07-11-10

Susan Boyle



Ik ben een boek aan het lezen van Susan boyle, de eenzame vrouw , nog nooit gekust in haar leven, maar gans haar leven besteed aan het verzorgen van andere mensen , met een stem als één van hemels grootste engelen!

Een vrouw die het van underdog (uitgelachen op de audities ) maakte tot wereldster, met gewoon haarzelf te zijn, grappig, gewoon, totaal geen diva-allures, grijs haar, onge-epileerde wenkbrouwen, eigenlijk een beetje slonzig! Tot ze haar talent gebruikt en al die uiterlijkheden ineens niet meer belangrijk zijn! Het toonbeeld van hoe mensen iemand beoordelen op het uiterlijk! Wat zegt het uiterlijk van iemand van zijn innerlijke! Eigenlijk heel weinig! NIemand heeft dat beter aan de wereld kunnen tonen dan ons Suzanneke! Voor wie nog niet overtuigd is, zie filmpje hieronder!

( Het lukt me dus niet om het juiste filmpje hierop te krijgen, maar als jullie eens zoeken op youtube en kijken achter het eerste optreden van Susan bij Britain got's talent, begrijpen jullie wel wat ik bedoel, tips om het juiste filmke erop te krijgen zijn welkom!)

Susan Boyle.pps






Kijk vooral naar de uitdrukkingen van de mensen als Susan zich voorstelt, en hoe hun gezichten veranderen als ze begint te zingen!

Hiermee wil ik alleen maar zeggen, mensen ga niet onmiddellijk af op uiterlijkheden, oke, we willen er allemaal goed uitzien! Wat voor mij op dit moment veel belangrijker is in mijn leven, hoe ik weer gelukkig kan worden, hoe ik weer iemand kan worden , iets hebben waar ik in uitblink! Ik hoef de hele wereld niet te verbazen, maar ik wil "iets " vinden waardoor ik mijn eigenwaarde terugvind, die nu ergens verloren ligt tussen al die pijn die ik voel en de puinhoop dat dit veroorzaakt in mijn hart en mijn zijn! Ik ben op zoektocht , misschien wat al te wanhopig , maar voorlopig vind ik niets!

Gisteren had ik een blog geschreven, maar heb het terug verwijderd omdat het zelfbeklag uit mijn scherm liep en ik al voorbaat al wist,dat menige lezers zouden zeggen, "oh my God" daar is ze terug met haar gezaag over "zeer " en beperkingen! Ik wil niet iedereen die me lief is uit mijn leven wegjagen en eenzaam achterblijven in mijn modderpoel waar ik eenzaam verder zou zinken!

IK wil een beetje zijn zoals Susan, al heb ik dan geen kanjer van een stem! Ik wil het beetje talent dat ik mij hebt gaan gebruiken! Maar ik heb niets waarin ik echt uitblink , zo in uitblink dat ze de rest van Chrissebie er zullen bijnemen! Ik heb niets fenomenaals in mij, jammer genoeg! Ik kan een beetje koken, een beetje schrijven, ik kan het goed uitleggen, maar ik heb momenteel het verstand van een zeef , zodat ergens bijstuderen er niet bijzit! Misschien moet ik een taal gaan leren, hier in de zetel, al is het maar voor mezelf, een beetje spaans met een kinderdvdke dat ik hier heb liggen! Al is het maar om gewoon de weg te vragen moest ik van mijn leven eens in Spanje op vakantie ga wat ik ten zeerste betwijfel aangezien Spanje totaal mijn ding niet is, tenzij naar Santiago! Ja dat zit nog steeds in mijn hoofd! Een tocht organiseren met mindervaliden, maar ik vind geen antwoorden op het indernet! Ben er nog niet uit , waar die tocht precies begint, want je moet een aantal sterren verzamelen, anders krijg je je diploma niet. Ik weet dat ik maanden misschien jaren zoet zou zijn met het organiseren van "dit", maar ik zou nuttig zijn en iets betekenen, en daar heb ik zo'n nood aan, iets betekenen! Misschien ben ik te veel opgevoed met het idee dat er door mijn Duitsgezinde vader was ingeprent, dat al wie niet voldoet moet geliquideerd worden en ik van mezelf nu voel dat ik voor de wereld niet veel meer bijdraag, tenzij voor de mensen die me dichtbij staan! Ik weet dat dit een vernietigend idee is en dit ervoor zorgt dat ik verder wegzwalp in een moeras waar ik mogelijks niet meer zonder hulp zou uitgeraken en dat wil ik ten alle koste vermijden, ant uiteindelijk leef ik graag,maar ben echt op zoek naar alternatieven voor de dingen die ik niet meer kan en die ik graag deed! Het is dus belangrijk dat dat mijn ene hersje toch nog blijft draaien!

Commentaren

Maar je bent een mooi mens !
Oké, toegegeven, je lijf wil niet mee zoals jij het zou willen, maar dat maakt je toch niet minder mooi meid ... Komaan zenne, kop op !!
Een dikke knuffel xXx

Gepost door: Mamapippa | 07-11-10

Reageren op dit commentaar

Beste Christa,
Nu zie je alles zwart en zoek je dingen waar je je aan kunt optrekken en dat is goed tot op zekere hoogte. Maar soms kunnen die dingen je zelfbeeld nog verder neerhalen! Laat de boel even de boel en pijnig je hersenen en lichaam niet, zeker nu niet...heeft totaal geen zin! Het enige wat je kunt doen is zorgen of wachten tot het in je hoofd wat rustiger is geworden en kijk dan met vernieuwde moed naar andere mogelijkheden. (Ook dit heb ik ervaren)

groetjes en een dikke knuffel

Gepost door: maike | 07-11-10

Reageren op dit commentaar

Ja kweet het Maike, je hebt gelijk! IK heb zo'n diepe nood aan "ieamand " zijn! IK heb hier net onze trouwfoto's van nog geen vier jaar geleden bekeken, jeezemina wat ben ik veranderd! Ik zei tegen Shannon, ( het Canadese vriendinnetje van mijn zoon ) I wanne be back like this!
Ik vrees dat ik toch terug aan de antidepressiva zal moeten,wil ik overleven! T gaat echt niet goed met mij. Maar deze namiddag heb ik me herpakt, ben uit mijn zetel gekropen, heb de hond zijn leiband aangedaan en ben tot op het hoekje van de straat gaan wandelen en drie geitjes hier een beetje verder hebben me terug een glimlach op het gezicht getoverd en met die glimlach in gedachten ga ik nu slapen!
Thanks!
xxxx

Gepost door: christa | 07-11-10

Je bent iemand Christa, je moet alleen tot het besef komen dat je meer waard bent dan je nu denkt!

Je ziet he wat drie kleine geitjes kunnen teweeg brengen...misschien had je ze nooit zo duidelijk gezien als je 'gezond' was geweest! :-)

Gepost door: maike | 07-11-10

Reageren op dit commentaar

inderdaad Maike soms moet je eerst ziek worden om alles echt te 'zien'
we zijn gewoon van door het leven te razen

En Christa, je bent heel zeker iemand, iemand die er staat voor anderen, maar je moet er ook staan voor jezelf
ga eens meer tot aan de geitjes :-)

Gepost door: fotorantje | 08-11-10

He Christa, bedankt om te reageren op VTestament, daardoor is mijn frank gevallen dat ik bij Gezondheid sta en Dagboek is meer de bedoeling naast een globaal overzicht van de blogs.
Je blog komt niet over als gezaag. Zonder je literaire vrolijkheid zou het allemaal nog moeilijker voor je zijn wellicht. Het is niet omdat je minder kan (mbt deze produktgerichtte maatschappij) dat je innercommunicatie geen bergen verzet in de wereld van jouw persoonlijke achtergronden. Het tevreden gevoel van verbondenheid met die individuele, innerlijke kern van het leven,dat jij wil doorgeven, getuigt daarvan. Tegen onrecht uit het verleden, moet je je wel verzetten tot op een bepaald punt, maar dan als je het in zijn hempje gezet hebt, sluit het af en laat het rustten...ook waarvan een mens dacht dat hij verkeerd aanpakte, laat dat maar rustten en er komen anderen openningen van zodra je conditie je toelaat om wie weet wat te willen.

Gepost door: zinblogger | 10-11-10

Reageren op dit commentaar

Beste zinblogger! Ik had al zoiets van dat je daar precies niet op zijn plaats zat! Maar k vind je blog wel heel interressant! Het is een verademing ook eens zo'n blog tegen te komen!
Het schrijven is voor mij idd een middel om alles een beetje te relativeren, een beetje zelfspot af en toe doet me de dingen inderdaad wat luchtiger zien. Ik heb altijd graag geschreven en nu heb ik daar eindelijk tijd voor. Ik zie wel welke zwenk mijn leven nog zal nemen! Ik ben er van overtuigd dat ik nog iets nuttigs zal vinden! IK vond het fijn dat je effe reageerde
groetjes

Gepost door: christa | 10-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.