16-02-11

Over leuke en minder leuke dingens des levens!

Als je bladert door mijn blog lijkt het of ik de laatste tijd alleen maar uitstapjes gemaakt hebt en het leven één groot feest is geweest! Niets is minder waar! Okee, ik heb wel één en ander ondernomen, maar de dagen dat ik uitgepeigerd in mijn hoekje lig te creperen van de pijn, scheel van de migraine, dan kan ik gewoon niet schrijven, en eerlijk, ik wil hier ook geen zielepotenblog van maken. Mezelf een beetje wijsmaken dat het leven één groot feest is , helpt me de fibro een beetje aanvaardbaar te maken voor mezelf en ik probeer niet veel geen aandacht te geven aan de slechte dagen, ik laat die zo wat over mijn rug voorbij gaan en wacht tot ze terug over gaan! Hier zielig in mijn hoekje liggen elpt me niet vooruit, maar als mijn lijf naar rust snakt helpt het wel maar dan zet ik mijn denkertje ook zoveel mogelijk uit om mezelf niet al te veel te beklagen en niet neerslachtig te worden! Want ik moet niet alleen tegen de fibro vechten, ik vecht ook tegen een constante neerslachtigheid die mij wil overmeesteren en van mij een altijd klagende zeurpiet maken en ik weiger pertinent om een van "that kind" te worden! Ik dwing mezelf om leuke dingen te doen zodat de zeurpiet me zeker niet in zijn macht krijgt, want mijn lichaam hebben ze al gestolen, het is nu nog elke dag vechten om ook mijn ziel niet kwijt te raken en daarom is het voor mezelf belangrijk , om vooral positief te blijven , leuke dingen proberen te doen, dromen te hebben. Maar af en toe doe ik te hard mijn best om maar leuke dingen te blijven doen en nu zit ik op zo'n cruciaal punt waar mijn lichaam aan de alarmbel getrokken heeft, maar ik voel het wel en ik rust, vooral na de mokerslag van de medicatie die ik kreeg voor mijn gastroscopie! Vier uur volledig knockout inde zetel geslapen als een marmot, heb geen honger, alleen dorst en koppijn!

19:33 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (1) | Tags: koppijn, verdoving, minder goede dagen |  Facebook

Commentaren

Hey christa,

Tja, die dagen dat het goed gaat: daar genieten wij met volle teugen van he. En de rem is meestal zoek!

Het goede evenwicht vinden is niet altijd gemakkelijk.

En het valt me ook op dat de meesten onder ons een 'aardje' hebben om vooral positief in het leven te willen staan, nooit op te geven, ...

Voelen we ons slecht, dan kruipen we even in een hoekje tot het weer wat beter gaat. En daarna schrijven we weer en genieten van het leven.

Zodat het naar anderen toe lijkt alsof het veel beter gaat. Niets is minder waar he.

Groetjes

Gepost door: Angel R. | 17-02-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.