24-09-10

Moet er nog blubber zijn??

blubber.jpg

Het is 17 h in de namiddag!

Ik leef weer een beetje! Maar veel meer dan dat is het niet! Ik adem, schraap me constant te keel wegens een irritante keel, heb mijn haar gekamd en spaghettisaus gemaakt! Dat is het relaas van mijn dag! Ik zit in mijn pijamma, nog niet gewassen! Heel de namiddag als een blubber in mijn bed boven gelegen ( zie foto zodat je je kan inleven hoe ik me voel!) omdat daar mijn geliefde kussen ligt waar ik mijn benen kwijt kan die dan niet pijnlijk op elkaar liggen te liggen!

Ik raakte gisteren moeilijk in slaap na mijn slag van de molen! Maar ik was te moe om op te staan, tv te kijken, te lezen of eender wat , wat ook maar enige inspanning vroeg! Er kwam een vreemde gedachte in me op!

Ik wou wel verder lezen in mijn boek maar daar was ik ook veel te moe voor! dus wou ik dat er iemand mij zou kunnen voorlezen, of een ingesproken boek , zodat ik helemaal niets hoefde te doen en het boek zou binnenkrijgen als de lucht die ik inadem om te overleven! Ik dacht aan de film the english patient, waar de verpleegster de patient voorlas uit een boek! En ik bedacht dat ik me waarschijnlijk net voel als die patient die daar op zijn bed lag, verminkt en verlamd! Ik ben uiteraard niet verminkt, ook niet verlamd , al voelt het wel zo! Ik voel me zo fucking gehandicapt!

Deze week met mijn schoonmoeder naar de markt geweest, vroeg me of ik nu voor altijd met die stok moest lopen!

Ik voelde dat ze zich schaamde om mij, wij hooggevoelige mensjes voelen dat gewoon! We horen ook veel meer tussen de lijnen dan andere mensen! He is pijnlijk te voelen dat je schoonmoeder zich voor je schaamt! Vroeger was ze fier op mij! O ja, eerst had ik een winkel en daar zijn schoonmoeders fier op! En dan werkte ik op een befaamde sportschool, ofschoon dat niet echt nu mijn favoriete job van mijn leven was, vond mijn schoonmoeder het enorm voorrecht dat "haar schoondochter " daar werkte! Mja, als je toiletten moet poetsen van jongeren die heel erg hun best doen om zo goed mogelijk tegen de pot te sch.... juist ja, ! Maar bon, er waren ook leuke kanten aan! NIet aan die toilette uiteraard, maar de omgang met de leerlingen! Ach, ja, ik ben aan het afdwalen van mijn blubberdag!

Het lijkt of ik vergroeid ben met mijn zetel, gewoon versmolten, straks word ik nog een hersenloos voorwerp dat gewoon nog ademt en overleeft!

Toen k gisteravond slapeloos in mijn bed lag stelde ik me de vraag of dit nu voor de rest van mijn dagen was! Ik ben er nog niet uit of ik dit zou willen! NIet dat ik nu direct een touw zal nemen om er een einde aan te maken! Nee hoor, ik denk dat niet dat ik ooit zo laf zou zijn om zo uit het leven te stappen! Ik hou eigenlijk nog te veel van het leven en ik heb nog dromen maar mijn dromen zijn duur en dus moet ik het dromen ook beperken of kleinere droompjes gaan creeêren! En ach ja dat lukt meestal behoorlijk goed hoor, maar nu even niet!

18:15 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (5) | Tags: fibromyalgie, blubber |  Facebook

Commentaren

jahaaa hooggevoelige mensjes zijn we zeker
we voelen tussen de regels door, we zien een oogopslag waarin we zoveel lezen
en het lastigste van al, de traantjes komen o zo snel nu

niks te schamen om een wandelstok, zou ik zeker niet doen
maarja mensen zijn trots
hihi mijn oma stak haar wandelstok weg achter haar rug als er foto's genomen werden, ze was dan al in de 90
toen ze teveel begon te beven wou ze niet meer naar een cafetaria, iets wat ze wel graag deed

nu dwaal ik af :-))

droom jij maar je kleine dromen fibromindy die zijn al groot genoeg

een ingesproken boek, dat zou ik ook zien zitten
want lezen lukt me niet
laat staan gans de tijd een boek vasthouden
hé, zou dat niets vor jou zijn: boeken inlezen

Gepost door: fotorantje | 24-09-10

Reageren op dit commentaar

Hey Rantje! Daar zeg je me wat, boeken inlezen!
Ik babbel dan wel wel graag, ik heb geen mooie vertelstem! Vertellen moet met een warme stem en de juiste intonatie om het boeiend te houden! Maar al lachend zeg ik wel soms" het enige wat ik wel nog kan is babbelen! Maar zelfs dit ging vandaag niet hoor!

Gepost door: christa | 25-09-10

Lieve Christa,
Ik denk dat er evengoed nog slechte als goeie dagen gaan komen, al weet ik niet veel van fibro. Zo zit het leven nu eenmaal in elkaar, ik denk voor iedereen. De kunst is moed en energie te putten uit de goede dagen om de slechte dagen aan te kunnen. Ja meid ik denk dat jouw ziekte erg moeilijk is om mee te leven, het is zo onvoorspelbaar, zo wisselvallig en vooral als je momenten hebt dat je niet veel kunt doen, ben jij vooral, die zo graag beweegt en bezig bent, ongelukkig. Er komt denk ik wel een dag dat je het allemaal zijn plaatsje kunt geven, al is dat met vallen en opstaan. Ik wilde dat ik jou een lekkere knuffel kon geven of jou op één of andere manier kon troosten. Ja je zult het vrees ik uiteindelijk allemaal zelf moeten leren hoor christa van ermee te leven. Ik begrijp je anders heel goed, jouw opstandigheid en jouw gevoel van onmacht tegelijk. Ik maak dat af en toe ook mee met mijn handicap. De sleutel tot geluk is uiteindelijk om proberen tevreden te zijn met hoe het leven is, er valt nu éénmaal niets anders aan te doen. Gelukkig kun je je het permitteren om als het niet anders kan, een tijdlang te rusten zonder meer. Zo'n ingesproken boeken, ik weet dat dat bestaat, ik denk dat je dat kunt vinden in de bibliotheek. En jouw schoonmoeder vind ik wel onhandig als ze jou verwijt een stok te gebruiken, ze zou moeten blij zijn dat dankzij die stok je veel meer aankunt. Maar ik begrijp dat zo'n verwijt jou geen goed doet. Probeer het overboord te gooien, christa, je hebt evengoed het recht als om het even wie om zoals je bent gelukkig te zijn. En niemand mag je dat afnemen.

Gepost door: pelgrimpje | 24-09-10

Reageren op dit commentaar

Hey Pelgrimpje
bedankt voor je lieve en uitgebreide commentaar! Het is 1 uur s nachts, kan nu niet slapen, mja dat is zo als je de helft van de dag ligt te doezelen! Mmja t is een vreemde ziekte! zoals ik schreef, het overvalt je van de ene minuut op de andere dat je geen weg meer kunt, heel raar! nu ja morgen terug beter zeker! Ik zou er graag eens een paar daagjes van onder gaan, k weet alleen niet waar naartoe,iets wat me deugd zou doen, niet te ver, een kuuroord of zo, maar dat is dan weer zo pokkeduur meestal hé!
liefs christa

Gepost door: christa | 25-09-10

Deze tijd van het jaar is een heel slechte tijd voor ons... helaas!
Probeer er het beste van te maken, ik weet dat je dat ook doet. Het is niet altijd simpel om positief te blijven hé? En je schoonmoeder? Stuur ze naar Timboektoe... dat doe ik met de mijne ook! ;-)
En probeer vooral je dagen en nachten niet te verleggen en je bioritme al te veel te verstoren door overdag teveel te slapen... Dat wordt alleen maar een vicieuze cirkel, helaas!
Dikke knuffel,
Liefs,

Gepost door: Bientje | 25-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.