15-09-10

simply happy!

Dat ik niet persé aan de andere kant van de wereld moet zitten op een tropisch eiland, (hoewel ik daar uiteraard niet vies van ben ),om gelukkig te zijn is vandaag nog maar eens bewezen!

Ik had nu even een hele leuke dag ! En neen, ik ging niet naar de beautyfarm of stevig gaan shoppen! Ik heb vooral veel getreind vandaag, mijn leuke boek is bijna uit, ik wil het vanavond nog zeker uitlezen! Ik heb genoten van mijn treinrit, zonder misselijk te zijn, zonder manken of gesukkel, joehoe, ik voelde me gewoon eens "goed" als dat geen happy-gevoel geeft! Wat voor niet-zieke mensen vanzelfsprekend is voor mij een uitschieter als ik een pijnloze dag heb waar ik me ook eens "normaal" voel! Leve mezelf in al mijn "ik-zijnde"!

Ik ontmoette een bijna blinde dame en had een hele boeiende babbel met haar! Ze had haar eigen hondje laten opleiden als blindegeleidehond en ze zette ze in voor het opleidingscentrum van die honden. Ik kon ineens honderduit praten over Luc, een blinde vriend van me die me heel nauw aan het hart lag maar door hersenbloeding vier jaar geleden stierf! Ik heb weken gehuild, ik moet bekennen dat dit de eerste keer dat ik me zo intens verdrietig voelde door het verlies van iemand. Ik heb geleerd van Luc dat je niets moet uitstellen wat je hart ingeeft! Ik heb me maanden klote gevoeld omdat ik met zijn verjaardag mijn plannetje niet heb uitgevoerd om helemaal naar Wezembeek-oppem te rijden met een verjaardagstaart om hem te verrassen! Tijdens zijn crematie stond ik er wel in de aula aan de micro een tekst voor te lezen die ik voor hem had geschreven! Het begon als volgt! Hey Luc, hier sta ik nu, vol verdriet en veel te laat, te denken van "was ik maar " of "had ik maar"..........

Ik voelde een zekere verbondenheid met die vrouw, zij ging naar de brailleliga, ik naar de fibromyalgie-liga , samen op de trein , vrolijk in gesprek , elk met ons eigen kruisje en er dan nog vrolijk op loskletsen ook nog!

Mja, ik was wel benieuwd wat ik bij de liga te horen zou krijgen! Ik wil graat een praatgroep opstarten in Tielt en was uitgenodigd om op gesprek te gaan en te zien hoe alles in het werk gaat om alles  in goede banen te leiden!

Mensen kunnen me de vraag stellen waarom ik dit wil doen! Het antwoord is vrij simpel! Zodat die stomme fibro die in mijn lijf zit niet helemaal nutteloos is en door erover te vertellen, ervaring te delen en vooral omdat met lotgenoten te leren relativeren , aanvaarden en nuttige tips uit te wisselen! Nu eerst nog enkele formaliteiten in orde brengen met de adviserend geneesheer, dan nog een locatie zoeken , beetje flyers uitdelen en klaar is kees!

Omdat ik hiervoor helemaal naar Heist op den Berg moest gaan, had ik het aangename aan het nuttige gekoppeld en afgesproken in Antwerpen om te gaan lunchen met een vriendin! Had ik toch wel mijn mobieltje thuis op tafel laten liggen zeker! Heb dan maar een telefoonkaart gekocht, met een wandtoestel mijne schat opgebeld , zodat ik via een hele omweg toch mijn lunchmaatje op de hoogte kon stellen dat ik eraan kwam!

Maar het was toch een beetje spannend daar in de grote stationshall, want uiteindelijk wist ik ook niet of heel dat telefoongedoe  ook gelukt was! Maar ja hoor, na wat rondjesdraaien , kwam ze in al haar glorie (hihi!) op me afgestapt! Ze wist een heel leuk plekje te vinden , waar ik alles van de kaart wel had willen proeven, maar eerlijk is eerlijk, ik ben op dieet, dus heb ik haar suggestie gevolgd en dat heb ik me niet beklaagd!

Ik genoot van de babbel eens lekker onder vrouwen en ook eens , weg van thuis, van eten dat gekookt moet worden, tafels die opgeruimd moeten worden, en bovenal ik was ook eens weg uit die eeuwige joggingbroek waar ik thuis gemakshalve in rondloop! Ik had zelfs laarzen met hakjes aan! Weliswaar niet mijn hoogste en mooiste laarzen , waar ik verleden jaar wel drie keer terug voor geweest ben naar de winkel, om te kijken, nog eens te passen en nog eens na te denken, want ik vond 200 euro echt wel duur. En zo zie je, k ben er zo zuinig op geweest, en nu hangen ze daar hoog en droog, ach wat, k zal er af en toe naar kijken, ik zal ze nog wel eens dragen als we op restaurant gaan of zo, never mind, er zijn ergere dingen dan een paar laarzen die aan een kapstok boven de wasmachine hangen!

In de stationsbuurt hebben we ons dan een beetje vergaapt aan onbetaalbare juwelen met om ter meest diamanten in al zijn vormen! If i were a rich man.............. , mmmm, "rich" worden, die kans is heel klein met mijn ziekenbondsuitkering en dat "man" worden zit er al helemaal niet in, k mag dan wel hangborsten hebben, een slurf zal ik wel nooit krijgen!

En zo was het al terug tijd om terug te gaan treinen. In gent had ik een half uurtje tijd en ben wat ronde de bushalte gehangen omdat ik hoopte mijn zoon te zien die van zijn werk kwam en aan het het st pieterstation de tram neemt ! Ik zou hem kunnen bellen waar hij zat, maar zonder gsm is dat wel moeilijk, nietwaar! Ik dacht dat ik hem gezien had, maar ik zal hem sebiets eens opbellen si om te vragen of hij een rood en zwart geruit hemd droeg!

Mijne schat zat op dezelfde trein van mij en zo konden we samen sporen tot Tielt!

Mja , meer moet een mens van tijd niet hebben om na een leuke dag, moe maar voldaan in zijne zetel te zitten .

Commentaren

Ben blij voor jou, zo'n fijne dag! 'k Hoop dat je regelmatig van die leuke dagen moogt hebben!

Gepost door: pelgrimpje | 15-09-10

Reageren op dit commentaar

Christa, ik heb op mijn e-mail adres een verkeerd postje --of antwoord gekregen van 'fotorantje' ? Het stond reeds op jou blog. Had jij mij misschien iets willen melden Er is met dat e-mail adres altijd wat mis. Als je me iets wil schrijven kan dat beter op mijn gewoon e-mail adres
---y.anthonis@skynet.be-----
Ik heb van jou een adres gekregen maar daar staan niet genoeg gegevens op, melde men mij.
Daarom zet ik het hier maar op je blog.
groeten van Jutta

Gepost door: jutta | 16-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.