21-11-10

Fibromindy gaat aan de pil!

Hoewel ik het een grote nederlaag voor mezelf vind, een falen, een mislukking, kortom allemaal geen mooie gevoelens die erbij heb! Toch heb ik besloten om terug "deanxit" te slikken! Een kleine rose pilletje die er vroeger wel voor gezorgd heeft dat ik er veel beter van werd! Later werd het vervangen om een reden die ik niet eens meer weet, door sipralexa en nu ik zo'n anderhalve maand cipralexavrij ben moet ik zeggen dat ik hier als een hoopje ellende zit! Of ik zit te bleiten of ik kan niets verdragen van mijn omgeving, zoek rust in mijn bed, slaap veel en wat me met mijn stomme fibro al heel veel moeite kost , kost me zo nodig nu nog veel meer moeite!

Ik mag dan wel af en toe zo vrolijk doen, het is allemaal slechts proberen , er niet aan onderdoor te gaan! Als ik vrolijk schrijf, dan probeer ik me ook vrolijk te voelen en meestal lukt dat, maar heel diep binnenin voelt het belange zo vrolijk niet en zit een beerput vol met allerhande stinkende troep die af en toe de kop komen opsteken! Maar ik moet plannen kunnen maken om iets te hebben om naar uit te kijken, een punt op de kalender om naar toe te leven! Nu kijk ik op een gapende leegte, geef toe dat is niet zozeer iets om naar uit te kijken! Ik vraag mijn mannetje om een reis te plannen, maar daar is geen budget voor! Ik wil verder sparen met het geld en de reischeques die Wim voor zijn verjaardag heeft gekregen, maar ik wil daar een datum op plakken! Februari 2012 dan zijn we vijf jaar getrouwd. Klinkt allemaal nog heel lang, maar gewoon dat er iets in het verschiet ligt is voor mij heel belangrijk. Al gaan we dit jaar niet op reis maar het kruisje op de kalender kan wonderen doen voor mij, wie weet helpt het al evenveel als dat kleine rose dikmakertje!

Moest ik geen zo'n maagproblemen hebben, ik zou verdorie zo'n rekker rond mijn maag laten arrangeren, maar ik kan die extra lichamelijke risico's er niet bij nemen!

Waar ik ook verschrikt voor ben is mijn optreden bij het risiv, ik hoor de wildste horrorverhalen over vernedering en onbegrip, ik hoor verhalen over processen tegen de ziektekas, en daar heb ik na 19 jaar RSZ-problemen totaal geen zin in! Echt niet!

Maar weet je wat? Ik heb een tarte tatin gebakken en ze ziet er heerlijk gelukt uit en straks, dan ga ik daar eens heel hard van genieten si!

voila en daarmee basta!

 

Commentaren

Ik kan alleen maar bewondering voor je hebben, echt waar. Geniet maar van je taart, groot gelijk. Stom wat ik nu ga zeggen maar als ik een taart bak moet ik ze zeker niet gebruiken als troost, laat staan ervan genieten, iedere taart is als een baksteen, moest ik ze al gehouden hebben, ik kon nu een kasteel bouwen...en 't zou zeker niet instorten. Povere oppepper maar kon 't niet laten. Groetjes!!

Gepost door: bea | 21-11-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bea,
Misschien doe je geen bakpoeder of zo in cakes en dergelijke! Of je hebt een oven die je moeilijk kan afstellen zodat de taarten rapper zwart dan gaar langsbinnen zijn!
blijven proberen zou ik zeggen!
groetjes

Gepost door: chrissebie | 21-11-10

Ja bij ons ook lange na niet altijd rozengeur en maneschijn hoor! En zeker niet de laatste tijd! Gisteren deed mijn linkerarm zo'n pijn dat ik dacht dat hij er ging afvallen, écht! En vandaag niks meer... alé, mijn arm toch niet meer! En dan dat slapen hé! Als een baksteen in slaap vallen en na twee uur slapen wakker liggen en piekeren... Supergezellig is dat! En dan sta je daar zo fris en monter van op hé?
Maar, we moeten vooruitzichten hebben hé? En vooral ook positief blijven en elkaar steunen! En mijn steun heb je! Had ik nog een zak geld, daar kreeg je ook nog wat van... ;-)
Liefs,

Gepost door: Bientje | 21-11-10

Reageren op dit commentaar

Thanks Bientje!
K ben morgen terug in je buurtje en dinsdagnamiddag ook dan ga ik een muis proberen in elkaar te steken! Ik ging het eerst afzeggen omdat ik er gisteren helemaal door zat, maar anderzijds, misschien helpt het me wel om een beetje te knutselen en eens met iets anders bezig te zijn!
groetjes
enne dikke merci wi,
Heel veel liefs
christa

Gepost door: christa | 21-11-10

Reageren op dit commentaar

als ik ooit eens de lotto win Christa dan beloof ik je dat jij meerdere kruisjes mag zetten op je agenda
Zijn dat zo van die felroze waar je van de kleur alleen al opgepet geraakt, heb ik ooit ook een periode genomen tot ik plots zelf voelde van hé, ik ben terug boven die grens
toen was ik nog niet ziek thuis maar had het wel al heel zwaar
Dus als je voelt dat het nodig is moet je dat even nemen en ik ben zeker geen pillennemer, ik probeer zoveel mogelijk alles zo op te vangen
Maar als het moet, moet het
knuffel

Gepost door: fotorantje | 21-11-10

Reageren op dit commentaar

hey Christa, ik begrijp je helemaal. Bij mij liggen psychische problemen aan de basis van de fibro. Ik ben als kind misbruikt en als ik al die getuigenissen lees van die slachtoffers van priesters, begrijp ik ineens hoe het komt dat ik op mijn 42ste helemaal op ben. Ik heb verdorie veel te veel mijn best gedaan. Ik geloof dat ik alle energie die ik voor mijn hele leven meekreeg al heb opgebruikt door te proberen normaal te doen. Ik ben al jaren in therapie (17 om precies te zijn) en slik sinds enkele jaren antidepressiva. De fibro is momenteel bij mij ook zeer erg; ik slaap gemiddeld 5 uur aan een stuk; dan wordt ik wakker van de pijn en is het gedaan. Het helpt wel als ik opsta en in de zetel verder slaap, maar soms geraak ik mijn bed niet uit.
Een van de redenen dat het nu zo slecht is, is echter positief. Het kost me pakken energie maar het geeft me wel een goed gevoel. Ik ben vollop bezig met het organiseren van het Ceciliafeest van onze harmonie en een concert over enkele weken.
Ik zal erna wel rusten.
Van goed naar slecht is erger dan van slecht naar slechter; je bent beter helemaal uitgeteld dan half vind ik. haha
laat alles maar eens een beetje hangen, dat kan geen kwaad; de moed komt wel terug, alles is een golfbeweging ! Dat is het voordeel van jarenlang depressief te zijn : je leert dat als het heel slecht gaat, er altijd weer een periode komt dat het beter gaat.
Veel sterkte !

Gepost door: sofie | 23-11-10

Reageren op dit commentaar

Hey sofie,
Ik zou je graag eens mailen want er is iets wat ik je zou willen zeggen maar hier niet op deze blog kwijt kan! Ik begrijp dat je jou emailadres niet wil geven daarmee geef ik hier mijn
christavanhecke@skynet.be
ps het kan heel belangrijk zijn om een link te leggen tussen fibro en verleden!
thanks

Gepost door: christa | 23-11-10

De commentaren zijn gesloten.