25-08-10

Alles ligt stil

Alles ligt stil, alsof het leven zijn adem inhoudt en afwacht wat de toekomst brengen zal! Het feit dat mijn vader terminaal ziek is, doet me afzien van het maken van plannen. Geen haar op mijn hoofd dat nu denkt aan lastminute reizen, alle binnenkomende mailkes hieromtrend worden dus onmiddelijk weggezapt.

Ik vond het vroeger altijd erg dat mijn ouders er niet waren toen ik ze nodig had, ze waren altijd wel eens ergens op reis, toevallig of voor de zaak! Ik heb me voorgenomen om niet hetzelfde te doen! Heb ik niet altijd gehoord dat je met je naaste moet doen zoals je zelf graag hebt dat ze met je doen?? Dus, dit behoeft geen verdere uitleg!

Ben gisteren langs geweest! Wat zeg je tegen een man die je vader is als je weet dat hij binnenkort gaat sterven??

-Dag Pa, hoe gaat het??

-Tja, niet zo goed zeker, ik ga dood!

-Ja pa, k weet het, we gaan allemaal dood, en jij heel waarschijnlijk vroeger dan ik! Maar je moet niet wanhopen , t zal nog niet voor direct zijn hoor!

-Ja kweet het ook wel dat het niet voor t naaste weke zal zijn!

-mja pa, je zal wel bang zijn nu je ervoor staat!

-tgoch ja, k ben niet bang om dood te zijn wel om dood te gaan

- we zullen bij je blijven pa! Kunnen we iets voor u doen??

-Neen, je kan niets voor mij doen, ik ben een vogel voor de kat .

-ik zal proberen veel bij u te zijn, meer kan ik niet doen pa!

-Neen, kindje meer kunde niet doen!

 

Voor de rest zit je daar te zitten wil vanalles zeggen, vragen, ik wil weten of hij liever geen medicatie zou krijgen, maar wil niet dat hij denkt dat ik hem zo snel mogelijk de hemel in wens! Ik wil zeggen dat hij zelf een keuze heeft , maar breng het niet verder dan te zeggen; " Zeg pa, je moet je geen dingen laten opdringen van de dokters, als je ze niet wilt he"

HIj ziet er stukken ouder uit dan verleden week! Is het de donderslag, het woord Kanker dat hem als en hond heeft neergeslagen? Hij de man die nooit geen kanker zou krijgen, want het zit niet in de familie!

Ach vadertje vadertje, ik wil zo graag nog één en ander met je bespreken , ik hoop dat ik de moed en de juiste woorden vind, want wij zijn het nooit gewoon geweest om diepgaande gesprekken op te bouwen, meestal sloeg jij op tafel tot je je gelijk kon halen en zweeg ik dan maar om de lieve vrede te bewaren. Ach ach, wat jammer allemaal!

 

 

-

15:01 Gepost door fibromindy in Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vader, kanker, terminaal |  Facebook

Commentaren

Hey christa,
Ja wat er ook gebeurd is, je pa blijft je pa. Nu vaststaat dat hij terminaal ziek is, zou ik als ik van jou was, zoveel mogelijk nog van zijn aanwezigheid hier genieten en ervoor zorgen dat hij het zo comfortabel mogelijk heeft. Je kan ook stilaan je afscheid van hem voorbereiden, wat je hem zeker zou willen vragen of zeggen en zo. En vooral zoals je zelf schrijft, er voor hem zijn. Als jij op jouw beurt steun nodig hebt of een luisterend oor, wil ik er in de mate van het mogelijk ook voor je zijn. Vanmiddag heb ik alvast in het klooster in Brecht voor jou en voor je pa gebeden. Ik neem mij voor om dat regelmatig te doen.
Hou je taai, meid! Veel sterkte,
Pelgrimpje

Gepost door: pelgrimpje | 25-08-10

Reageren op dit commentaar

goh Christa, moeilijke bezoeken zijn dat
je kan inderdaad niet meer doen dan veel op bezoek gaan, mssch ook wel vertellen over z'n kleinkinderen
gewoon er zijn en niks zeggen zal ook al genoeg zijn denk ik
als hij maar voelt dat hij er niet alleen voor staat

Sterkte Christa! Een ouder afgeven is zeker niet gemakkelijk
dikke knuffel

Gepost door: fotorantje | 25-08-10

Reageren op dit commentaar

ja, Christa, ik ken dat gevoel. Mijn vader kreeg ook ooit dat verdict, niets meer aan te doen. Dan val je in een zwart gat, zou zoveel willen doen en kunt zo weinig. Mijn vader was ook geen knuffelaar, altijd praktisch. We, mijn moeder, al zijn kinderen en kleinkinderen, zijn er zoveel mogelijk op bezoek gegaan maar hij wou ook veel "rust"dagen, dat iedereen hem gerust liet. Er zijn maar niet opdringen, de gulden middenweg zoeken, niet gemakkelijk, zeker omdat je zelf ook verdriet hebt. En ik begreep uit een vorig postje dat je moeder er ook nog is ? Denk ook aan haar, ze heeft het zeker ook moeilijk !

Gepost door: omamoetje | 26-08-10

Reageren op dit commentaar

Het is allemaal zo moeilijk he Christa. Ik kan je zelfs hier niet in helpen, zit zelf nog te diep. Pijn doet het in elk geval...heel veel pijn en een hoop verdriet erbij!

Dikke knuffel van me!

Gepost door: maike | 26-08-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.