15-02-11

HAATMAIL AAN HET ADRES VAN MIJN STOMME FIBRO

O ja, wees maar zeker dat ik je haat!

t is niet omdat ik je aan mijn zijde tolereer dat ik je niet haat!

je hangt aan mij als een parasiet , als iets wat ik niet nodig heb

overbodig ben je en belemmerend!

Je staat mijn geluk in de weg, je staat mijn toekomst in de weg, mijn dromen

zelfs mijn huwelijk!  En dat weet je , je zit te grijnzen in elke hoek van mijn lijf dat je stuk per stuk aan het inpalmen bent!

Je zit gniffelend te wachten tot ik emotioneel ten onder ga , aan de pijnen die je veroorzaakt, de zwaarte in mijn lijf waardoor ik een zandzak lijk, die niet meer vooruit raakt, geen straatje ver meer!

O ja , ik voel ze wel hoor, je nieuwe truken waarmee je bezig bent, de nieuwe plekjes in mijn lijf waardoor mijn armen voelen alsof ik heel de dag kolen heb moeten scheppen, waardoor simpelweg aardappelen schillen al moeilijk wordt!

Mijn logheid, waarbij mijn handige harry moet helpen als ik een paar pantys wil aantrekken omdat het me alleen niet lukt.

En ik weet dat je heel mijn lichaam langzaam maar zeker in je macht krijgt en daar zal ik niets kunnen tegen ondernemen, alleen ondergaan! Maar weet één ding , mijn lichaam kan je krijgen, zei het dan met heel veel tegenzin, maar mijn ziel die krijg je niet!

08:46 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (6) | Tags: haatmail, stomme fibro, lichaam, pijn ziel |  Facebook

Commentaren

dikke knuffel

Gepost door: fotorantje | 15-02-11

Reageren op dit commentaar

Rotfibro! Sterkte Christa en een voorzichtige, warme knuffel.

Gepost door: bea | 15-02-11

Reageren op dit commentaar

Haat en liefde liggen dicht tegen elkaar. ;-) (haha)

Neen, het heen-en-weer gevoel dat fibro je geeft is ook het proces van aanvaarding he. Nu zit je in de fase 'woede' zouden professionelen zeggen.

Maar geloof me, er komt een tijd dat er momenten zijn waarop je kan zeggen: "Het is dankzij fibro dat...." Er zullen nog steeds veel momenten zijn dat je er 'mesjogge' van wordt.

Een mens leert veel van zijn ziektes. Vooral zichzelf kennen!

Groetjes en sterkte.

Gepost door: Angel R. | 17-02-11

Reageren op dit commentaar

Hey Angel, ik snap wat je bedoelt. Ik doe ook veel dingen doordat ik er nu tijd voor heb, en zo, maar je moet er de pijn altijd bijnemen hé! Dromen over gezond oud worden kunnen wij helaas niet meer doen! Maar we geven niet op hé!
liefs
Christa

Gepost door: christa | 17-02-11

Reageren op dit commentaar

Persoonlijk denk ik dat haatdragend zijn, destructief is, in de eerste plaats voor jezelf. Misschien, hopelijk, moet ik het allemaal niet zo letterlijk nemen. Ik volg doorgaans graag je blogje, maar krijg het moeilijk met postjes zoals deze. Dat het niet altijd rozengeur en manenschijn is noch kan zijn, weet ik best. Maar eerlijk is eerlijk. Die bedenking heb ik nog enkele keren bij mezelf gemaakt, maar nu zeg ik het of schrijf ik het gewoon. Dit vind ik niet meer iets van je afschrijven, dit vind ik in het wilde weg om je heen schoppen. Misschien lucht het je op, dat is toch te hopen, maar ik weet niet wat ik hiermee aan moet. Ik kan het niet negeren, want voor ik het goed en wel doorheb, heb ik het gelezen. Je komt in opstand tegen iets dat in jezelf is, dus die haatgevoelens richten zich uiteindelijk tot jezelf. Volgens mij kies je ervoor jouw aandoening te haten en kun je evengoed kiezen om dat niet te doen.

Gepost door: pelgrimpje | 17-02-11

Reageren op dit commentaar

Hey Pelgrimpje,
De haat die ik soms voel is wel degelijk tegen de aandoening en niet tegen mezelf. Af en toe heb ik inderdaad het gevoel dat ik eens wild om me heen moet schoppen , maar dat is maar schrijven en met het van me afschrijven gaat het dan ook over! Slechter zou zijn om me ook zo te beginnen gedragen, maar wees gerust, ik scheld alleen het monster uit dat mijn lichaam verwoest. Het probleem met fibro is , als je het aanvaard hebt, komen er nieuwe klachten en die moet je er dan ook weer bijnemen, en dat is telkens opnieuw vallen en opstaan. Je moet weten Pelgrimpje dat sommige mensen mijn blog volgen en denken dat mijn leven één groot feest is omdat ik het meest over mijn uitstapjes heb, ik probeer het leven altijd positief te zien en ik doe daar ook heel hard mijn best voor! Maar ik wil me ook niet beter voordoen dan ik ben en ik voel me niet te beroerd om ook mijn lelijke kwaliteiten bloot te geven. Ik had nu eens de nood om inderdaad wild om me heen te schoppen en dat lucht op, ik voel me ondertussen al terug stukken beter. Deze blog gaat ook over de ups en downs wat fibro met zich meebrengt en ik ga de downs niet altijd verstoppen, hoewel ik dat vaak wel doe, als ik niet schrijf lig ik vaak in mijn hoek gewoon ziek te zijn. Maar ik moet vechten tegen de vijand in mijn lijf, zoals ik al zei, mijn lichaam kan hij krijgen, mijn ziel niet, en dat wou ik meneerke fibro duidelijk maken, dat ik me niet zomaar gewonnen geef, dat ik niet wil verzieken en een zielepoot worden, dat ik me daar met hand en tand tegen verdedig en dat is mijn manier dan van doen . Ik ga niet vrolijk ja zitten knikken en zeggen, doe maar meneerke fibro, je mag mijn leven verder naar de knoppen helpen. Het is een dagelijks gevecht om er emotioneel niet aan ten onder te gaan. Sorry als dat blogje je gechoqueerd heeft, het is de emotie van één dag, een hele slechte dan , en achteraf als ik eens goed om me heen geschopt hebt dan gaat het terug een beetje beter en wordt ik terug rustig. Ik smijt hier heus niet rond met het serviesgoed en reageer me op niemand af, ik verwerk het allemaal innerlijk en dat schrijven is dan mijn uitlaatklep. Iedereen verwerkt zijn problemen op zijn manier waar hij zich het best bij voelt, bij mij is het vooral humor maar nu even niet.
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 18-02-11

De commentaren zijn gesloten.