30-12-10

Fibromindy wil geen nieuw jaar

Morgenavond komen mijn schoonouders, naar jaarlijkse traditie en ik vind het altijd leuk om mensen te ontvangen, te koken , het gezellig te maken. Alleen kijk ik niet uit naar het "genieuwjaar" omdat er gewoon niets te vieren valt!

Ik weet zeker dat ik mijn vader zal verliezen in 2011 en dat lijkt me niets om te vieren. Ik ben hem deze morgen gaan bezoeken naar het ziekenhuis en alleen zijn guitige pretoogjes herinneren me nog aan mijn jeugdige vader die hij eens was, hoewel ik als kind zoals alle kinderen, mijn papa "oud "vond! Ik herinner me nog hoe ons vader zijn tanden uithaalde en hij beweerde dat ik dat ook zou kunnen als ik groot en sterk zou zijn, het is me tot op heden nog steeds niet gelukt, gelukkig maar , anders zou dat betekenen dat ik ook de on-trotse bezitster zou zijn van een kunstgebit! Maar als kind had ik dat niet door, ach soit

Vandaag lag mijn pa daar , zuurstof in zijn neus, twee baxters en een pamper, mijn hart bloedde bij die aanblik, mja daar is het ook mijn vader voor nietwaar!

Iedereen verliest vroeg of laat zijn ouders, iedereen op een andere manier, en zo vlak voor nieuwjaar stemt me dat somber. Vandaar dat ik niet uitkijk naar het nieuwe jaar, waar ik niet echt iets heb om naar uit te kijken, met uitzondering van onze trip naar New York, als het tenminste zal doorgaan, want ofschoon ik geboekt heb, durf ik niet met zekerheid zeggen of we ook effectief zullen gaan! Ik heb een annulatieverzekering genomen voor het geval er mijn vader iets overkomt. Het zou uiteraard jammer zijn dat het net dan zou zijn, want dat zie ik mijn zoon niet!

Volgende week vertrekt Amaury, dat maakt me ook al niet vrolijker, hoewel ik uiteraard zijn geluk gun en blij voor hem ben dat hij eindelijk bij zijn liefje kan zijn. Maar ik kijk ook nu al uit naar het weerzien na drie maanden en dat zou wel eens in het water kunnen vallen.

Ik wil uiteraard zo vaak mogelijk mijn vader bezoeken, maar dat is ook lichamelijk zo belastend! Na mijn dagje Brussel kamp ik met helse pijnen in mijn voeten en armen, ach ja een kermis is een geseling waard zeggen ze!

Het is steeds een keuze maken, er een dagje op uit trekken en daar nadien de prijs voor betalen, ach ja mijn medefibrootjes zullen het wel snappen.

 

18:00 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook

Commentaren

Wat erg! Normaal hoor Christa dat je geen zin hebt in gefeest. Je komt altijd zo'n zinvolle dingen zeggen op mijn blog als het over mijn moeder gaat en nu weet ik niet goed wat ik moet zeggen om je te troosten. Ik kan je alleen heel veel sterkte toewensen en hopen dat je pa niet afziet. In het ziekenhuis kunnen ze dat goed aanpakken, hij is daar in goede handen.
Dat je zoon binnenkort vertrekt maakt het ook niet gemakkelijker voor je maar dat is het leven, kinderen gaan hun gang, als ze maar gelukkig zijn.
Ik wens je voor het nieuwe jaar sterkte in moeilijke tijden, veel geluk en liefde, dat je u goed mag voelen ondanks uw ziekte en dat je naar New-York kan en je zoon terug ziet. Lieve groeten!

Gepost door: bea | 30-12-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bea
Da's lief van je! Ik weet dat niemand daar nu iets kan aan veranderen, het is de wet der natuur hé!
En ik kom altijd met plezier lezen op je blog, hoewel het nieuws dat je te vertellen hebt ook niet altijd even vrolijk is, maar je kan maar schrijven hoe je je voelt hé!
liefs en fijn eindejaar gewenst!
En voor je mama hoop ik dat ze toch nog lang haar heldere momenten zal hebben en de ziekte niet te vlug evolueert.
liefs
Christa

Gepost door: christa | 31-12-10

Ik begrijp heel goed dat er geen feeststemming heerst ...
Hopelijk heb je je vader nog even bij je, koester de momenten !
Dikke knuffel xXx

Gepost door: Mamapippa | 30-12-10

Reageren op dit commentaar

Hey Mamapipa,
Ik wens jou een leuk eindejaar en een spetterend nieuw jaar toe!
lieve groeten
Christa

Gepost door: christa | 31-12-10

Ik denk dat we het allemaal wel begrijpen dat je niet in feeststemming bent en al helemaal niet in nieuwjaarstemming! Wat erg dat je papa net nu moest worden opgenomen! Ja idd. we moeten onze ouders vroeg of laat afgeven en het zal altijd te vroeg zijn hé?
Toch een dikke knuffel en een vredige jaarovergang!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 30-12-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bientje
T zou een beetje abnormaal zijn hé, moest ik vanavond staan juichen met hoedje en toeter. toch wens ik dat jij wel in een goeie en leuke mood verkeert en een tof nieuw jaar tegemoet gaat!
Liefs
Christa

Gepost door: christa | 31-12-10

Ik ga morgenavond naar een bezinningscentrum voor o.a. een gebedswake en ik zal dan ook voor jou bidden, lieve Christa. Laat de moed niet zakken. Misschien is het wel goed dat je gasten hebt morgen (of is het overmorgen?), dan kun je niet te veel zitten piekeren. Je hebt wel het grote geluk van een lieve man naast jou te hebben, 'k zou zeggen, probeer daar kracht uit te putten. Je gaat sowieso beproevingen tegemoet, maar nu heeft je papa je nodig wanneer en in de mate dat dat voor jou mogelijk is.

Gepost door: pelgrimpje | 31-12-10

Reageren op dit commentaar

Hey Pelgrimpje,
wat leuk dat je even voor mij zal bidden! Weet je als ik bid durf ik haast niets voor mezelf vragen, omdat ik altijd van oordeel ben dat er nog mensen slechter zijn dan ik, en dan voel ik me een egoist om iets voor mezelf te vragen, maar nu bid ik gewoon voor mijn vader dat hij toch nog een paar mooie dingen mag meemaken in zijn leven vooraleer zijn tijd gekomen is en hij vredig en als tevreden mens mag sterven.
Ik wens jou een gezellig en warm en zinvol oudejaarsfeest toe en uiteraard hoop ik dat je verder kan openbloeien in wat voor jou zo belangrijk is!
Heel veel liefs en drie dikke nieuwjaarskussen! Welgemeend , want ik heb een hekel aan kussen uitdelen zomaar aan iedereen , omdat het nieuwjaar is! Ik probeer me te beperken aan mensen die ik oprecht drie kussen wil geven!

liefs en bedankt voor alle bemoedigende woorden die ik van jou in het voorbije jaar kreeg!
Christa

Gepost door: christa | 31-12-10

Ik begrijp je als de beste Christa. Niet wat je ziekte betreft, daar kan ik enkel in meeleven want het écht begrijpen doen pas diegenen die hetzelfde hebben, maar wat je vader betreft. 2011 zal dus waarschijnlijk zwaar worden voor jou maar probeer nog te genieten van elk moment dat je samen met hem kan zijn en de pretlichtjes in zijn ogen kan zien.

Mag ik je toch een fijne jaarwisseling toewensen en het beste voor 2011, waarin ook sterkte en moed een deel van zijn!
Lieve groetjes van Elle

Gepost door: Elle | 31-12-10

Reageren op dit commentaar

Pffff.... da's inderdaad niet de ideale situatie om vol verwachting oudejaarsavond te gaan vieren.
Het gewone leven trekt zich helaas niets aan van de speciale kalenderdagen...

Gepost door: Geert | 31-12-10

Reageren op dit commentaar

Eerst wil ik je bedanken voor uw reactie. :-)

Het leven zoals het is en zal blijven, met z'n voor en tegenspoed, met z'n diepte en hoogtepunten, met z'n gevecht en verlies, met z'n goed en slecht nieuws...maar door dit alles heen wens ik je vooral veel sterkte toe in 2011, met meer geestelijke kracht om door te gaan tot het einde, waartoe ook gelukkig zijn jouw deel in mag worden. :-)

groetjes

Gepost door: maike | 31-12-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.