03-09-10

luchtpostpapier 2

Bon, waar was ik gebleven met mijn verhaal? Ach ja dat ik mijn man leerde kennen en aangezien ik het heb over "mijn man leren kennen" hebben jullie al door dat ik niet met mijn creoolse prins getrouwd ben maar met iemand anders! Nu ja, ik was aanvankelijk gelukkig in dat huwelijk tot de drankduivel langzaam maar zeker in ons leven sloop en mijn leven vervuld werd met méér slechte dagen dan goede dagen tot de goede dagen uiteindelijk helemaal verdwenen, ofschoon ik heel gelukkig was met de kinderen die dit huwelijk had voortgebracht en ik een sloot van ervaringen heb opgedaan, me te pletter gewerkt, maar tot op het einde toch nog plezier schiep in mijn werk.

Met de onrust in mijn huwelijk kwam ook de onrust terug in mijn hart en ik vroeg me af of ik dan toch met de verkeerde man was getrouwd, of ik dan toch beter af zou geweest zijn met mijn Creools prins. Ik sloot me méér en méér op in mijn dromen om het leven draaglijk te houden. maar het begon er steeds meer op te lijken dat ik liefdesverdriet had, verdriet om een liefde die er nooit één geweest was, althans ze was nooit méér dan platonisch geweest, maar ze was de meeste perfecte liefde die me tot dan toe overkomen was, omdat er ook geen sleet op kwam en omdat je in je hoofdje de wildste veronderstelling kan maken over een persoon die je meent te kennen, maar waar je nog vanalles bij verzint om het allemaal nog sprookjesachtiger te maken en het liefdeverdriet laat opzwellen.

Mijn prins en ik hebben elkaar een tijdje uit het oog verloren, ik vermoed dat hij bewust afstand wilde scheppen. mijn brieven bleven op den duur onbeantwoord en ik had niet eens het recht had hem dit kwalijk te nemen!

De jaren gingen als een trein  en ik was nog steeds niet in Mauritius geraakt omdat we daar gewoon het geld niet voor hadden. Maar mijn boekenplank groeide aan met brochures, geschiedenisboeken meestal in het engels en rechtstreeks op het eiland  besteld via info die ik verkreeg langs de ambassade want internet was er toen nog niet .

Ondanks zijn drankprobleem zou mijn man er alles aan gedaan hebben mijn droom te helpen verwezenlijken en hij schreef me zelf in , in een programma een soort opsporing verzocht . Hij werd geselecteerd maar het feest ging niet door want die ouders wilden niet meewerken, hun zoon was getrouwd en misschien dachten ze dat ik een hatelijke echtenbreekster was. Nu ik zelf kids van de huwbare leeftijd heb kan ik daar wel enigzins inkomen!

Via een nicht van zijn vader die in brussel woonde hoorde ik dat hij getrouwd was en in Zwitserland woonde, ik was blij te horen dat hij uiteindelijk het geluk en zijn droomprinses had gevonden!

Op een dag , heel banaal wou mijn dochter een film van Leonardo di caprio huren en omdat ik er tegenop zag om naar Ieper te rijden , probeerde ik het van mijn lijf te schudden. Ze smeekte, mama, zeg iets dat ik moet doen voor jou en ik doe het! Het eerste wat in mijn gedacht floepte was" vind mijn pennevriend"! 11 jaar was die bolleboos van mij,  had nog maar ampertjes één jaar frans geleerd op school! Ze liep de trap op, ik dacht, ze gaat een ander plannetje maken om aan haar Leonardo di Caprio te raken. Na tien minuten riep ze mij dat ik beneden het toestel moest opnemen, ik vroeg haar waarom maar ze maakte aanstalten dat ik me moest haasten en ik haakte het felblauwe toestel van de muur , kreeg een vrouw aan de lijn in het frans die ook geen snars begreep van wat een klein meisje had proberen uit te leggen! Aimée my little-hero-girl had verdorie de Zwitserse vrouw opgebeld nadat ze het nummer gekregen had van de info buitenlandse nummer! Zo makkelijk ging het dus, ze vroeg, Jilan Chelemben Zwitserland en blijkbaar woonde er maar één Chelemben en het was zo gepiept!  Verbazend hoe kinderen de dingen gewoon doen zonder zich daar vragen bij te stellen, kinderen "doen "gewoon!

Zijn Nicoleke, zo heette zijn vrouw was heel vriendelijk maar had een schelle stem! Ze vroe me s avonds terug te bellen omdat haar Jilan dan thuis was. Ik kan het verzekeren , ik stond met knikkende knieën te bellben en de eerste keer dat ik zijn stem hoorde voelde heel vreemd aan, hij had een zangerige zelfs ietwat vrouwelijke stem vond ik, ik had me een heel andere stem ingebeeld.

Mijn man kocht me prompt een ticket eerste klas dan nog, heb daar de mooiste dag van mijn leven tot dat moment althans ,beleefd en ben als een tevreden mens terug gekomen, helemaal bevrijd , mijn liefdesverdriet helemaal weggehuild op de trein, alles wat goed, hij had een schat van een vrouw was zelf een pracht van een man, heel perfect, voor mij "te" en het was zo'n schoon koppel, hij kon het echt niet beter getroffen hebben. Ik was bevrijd en kon nu eindelijk verder met mijn leven, droomprinsen moeten in dromen blijven, in het echte leven hebben we echte mannen nodig!

ps;Ik heb een getypte versie van mijn "sporen door mijn dromen "avontuur maar ik kan het inscannen , heb het niet meer op discette of zo, noch op pc, iemand enig idee hoe ik dat op mijn blog kan krijgen, want ik zie er ooo zo tegenop om alles hier over te typen.

Commentaren

ik zou het scannen, dan "kopiëren" en op "mijn blog" "plakken", maar ik ben een héle grote leek op dat gebied... En ik kan volledig meegaan in uw verhaal, heb zo'n beetje hetzelfde gehad

Gepost door: omamoetje | 03-09-10

Reageren op dit commentaar

wow Chrissebie, een echte roman is dat aan het worden.
wat mooi, ik ben helemaal mee in je verhaal

gewoon inscannen en plaatsen alsof het een foto is

Gepost door: fotorantje | 03-09-10

Reageren op dit commentaar

Ken je het programma Omnipage? Daarmee kan je een tekst inscannen naar Word. Maar is het handgeschreven of ingetikt? Als het ingetikt is kan het feilloos in een worddocument omgezet worden en anders kan je er alleen een jpeg of pdf-file van maken, denk ik.

Gepost door: Wopi | 03-09-10

Reageren op dit commentaar

Hey bedankt Wopi, ik ga dat eens voorleggen aan mijn mannetje, hij zal zich daar wel raad mee weten, ik veronderstel dat je dat programma kan downloaden. Je zult wel merken als het gelukt is!
groetjes

Gepost door: christa | 03-09-10

Reageren op dit commentaar

waaaaw wat een verhaal! En wat een einde!!!
Alleen die échte mannen, hummm waar zitten die?? ;-))

Gepost door: Tal | 04-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.