28-01-11

Fibromindy deed boodschappen!

Ik wou het nog eens op de goeie ouwe manier doen! Gewoon " alleen" boodschappen doen, zonder mijn handige Harry op sleeptouw te nemen , met het besef dat hij al genoeg moet doen heden ten dage!

Dus vertrok ik hier om elf uur naar de Lidl, vroeger zou ik daar maximum een uur over gedaan hebben , van het vertrek thuis tot het moment dat de boodschappen allemaal op zijn plaats stonden, ja ik vloog er nogal door hoor!

Maar soit Mindy is zo sterk niet meer en ik vind dat nog altijd zo belachelijk hoe ik alles in die kar moet krijgen, een zakje patatten van 5kg moet ik met twee handen nemen en hijsen alsof hij 50 kg weegt! Dus om te vermijden dat ik al te veel bekijks krijg ga ik op een moment waar het kalm is, tegen de middag dus!

Voor het eerst rijd ik zelf weer rond met een ijzeren kar! Anders kocht ik alleen wat in mijn kleine karretje paste, maar nu had ik heel veel nodig, omdat we door onze voorraad heen zijn en de kids vanavond komen.

Enfin, ik dus gedaan alsof ik op mijn dooie gemakske rondkeek in de lidl en alle tijd van de wereld had, maar dat was allemaal om de omstaanders te misleiden! Want moest ik snel handelen zoals ik vroeger deed, stond ik al na vijf minuten te hijgen alsof ik een flatgebouw per trap naar boven gecrost was!

Maar als ik traag doe valt het zo niet op dat het eindelijk is om mijn krachten te verdelen.

Aan de kassa gekomen met mijn volle kar heb ik er twee voorgelaten omdat die kar maar niet leegraakte en ik niet het gevoel wou dat ze op mijn handen stonden te kijken, jaja ik word best vindingrijk, als nen alcolieker die ook zijn drankgebruik weet te verbergen!

Het was een huzarenwerk om alles aan het tempo dat de kassierster aanhield alles terug in de kar te krijgen. Maar daarmee zat het nog niet in mijn auto hé! T was al een hele troost dat er op de parking geen haast bij was! Ik zag mensen in en uit de winkel lopen, auto's komen en gaan en ik was nog altijd aan t stapelen in de wagen, dooske per dooske, dingetje per dingetje, en dat allemaal zonder me te ergeren! Dat is nog het meest de kunst van de zaak , althans voor mij, de vroeger altijd opgejaagde door het leven-vliegende Chrissebie! Traag gaat ook maak ik mezelf nu constant wijs omdat ik anders ongelukkig zou zijn en neen ik vertik het om ongelukkig te worden!

Na zo'n twintig minuten stapelen en sleuren om alles in de wagen te krijgen kon ik eindelijk vertrekken, achter glas hoorden de mensen mijn gepuf niet, gelukkig maar!

Thuis de oprit opgereden , koffer opengezwierd en alles bij mondjesmaat terug uitgeladen om op te bergen, Jeezemina, wat een berewerk, er lijkt maar geen einde te komen aan mijn uitladen. En oef tegen kwart voor één was ik klaar met die taak , bijna dubbel zolang of vroeger had ik erover gedaan, maar hoera voor mezelf , I did it again!

 

Commentaren

Vindingrijkheid is onze tweede natuur :-)

groetjes

Gepost door: maike | 28-01-11

Reageren op dit commentaar

Yes!

Gepost door: pelgrimpje | 29-01-11

Reageren op dit commentaar

ja, christa, zo gaat het ook hé
als ik thuiskom van boodschappen doen, ben ik zo uitgeput dat ik alleen de bederfelijke dingen in frigo of diepvries stop en eerst een half uur in de zetel ga liggen ! niemand die het ziet of opmerkingen heeft en het geraakt ook wel op zijn plaats
maar het is niet gemakkelijk om dat te aanvaarden hé
blij dat dat bij jou ook zo is
groeten
sofie
ben te lui/moe/fibro om hoofdletters te typen :)

Gepost door: sofie | 29-01-11

Reageren op dit commentaar

heel verstandig aangepakt
nikskse opjagen want dan gaat heel wat energie verloren, en aan wat, aan niks eigenlijk, gewoon door op te jagen

Gepost door: fotorantje | 30-01-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.