18-10-10

Vampieren en Adhd

Ik had mijn dochter op een uitstap beloofd naar de musicall " de dans der vampieren". Ze wonen in hartje Gent, maar ik wou ook zo graag naar de juwelen gaan zien van Malice in Wonderland, die net die dag in Destelbergen te bekijken en te koop waren! Wij na de rit dwars door Gent door de coté van de Dampoort ,dat er verdacht achterbuurtachtig uitzag!,

Soit, bij de juwelen, stond ik haast te kwijlen boven dat uitstalraampje bij het zien van al die leuke dingen en dacht, damn, waarom vul ik nooit zo'n lottoformulierke in!

Ik heb me beperkt tot de aankoop van een kerstcadeautje, dju toch , niet eens voor mezelf , maar soit! IK heb maar één lijf waar ik alles rond kan hangen, weliswaar is er op dat lijf redelijk wat plaats, maar té is té en ik hou nogal al vast aan het hetgene ik draag! Als ik iets heb , doe ik het ook niet meer af!

In afwachting tot mijn nichtje aankwam zijn we iets gaan eten in een bistro, koffiehuis die er langs de buitenkant redelijk oké uitzag! Maar eens binnen zag het er zo zielloos uit, somber, ouderwets, doch proper, maar alsof de ziel al lang vervlogen was en er daar dringend een frisse wind moest aan komen waaien! Het eten was best oké, geen klagen, de mens die ons bediende tussen het lezen van zijn krant in, was ook best oké, deed niets verkeerds, maar tja, er ontbraken alleen nog plastiek bloemen op tafel , of stonden die er toch?? Vergeten!

Zoonlief was ook meegegaan en had met een vriend afgesproken in Antwerpen! Het werd een helse rit er naartoe en ik moest tot mijn schade en mijn schande ondervinden dat mijn concentratie ook niet meer "je dat " is!

Volgens zoonlief suckte de gps, maar ik had van haar niet echt last! Maar bon, we zijn toch aangekomen en vonden een parkingplaatsje vlak bij de buurt van het stadstheater.

Eerst werden we nog wat afgeblaft door een ober toen we nog wat vroeg waren en besloten nog een koffie te gaan drinken! We stonden te dicht bij zijn computer waar hij zijn bestellingen moest intikken en tja blijkbaar had hij geen vriendelijke manier voorhanden om dat te vragen!

Enfin, de musical was heel mooi, al hadden we niet zo'n schitterende plaatsen, maar het was allemaal goed te zien, alleen hun gezichten zag ik niet en dat vond ik wel jammer, je mist de uitdrukkingen die soms wel belangrijk kunnen zijn en nu snapte ik ook ineens waarom ze op toneel aan "overacting " doen, om het tot achteraan duidelijk te maken om die gezichtsuitdrukkingen te vervangen! Allee dat is wat ik denk , wie zal dat bevestigen, ik ken niemand uit de musicallwereld!

Ik maar kijken en genieten van het spectakel, maar het viel me op dat ik constant afgeleid werd door gedachten ! Ineens zat ik niet meer met mijn kop bij het verhaal, zat ik te denken aan die juwelen die ik net gezien had, het gesprek die ik had gehad! Ik riep mezelf tot de orde om gewoon te kijken, te genieten en te ontspannen, maar niet eens een minuut verder was het weeral van dat, was ik aan het denken aan een telefoongesprek met een vriendin die de dag voordien gebeld had! Was ik aan het rondkijken in de zaal om te moeten concluderen dat de zaal moeilijk is voor mensen met lichamelijke problemen! Dat noemt men dus ADHD, het niet bij één ding houden in je hoofd! Er is de constante afleiding, de duizenden dingen die je hoofd doorkruisen, terwijl je eigenlijk maar één ding zou moeten doen, "just relax"

Niet moeilijk dan dat een mens zich nooit echt ontspannen voelt! Het is oo zo vermoeiend , daar naar die musicall te kijken en gewoon nergens anders aan denken! En dat heb ik niet alleen met musicals, ik heb het als ik naar de film ga, op restaurant ga, met de auto rijd, iemand tegen me aan het praten is en me opmerkt dat ik helemaal niet luister!

Toen ik vroeger rilatine nam om dat beestje te bestrijden ging het op dat vlak stukken beter met mij, dan kon ik me op één iets concentreren, maar door al die lichamelijke problemen en vooral dan die schildklierstuff mag ik geen rilatine meer nemen en moet ik het dus noodgedwongen in de toekomst maar verder doen met dat warhoofd van mij!

Ach heeft ook zijn voordelen, ik kan beter schrijven heb veel meer nuances in alles, mijn gevoelswereld is veel heftiger, maar dat kan zowel negatief zijn als positief.

Enfin, maar bon, de vampieren hebben hun best gedaan om ons te vermaken, er waren best wel mooie staaltjes van dans en choreografie en costumage, maar de muziek vond ik wat minder en ik verstond begot geen derde van wat ze eigenlijk zongen! Alleen jammer van 'the end of the story" die helaas geen happy end was en k had zoiets van "allee jong, waarom geen happy end", het was een anticlimax want musicalls behoren een happy end te hebben, ach soit, zo gaat het ook met het "real life" ook daar heeft niet alles een happy end!

vamp.jpg

 

08:08 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

Commentaren

Het voornaamste is, denk ik, dat je er eens 'uit' was, en dat dan ook met de kinderen, dat nemen ze jou niet weer af, toch?

Gepost door: Rein | 19-10-10

Reageren op dit commentaar

Hihi, die Bistro, ik zie het zo voor me, stonden er echt geen plastieken bloemen ;-)

Musicals zijn niet echt iets voor mij. Alleen al het idee dat ik tussen die mensenmassa moet gaan zitten geeft me ademnood. In december trekken we richting Sportpaleis voor Clouseau, en ik hoop nu al dat het beloofde 'hoekje van de rij' er bij zal zijn. Ik mag er niet aan denken om niet op een hoek te zitten, want dan is er geen genieten aan voor mij. Erg hè ... ik krijg dan precies geen adem, mijn hart gaat tekeer, brrrr....
Ik weet dat het enkel in mijn hoofd zit, maar krijg het er maar 'ns uit !

Gepost door: Mamapippa | 19-10-10

Reageren op dit commentaar

Hey mammapippa,
Tja, de mensenmassa, dat valt eigenlijk nog mee, ik zou het veel erger vinden in het sportpaleis denk ik als iedereen daar rechtstaat en rondspringt, of gaat dat daar niet zo! K ben ook niet echt zo'n clouseaufan, en zo zie je maar elk zijn ding hé! Als ik nu één groep mocht uitkiezen waar ik graag naartoe zou gaan, zou het wel coldplay zijn op voorwaarde dat ik zou kunnen zitten uiteraard, maar k denk niet dat het er van gaat komen!
groetjes
christa

Gepost door: christa | 19-10-10

De commentaren zijn gesloten.