07-01-11

Ziek en triest

Ik voel me al een tikkeltje beter, anders zat ik hier nu niet te tokkelen!Gisteren op dit uur hing ik nog constant boven de emmer! Jongens wat ben ik ziek geweest! Ik ben er na een prik van de dokter toch in geslaagd om drie potjes natuuryoughurt te eten.Het gaat stillekes beter! Maar t ergste van de zaak is dat ik deze morgen niet eens mee kon naar Zaventem! Mijn zoon is vertrokken voor zes maand, naar zijn liefje! Hij wil van Canada zijn thuisland maken en ze gaan samen naar Nova Scotia om er werk te zoeken! IK ben blij voor hem , hij is zo gelukkig, maar uiteraard kan ik niet wegsteken dat ik ook verdrietig ben ! En ik ben niet te beroerd om te vertellen dat de tranen over mijn wangen rollen bij het schrijven van dit blogje! Zijn zus is wel meegegaan deze morgen en misschien maar goed dat we niet met zijn twee stonden te snotteren! Maar het is een feit dat ik er moest zijn voor mijn zoon! En dat kon niet, en dat is meer dan klote! Ik heb het geprobeerd om op te staan maar ik stond te trillen op mijn benen en voelde me zo weer helemaal bleek trekken! Het vooruitzicht onder die omstandigheden op de trein te moeten kruipen vond ik heel onverstandig van mezelf! En hoe graag ik mijn hart had doen spreken, ik heb naar mijn verstand moeten luisteren! Ja, ik heb gevloekt in mijn bed! Niet dat vloeken helpt, of ik vloeken nu goedkeur! Mja dat komt er soms uit zonder dat we het zelf willen, al ben ik geen godlasteraar, ik durf wel eens vloeken!

Ik kan nu alleen maar wachten op een bevrijdend sms dat hij veilig geland is. Zijn liefje zal wel in de wolken zijn en ik weet dat hij in goede handen is! Haar ouders omringen hem ook met vader-en moederlijke zorgen en daar ben ik heel dankbaar om, dat is eigenlijk onbetaalbaar! Zo krijgen ze kansen om elkaar te leren kennen. Ze verhuizen van Quebec naar Nova Scotia en mogen daar wonen zolang als nodig in een huis op een domein die die ouders gekocht hebben! En er staan zowaar nog meubels in, dus daar hoeven ze zich ook al geen zorgen meer over te maken! Ach, het komt wel goed zeker! Ik heb er in elk geval het grootste vertrouwen in! En die traantjes, die zullen wel opdrogen!

11:53 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: ziek, buikgriep, kotsen, canada, zoon, nova scotia |  Facebook

Commentaren

tuurlijk stromen de tranen Christa, voor 6 maand je zoon zien vertrekken, zover weg
maar het is belangrijk en goed om weten dat hij daar goed opgevangen wordt
En het contact zal blijven hé, er zijn nu zoveel middelen
verzorg je maar verder goed
dikke troostknuffel

Gepost door: fotorantje | 07-01-11

Reageren op dit commentaar

hey Rantje
Bedankt zenne, en t meest klote aan de zaak is dat ik me nu ondertussen stukken beter voel hé! Moest het nu morgen geweest zijn, kon ik wel meegaan, maar t was vandaag he, grrrrr! Maar ik weet dat zijn liefje vol zenuwen op hem staat te wachten dus, hij komt in goede handen terecht en ook door haar ouders is hij goed opgevangen! Dat is wel heel geruststellend!
xxx
Christa

Gepost door: christa | 07-01-11

Wat een bruute pech, net nu ziek worden. Hoe vreselijk spijtig dat je niet mee kon naar Zaventem maar ziek worden daar kies je niet voor en dat weet je zoon ook wel. Hij zal in Canada een fantastische tijd hebben en jij mag gerust zijn want er zal goed voor hem gezorgd worden. Verzorg je goed Christa en laat u maar soigneren door uw mannetje zodat je snel weer helemaal beter bent. Met het volgende ben ik nogal zuinig maar jij krijgt het van mij:een warme{knuf} als troost.

Gepost door: bea | 07-01-11

Reageren op dit commentaar

Beaatje,
Ge zijt een schat! Ik ben ook zuinig met troostknuffels maar deze was heel hartelijk welkom!

Gepost door: christa | 07-01-11

De commentaren zijn gesloten.