04-11-10

Down down, deeper and down!

Waarom kan en mens zich in "slechte tijden" nog meer down voelen??

Huilen

Omwille van een ontgoocheling over een geplande dag

Om onbeantwoordde mailkes van mensen waar je nood aan hebt

Omdat die klote-laarzen voor de 1573 ste keer weer in de keuken liggen , klaar om erover te struikelen

Omdat dat ik niets kan plannen, en ik ben zo iemand die moet kunnen uitzien naar iets, iets om naar toe te leven

Omdat ik mede-fibrootjes me de juiste adviezen geven( wat nodig is om mezelf wat te temperen) ; maar dit deksel op de neus ook wel pijn doet.

Omdat ik na mijn tuimelet, nog meer zeer ben, onknuffelbaar ben wegens overal blauw zitten

Omdat de herfst vannacht echt is aangekomen en ik oo zo opzie tegen de lange winter

Omdat mijn medicatie zo drastisch verminderd is, ( geen antidepressiva, geen pijnstillers) zodat ik alles nog meer voel dan vroeger, maar ik wil geen zombie worden!

Omdat de feestdagen, doorsleepdagen zullen worden voor mij en hun glans zullen verliezen door dat op die dagen ook uitgeput zal zijn, tenzij ik alles bij de traiteur bestel en dat is echt mijn ding niet!

Omdat twee ouders met co)ouderschap constant ping pong spelen en de verantwoordelijkheden naar elkaar pingpongen en de stiefmoeder dan af en toe de bal tegen haar kop krijgt, en ik ben dat pingpongsysteem zo beu!

Maar waar ik blij om ben en waar ik me op aan zal optrekken ,

is aan jullie die mijn blog lezen, me raad geven, al ben ik dan soms het eerste moment wel eens opstandig!

Is aan mijn mannetje met zijn fouten en zijn gaven, maar die er altijd wel "is" voor mij, hij heeft het momenteel zwaar te verduren, hij doet de was en de plas en luistert naar mijn klaagzang! Hij raapt me op als ik val, hij draagt mijn boodschappen, mijn handtas, helpt me bij het aandoen van mijn jas! kortom, hij heeft zich ontpopt tot echte gentlemen!

Dat ik morgen naar een psychologe kan, want ik moet dringend stoom aflaten!

xxx

 

 

 

 

 

08:09 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (12) | Tags: depri, down, in de steek gelaten |  Facebook

Commentaren

Auw meisje toch! I know the feeling! Mijn ventje is normaal in verlof deze week, maar hij doet twee jobs en hij werkt dus deze week de nagels van zijn vingers bij die andere firma... en ik kan me daar zo verdomd schuldig om voelen hé! Was ik gezond gebleven, dan werkten we nog alle twee fulltime en was er geen vuiltje aan de lucht... Maar hé! Maak het lekker warm en gezellig thuis. Kruip onder je fleece dekentje met een goed boek en zet straks een lekker potje koffie of thee en probeer eens te genieten van exact dat moment! In het NU leven en niet zoals een ongedurige puber steeds het onbereikbare willen. Goed gezegd hé? Soms kunnen we het beter zeggen dan doen hé meid! Weet dat je niet de enige bent! Waarom zouden onze verhalen zo herkenbaar zijn voor anderen? Precies omdat het daar niet anders is, toch?
Kop op! Morgen is een nieuwe dag! En terwijl je onder je fleeceke ligt te genieten, denk dan eens aan mij en aan alle andere lotgenootjes, die nu misschien hetzelfde gaan doen!
Dikke (voorzichtige) knuffel!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 04-11-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bientje!
Da's lief hoor, van jou! Ik weet dat je gelijk hebt! Ik zou onder mijn fleeceke moeten liggen, maar eum, sla me niet dood! Shannon komt koekjes bakken, ik had haar dat beloofd , en aangezien ze dinsdag al weer vertrekt was dat de enige dag dat ik kon. Maar ik zie dat wel als een ontspanning hoor, ik ga haar vooral laten doen , dat is de bedoeling.
Maar dat kuisen, daar ga ik echt over nadenken, ik wil niet dat Wim volledig slachtoffer is van mijn on-kunnen. Ik ga wel wat meehelpen, opruimen en so, en afstoffen, maar oo wee, mijn ramen! en idem dito mijn gordijnen, maar gelukkig ziet het er hier op het eerste gezicht wel proper uit, maar dan mag je echt niet al te dicht gaan kijken!
Heel dikke merci en een knuffel terug!
En heel veel moed voor jezelf en je gezin en je Lucske! K snap het wel hoor, en dan denken de mensen dat jij de bitch bent die hun zoon zo doet werken hé! grrrrrrr! Had het gisteren ook nog eens voor, toen ik mijn schoonmoeder tegenkwam op de markt en ze vroeg waarom Wim mee was! Om haar pakskes te dragen, en keek de heks me aan alsof ik alweer een luie trien ben! K begon zowat te wenen op het midden van de markt, stom hé, maar bon, als de nood het hoogst is, is de redding nabij zeggen ze, en t kan nu alleen maar terug beteren zeker! Ik moet er trouwens vanavond zijn voor de bijeenkomst, er hebben me zeker 20 mensen opgebeld, ik moet nog een speech voorbereiden, maar dat zal me wel lukken!
dadaatjes
xxx

Gepost door: christa | 04-11-10

Reageren op dit commentaar

vandaag enkel een dikke knuffel

allé omdat ik het toch niet kan laten nog iets anders ook, hihi

probeer daar niet aan te denken aan die herfst en winter, die komen zowiezo, het heeft geen zin je daar druk in te maken
hetzelfde voor de feestdagen
dat is hier zelfs heel drastisch verminderd maar daarom niet minder gezellig
vroeger was het kerstavond met alles erop en eraan, toen ik ziek viel en de mama ouder wordt viel die alles erop en eraan eerst weg, en nu is het enkel koffietafel op kerstdag
t was de gewoonte dat dat bij ons ouders is, met mijn hulp, maar toen kon de mama dat niet meer en werd het bij mij, en toen kon ik niet meer...
aanpassen hé, en als de genodigden het beter kunnen dan mogen zij dat ook eens doen, voilà, k trek mij daar dus niks meer van aan sie
ik doe zoals ik het kan en niet zoals het zou moeten of zoals ik het zou willen

Gepost door: fotorantje | 04-11-10

Reageren op dit commentaar

Hey Rantje,
Ik heb nog een groot voordeel dat ik makkelijk kan koken, en met kerstavond zitten we meestal heel de avond in de zetel met hapjes of met kaas en broodjes, t is de gezelligheid die telt. Het is de essentie van het samenzijn dat telt En je hebt gelijk, ik moet temperen, rusten en veel neen durven zeggen!
lieve knuffel terug!

Gepost door: christa | 05-11-10

Kan een megaknuffel van mij een heel klein beetje helpen ...
xXx xXx xXx

Gepost door: Mamapippa | 04-11-10

Reageren op dit commentaar

Dit is druppel die bij jou de emmer deed overlopen, er kwam ook zoveel op je af! Met je neus op de feiten gedrukt worden is nooit aangenaam, maar het maakt wel een nieuw begin. De herfst en de winterperiode zijn zo van die maanden die ze van mij uit de kalender mogen knippen...donkere dagen, regen, koude...bah! Daarom Christa, zorg heel goed voor jezelf! Je zult dan zelf merken dat je vooruit komt...al is het in het begin als een slakje. ;-)

groetjes en een dikke knuf!

Gepost door: maike | 04-11-10

Reageren op dit commentaar

Hey Maike,
ik ga het wel leren hoor, met vallen en opstaan
en af en toe een schop in mijn kont.
Vandaag is het rustdag, meer dan de tafel dekken
voor de sinterklaaskoeken ( omdat ons Canadeesje de belgische tradities wil leren kennen) zal ik niet doen. Ik moet nog een beetje van me afschrijven, mensen terugmailen en daar ben ik wel eventjes zoet mee, maar k lig hier uiterst comforbabel, lekker warm, beter kan niet meer!
liefs
christa

Gepost door: christa | 05-11-10

Lieve Christa, zo'n baaldagen dat hebben we allemaal wel eens. Goed dat je het hier van je kunt afschrijven. Jij hebt een aangeworven handicap (dus niet van geboorte) en het is een hele weg die je moet afleggen eer je met jezelf weer vrede kunt nemen, met vallen en opstaan. Ik denk dat je ook nog heelwat te ontdekken hebt, van wat je in je situatie allemaal nog wél kunt doen, die ook heel leuk kunnen zijn. Misschien is het niet datgene waar je oorspronkelijk van droomde, maar je kent het spreekwoord, de mens verlangt, maar God beschikt, hoe hard dit ook moge overkomen of hoe moeilijk het lijkt om te aanvaarden. Ik heb ondervonden dat hetgeen in mijn bereik is binnen het ganse spectrum aan mogelijkheden, dikwijls wel héél goed is. Ik wens jou in elk geval een deugddoend gesprek morgen met de psycholoog. Ook ik stuur jou een warme knuffel!

Gepost door: Rein | 04-11-10

Reageren op dit commentaar

Hey maatje,

Neem jij niet een beetje teveel hooi op je vork. Je wil stoppen met werken om niet in hetzelfde sukkelstraatje te geraken als ik, maar daarvoor moet je niet fysiek stoppen met werken maar ook geestelijk.

Misschien moeten wij eens samenkomen en ne keer babbelen, wat denk je. Ik heb het gevoel dat jij ondanks dat het later begonnen is bij jou, dezelfde fouten maakt als ik toen ik ziek werd.

Ik herken zoveel van mezelf, en jij zit dan nog in een nieuw gezin als ik het goed voorheb.

Geef alvast maar van jetje bij de psycholoog!!!!!!!

Dikke knuffel, Lievetje

Gepost door: Lievetje | 05-11-10

Reageren op dit commentaar

Hey Lievetje,
Ik wil best eens afspreken, maar eerst een paar dagen rusten
en op mijn plooi komen, want het is allemaal wat te veel geweest!
Ja, ik ben geestelijk idd met veel bezig, ik wil veel schrijven, lezen, opzoeken, noem maar op. Ik wil me ten alle koste nuttig maken . Ik wil dngen doen waar ik nooit tijd voor had en zo, ach je kent het vast allemaal wel!
Je mag me altijd een mailke sturen om af te springen, of een berichtje op facebook sturen. Maar het liefste spreek ik af thuis , of voor een wandelingetje want ik kan echt niet lang op een stoel zitten, gisteren tijdens die twee uur durende vergadering is het echt wel heel lastig!Maar bon t is voor t goede doel hé!
groetjes
Christa
xxx

Gepost door: christa | 05-11-10

Bedankt mamapippa, alle beetjes helpen!
LIef van jou!
xxx

Gepost door: christa | 05-11-10

Reageren op dit commentaar

Lieve christa, ik leg een virtuele arm om je heen en wil er gewoon voor je zijn... ok kom zeker maar eens af! we zien wel wanneer het ons alle twee uitkomt. Ik zal het zo proberen uit te zoeken dat je niet een te grote afstand te voet moet afleggen.
Een dikke zoen.

Gepost door: Rein | 05-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.