01-09-10

luchtpostpapier

Soms denk ik waarover ga ik nu eens leuteren en vandaag had ik teveel en te weinig inspiratie! Nog heel veel te vertellen, maar geen uitschieter. Ik kreeg het lumineus idee om de "dictionair" open te slaan en mijn vinger ergens willekeurig te zetten. En, ja, ik kwam bij luchtpostpapier terecht en mijn hersenen reageerden daar supersnel op, k stond versteld van de snelheid waarop mijn hersenen nog kunnen reageren, het leek wel een magisch woord voor die slaperige hers , want, ik praat altijd over mijn hersje .

Luchtpostpapier, lichtblauw zijdepapier, je kan ze in schrijfblok kopen met dito luchtenveloppes maar je kon ze ook bij de post kopen met een gedrukte postzegel erop en de tekst "by airmail". Hoeveel luchtbrieven ik door het firmament heb gestuurd is niet te tellen, ik heb hopen pennenvrienden versleten! Mij eerste uit Sri Lanka, met de voor ons ,giecheltrutjes van om en bij de 17 jaar, lachwekkende  naam . De dikke lippen, glanzende bijna blauwe haren, mooi in golfjes gelegd, een kostuum dat vast geleend was voor de foto en een blauw hemd dat totaal niet in harmonie was met het bruin gestreepte vest. Maar ik was er de mens niet naar om iemand te beoordelen op  louter uiterlijke dingen en zo kreeg Nimalawansa bij mij een kans om wat aan cultuurwissel te doen. Maar blijkbaar had hij het toch niet zo goed begrepen en na zijn huwelijksaanzoek heb ik het contact dan maar wat laten verwateren tot het uiteindelijk is doodgebloedt . Ik had zowat pennevrienden overal in de wereld , sommige contacten klikten goed , anderen dan weer niet, nog anderen kregen bij mij geen kans omdat ze na de eerste brief al om cadeautjes vroegen, zo verging het ook die van de ivoorkust . Ik werd niet graag gepusht of gebruikt en dat trekje heb ik nog steeds.

 Een vriendin beschikte over één of ander "correspontieblaadje" met een hele lijst van namen en adressen van correspondentiegrage jeugd. Hossenally Mauritius, mmm, sprak me wel aan. Wist begot niet waar Mauritius lag en na lang zoeken op een wereldkaart vond ik het speldekop-grote eiland, in de Indische oceaan ten oosten van Madagascar.Hossenally was mijn eerste pennevriend, een moslim, bleek het eiland een mengelmoes te zijn van diverse culturen en godsdiensten, een smeltkroes van rassen . Indertijd bestond internet nog niet, en het was razend moeilijk om ook maar iets over Mauritius te lezen te krijgen, zelfs reisgidsen vond je niet in het nederlands.

Na Hossenally kwamen er nog Mauritiaantjes waarvan ik hun namen al lang vergeten ben, er was in elk geval ook Faridah, de enige vrouw uit mijn "collectie". Hosenally had nog een vriend die wilde briefwisselen, Jilan Chelemben. Ik besloot zelf eerst te schrijven alvorens ik hem zou uitleveren aan een vriendin die er ook wel zo'n vriendje wou op nahouden.

Ik keek zoals steeds vol verwachting uit naar een blauwe luchtpostenveloppe en was verheugd over het sierlijke handschrift op de brief maar nog meer over de inhoud! Ola, ik zou er wel voor zorgen dat ik dit adreske niet doorgaf aan mijn vriendin, maar deze lekker voor mezelf houden!

Jilan was een slanke creool, kroeshaar, maar had een mooi gevormd gezicht zonder dikke lippen, enfin, om het maar heel kort te zeggen, hij zag er ongelooflijk knap uit!

HIj volgde net als ik hotelschool en vertelde zijn verhalen over stages in sjieke hotels, maar vooral, hij schreef gedichten . Hoewel ik in de tijd van de luchtpostbrieven een lief had, had ik steeds meer en meer het gevoel dat ik me eigenlijk bij hem beter voelde dan bij mijn eigen lief. Hij luisterde meer, was bezorgder, droeg me op handen, schreef gedichten en oowee, ik voelde dat ik verliefd werd op mijn droomprins op het verre eiland. Ik vertelde mijn droomprins over mijn bizarre relatie met mijn vriend en hij heeft me de ogen geopend dat mijn Marcske niet de geschikte huwelijkskandidaat voor mij was! NIet dat hij ooit maar één toenaderingspoging gedaan had, daarvoor was hij veel te integer, te trouw en te gelovig voor!

Na het stopzetten van mijn relatie, gaven we ons over aan ellenlange liefdesbrieven, ik stuurde hem een cassetje met mijn lievelingsmuziek en ik kreeg de meeste lelijke papieren bloemen die ik ooit zag, maar ik koesterde ze als een kostbare schat.

Het is nooit bij ons opgekomen om elkaar te bellen, telefoneren was indertijd kwasi onmogelijk en bovendien razend duur. Ik droomde ervan hoe zijn stem was, hoe zijn handen voelden, hoe het zou zijn om hem te kussen, hem door zijn kroezeltjes te aaien, ah, wat was ik verliefd, ik zou zo mijn ja-woord gegeven hebben zonder hem ook maar één keer gezien te hebben, zo overtuigd was ik van onze wederzijdse liefde.

Ik werkte me te pletter in de weekends en toen ik eindelijk genoeg bijeen had gespaard en wij concrete plannen maakten om elkaar te zien, kreeg ik het deksel op de neus, ik mocht niet van mijn ouders. Ze hadden me twee jaar lang laten sparen en werken en lachten wel eens met mijn brieven die op de kast stonden, maar als het puntje bij het paaltje kwam lieten ze mij niet gaan!

Vreemd, dat ik dat indertijd zomaar klakkeloos aanvaardde, het was gewoon zo, een dochter moest luisteren naar zijn ouders , zonder meer. Ik zei, "okee, maar als ik 21 ben zullen jullie me niet meer kunnen tegenhouden!

Net voor mijn 21 ste leerde ik mijn eerste man kennen , maar de rest van het verhaaltje vertel ik jullie later dan wel eens!Knipogen

 

Commentaren

Ewel, ik ben reuzebenieuwd naar het vervolg!!!

Gepost door: Tal | 02-09-10

Reageren op dit commentaar

O en alsnog een gelukkige verjaardag hé!!!

Gepost door: Tal | 02-09-10

Reageren op dit commentaar

wat herkenbaar, toch dat luchtpostverhaal
van mij zijn ook heel veel schrijfsels door de lucht gevlogen, alle kanten op die je maar kan bedenken
Een fortuin aan postzegels
Verliefd werd ik niet alhoewel het met enkele heel goed klikte

k ben toch benieuwd naar het vervolg alhoewel ik er al een beetje van ken

Gepost door: fotorantje | 02-09-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bie,

Raar hoe een mensenleven kan lopen hé,....soms vraag ik me af, hoeveel kansen ik zo gemist heb,....of was het omdat het zo moest zijn,....mijn eerste en trouwens laatste vakantielief is al dood,.....Gesneuveld in de oorlog,....

Gepost door: charlie | 02-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.