zwanzen, ik mag mijn fantasieën niet verwarren met de werkelijkheid, straks gaan de mensen nog van me denken dat ik gek word!

Ach wat maakt het ook uit wat de mensen van me denken! Soms vraag ik me af wie mijn blog leest! Als ik van sommigen verbaasd zou zijn, of er mensen bij zijn die ik persoonlijk ken uit mijn nabijheid.

Ja, ik ben er soms wel nieuwsgierig naar en dan vraag ik me af of ze zich verkneukelen in de dolle avonturen die fibro met zich meebrengen! Ach, maakt allemaal niets uit, iedereen mag me zien zoals ik ben! Het is nog nooit mijn ding geweest om me anders voor te gaan doen , ik ben er ook zo eentje van "te pakken of te laten", maar ik probeer wel op mijn uitspraken te letten zodat ik niemand kwets, want met een impulsief karaktertje of dat van mij, moet je uiteraard een beetje voorzichtiger zijn.

Zo vandaag ga ik eens proberen om een beetje in de tuin te werken samen met Handige Harry. Gisteren wat rondgelopen in de tuin, probeerde een prop onkruid uit te trekken , lukte me niet en heb terug opgegeven!

Met volle moed naar de bib geweest, trappen op om weer te moeten vaststellen dat ik klote-buiten-adem was.

Ik voel me zo klote gevangen in dat stomme lijf van mij en dan is er nog de angst om ooit zonder een inkomen te vallen als adviseurs moeilijk zouden doen !

Ik krab mijn lijf, smeer me om de haverklap in om van die snertjeuk af te komen, neen al die nieuwe kwaaltjes ben ik niet gewoon, ik lijk constant te evolueren, het is alleen maar de vraag, waar het zal eindigen!

Neen, een vlnder zal ik vast niet worden!

08:16 Gepost door fibromindy in gekke kronkels, stomme fibro | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

Commentaren

ik denk als ik zo het eerste stukje lees dat jouw lichaam er min of meer vrede heeft mee genomen en zich in rust kalm houdt en minder laat voelen maar door dat kopke die zo rusteloos blijft en teveel blijft piekeren en dan toch maar weer vanalles doet dat het lichaam niet wil dat het lichaam dan terug protesteert.
Probeer wat gelatener te zijn in dat kopke
probeer eerst 'stabiel' te worden, pas dan kan het wat beteren
Mister F is niet te doorgronden
dikke knuffel Chrissebie
en niet te veel in de tuin werken

Gepost door: fotorantje | 21-08-10

Reageren op dit commentaar

Ik treed fotorantje volledig bij Christa. Zolang het in je hoofd oorlog is zal je blijven vechten tegen iets wat je toch verliest.

Niemand kent mijn blog, buiten zus dan en daar ben ik heel blij om.

Deze namiddag ga ik vooral genieten van het winkelen met op tijd en stond een rust op een terrasje :-)

groetjes

Gepost door: maike | 21-08-10

Reageren op dit commentaar

Ja die vleugels zouden jou helemaal niet misstaan, want je bent een engel!
Als de medisch adviseur jou schrapt van de uitkering, heb je wel altijd nog het recht om daartegen beroep aan te tekenen. Misschien kun je dat voorkomen door een stevig dossier samen te stellen en je hierin te laten bijstaan door je huisarts en een of meerdere specialist(en).
Geniet ondertussen maar van je weekend en van het gezelschap van het grote gezin!
Lieve groetjes,
Pelgrimpje

Gepost door: pelgrimpje | 21-08-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.