24-01-11

Fibromindy en de arbeidsmarkt!

Wat een gedoe met al die paperassen, nu ik op invaliditeit ga! Ik hoop dat mijn handige Harry al die nodige papieren weet bijeen te scharrelen, want dat is zijn territorium. Eigenlijk zou ik het liefst gewoon gaan werken, terug meedraaien in de maatschappij, terug collega's hebben, in beweging zijn en een beetje geld verdienen , dat is ook niet onbelangrijk! Nu de kinderen de deur uit zijn kon ik een beetje beginnen sparen voor mijn kids, voor onzen ouden dag, voor een mooie reis , om onze hall op te doen!

Maar anderzijds, wil ik geen enkele baas opzadelen met een werkkracht zoals ik er heden ten dage bij loop! Ik zal nooit nog in staat zijn een goeie werkkracht te worden! Het werk dat ik deed kan ik in geen geval meer aan, en ik heb lang genoeg geprobeerd om er terug bovenop te raken, maar nu weet ik dat ik nooit meer de oude wordt!

Stel je voor dat ze me zo werken sturen, ik zou het geen week uithouden vrees ik. Ik zou constant hulp moeten vragen aan mijn collega's , gedaan met het sleuren van allerhande, lukt me niet meer! Hier thuis pas ik me aan, ik doe kleine werkjes met de keer! Deze morgen gestreken en nu weet ik mezelf geen blijf met mijn pijnlijke arm! En dus zal ik mijn arme armpje morgen laten rusten en iets zoeken waarbij ik mijn arm niet belast! Ik zal wel wat verzinnen . Maar stel dat ik morgen moet werken, kan ik niet tegen mijn baas zeggen, baasje, vandaag moet ik recuperen van gisteren , is het goed dat ik gewoon wat rondwandel en lichtere werkjes doe! K denk dat baas over zijn bril zou kijken en zich zou afvragen wat ik hier dan eindelijk kom doen!

En een andere job??? K heb me al suf gepiekerd wat ik zou kunnen doen! Ik ben niet opgeleid voor bureauwerk! Ik kan nu wel een beetje met een computer overweg, maar het lang zitten zou me de nek omdoen en dan die concentratiestoornissen, vergeten, op woorden niet komen, k wil ook geen mal figuur slaan. Bovendien bekijk ik mijn profiel uit de ogen van de baas en laat ons eerlijk blijven! Moest ik baas zijn , ik neem ook een jong meisje waar de leerstof nog vers in het jonge brein zit! Een kind dat er nog goed uitziet ook, altijd leuk voor de firma! Neen ik ben niet meer interressant voor de arbeidsmarkt! Ach ja, we zien wel wat de toekomst nog brengt, niet te veel zorgen maken hierover en tja wat die financiën betreffen, een beetje zaaien naar de zak zeker, zal niets anders opzitten!

 

19:18 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen, stomme fibro | Permalink | Commentaren (8) | Tags: werken, arbeidsmarkt |  Facebook

Commentaren

Dat zijn nu eenmaal de dingen waar je je bij moet neerleggen. De voordelen van thuis te zijn is toch ook dat niks nog rap rap moet en je baas bent over je eigen doen en laten! :-)

groetjes

Gepost door: maike | 24-01-11

Reageren op dit commentaar

ja, een beetje zaaien naar de zak, zoals jij dat zo mooi uitdrukt, is het hier bij ons ook. Mijn ventje is al op invaliditeit sinds 1980, hij heeft het daar ook ontzettend moeilijk mee gehad en nu nog trouwens als er iets moet gedaan worden hier dat hij vroeger zelf zonder problemen in de kortste keer kon oplossen. lLs ik in september op pensioen ga zal het hier ook een dik pak minder zijn want nu past de werkgever nog altijd het verschil in loon bij sinds ik ziek thuis zit.

Gepost door: paulientje | 25-01-11

Reageren op dit commentaar

We klagen dikwijls dat we weer moeten werken maar we weten niet half hoe gelukkig we zijn. Als je daarmee moet stoppen door ziekte, moet niet makkelijk zijn, emotioneel en financieel. Maar je zal je aanpassen Christa, zoals je zegt: er zit niet anders op. En voor de rest, zoals maike zegt hier wat hogerop. Groetjes!

Gepost door: bea | 25-01-11

Reageren op dit commentaar

Ja, ziek zijn is een dure aangelegenheid...

Gepost door: Tal | 25-01-11

Reageren op dit commentaar

ja Christa, t is de eurootjes twee keer omdraaien hé als je aan de ziekenkas bent
k begrijp niet dat er soms mensen zeggen dat we profiteurs zijn, er valt niks te profiteren toch

Gepost door: fotorantje | 25-01-11

Reageren op dit commentaar

Ik begrijp het volledig en heb door mijn job al heel wat triestige verhalen gehoord en mensen moeten zien vertrekken omdat het fysiek niet meer kon.
Langst de andere kant zijn net die mensen als werkgever soms wel interessant... je moest eens weten hoeveel premies je als werkgever kan krijgen voor mensen die hun werk wegens medische reden niet meer aankunnen, maar bij jou aan de slag kunnen in een functie waar ze niet voor geschoold zijn. Dus oninteressant voor de arbeidsmarkt zou ik zeker niet zeggen.

Heel veel sterkte alvast. En hou je vast aan de mooie momenten!

Gepost door: Alice | 26-01-11

Reageren op dit commentaar

Hallo!!!

Ik weet het, het is niet makkelijk om er aan toe te geven dat het zal gedaan zijn met werken.
Heb daar zeer mee ingezeten! geen deel meer uit te maken van de maatschappij door mee aan die maatschappij bij te dragen!
Je voelt je opeens zo nutteloos!
Maar niet getreurd het went, je moet !!!! Maar laat de moed niet zakken he
En het is juist a die medicatie is een hele dure grap, kan er van mee spreken! Ik zeg dikwijls HET IS EEN RIJKDOM ALS GE GEZOND ZIJT....

liee groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 26-01-11

Reageren op dit commentaar

Hallo!!!

Ik weet het, het is niet makkelijk om er aan toe te geven dat het zal gedaan zijn met werken.
Heb daar zeer mee ingezeten! geen deel meer uit te maken van de maatschappij door mee aan die maatschappij bij te dragen!
Je voelt je opeens zo nutteloos!
Maar niet getreurd het went, je moet !!!! Maar laat de moed niet zakken he
En het is juist a die medicatie is een hele dure grap, kan er van mee spreken! Ik zeg dikwijls HET IS EEN RIJKDOM ALS GE GEZOND ZIJT....

liee groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 26-01-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.