22-02-11

Fibromindy is haar kluts kwijt!

Ja, ik ben al een tijdje mijn kluts kwijt, ik die me altijd zo goed wist "positief" te handhaven en snel te herpakken, weet het effe niet meer! Misschien omdat mijn leven totaal niet loopt zoals ik het zou willen! Misschien omdat ik besef dat het "nooit " nog zal lopen zoals ik het zou willen , en dat is nog veel erger dan het eerste!

Maar iedereen verwacht altijd dat ik vrolijk ben, ik ben nu eenmaal gewoon geweest van vrolijke dingen te schrijven ondanks mijn miezerige vooruitzichten! En ik heb er idd heel lang de moed ingehouden en het allemaal door een roze bril proberen te bekijken, maar mijn bril is even zoek!

Ook bepaalde reacties hebben me gekwetst, omdat ik nog altijd van oordeel ben dat bloggen ( voor mij althans) het beschrijven is van je gemoedstoestand. En als die dan idd op die dag heel diep zitten en de haat tov mijn persoonlijke monster dat in mijn lijf zit, heel erg groot is dan heb ik dat recht om dat te verwoorden, wat dat bij mij me doet! Want uiteindelijk is het hoofddoel van mijn blog , schrijven wat me oplucht . En als dat dan eens "vloeken" is, dat zij dan zo, want ik heb nog nooit beweerd "de heilige Fibromindy te zijn.

En zo zit ik hier nu mijn woordjes te wikken en te wegen, terwijl het niet zo zou moeten zijn. Ik ben vrij om mijn emoties te tonen , ook al zijn die dan niet van de mooiste soort. Ik ben in elk geval steeds mezelf en wil dat ook zo houden, ik draai en wring me niet in bochten om maar goed over te komen! Ik wil me gewoon terug goed in mijn vel voelen ondanks die fibro. Maar nu zit ik terug even in een nieuwe "aanvaardingsfase" door nieuwe klachten die ik voorheen niet had, ook een nieuwe financiele situatie waar ik moet aan wennen! En ik vind het moeilijk dat ik geen geld heb , nu ik wel tijd heb!

Zit de wereld niet omgekeerd in elkaar, vroeger kroste ik de benen onder mijn lijf om te gaan werken en ik had voor niets geen tijd, nu heb ik een zee van tijd, maar ik kan niet altijd muizen maken, of juwelen maken , want uiteindelijk kost dit ook allemaal geld.

Ik realiseer me meer en meer dat ik nooit het gedroomde pensioen zal hebben! Ik zal er immers niet meer aan toe komen om te sparen! En neen , 'k weet het, Geld maakt niet gelukkig, maar t is verdorie toch ferm makkelijk als je elke maand mooi rond komt en nog wat aan de kant kan leggen om je dromen waar te maken!

Hoeveel creativiteit zal ik nog aan de dag moeten leggen om daar allemaal een oplossing voor te vinden, want ik weet nu vrijwel zeker, ik zal nooit meer zal kunnen werken! Verleden week de benedenverdieping van ons huis in twee beurten gedweild, dat is gelukt, maar ik heb daarna wel terug twee uur geslapen! Ik zie me al op mijn werk na elk uur arbeid , twee uren slapen.

Bovendien wil ik geen enkele werkgever opsulferen met iemand die maar kan presteren zoals ik heden ten dage nog kan! Ik ben lang genoeg zelfstandig geweest om te weten hoeveel het kost om personeel in dienst te hebben en als ik me engageer voor een werkgever wil ik dat ook goed doen en optimaal mijn best doen!

Zolang ik er niet eens in slaag mijn huishouden te doen, mag ik het allemaal wel vergeten. En ik weet dat ik me zal herpakken, beetje per beetje, zal ik terug uit mijn dal kruipen, want ik wil geen vat vol zelfbeklag worden die hier constant zit te zaniken, ik wil vrolijk zijn en van het leven genieten!

Gelukkig ben ik daarstraks effe aan het raam gaan staan om te genieten van de ondergaande zon en k heb tegen mezelf gezegd, voila si meid, daar heb je toch terug eens van genoten!

En met kleine stapjes zal ik er ook wel komen, en je zal zien, " I'll be back"!

18:52 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (11) | Tags: moeilijk, kluts kwijt |  Facebook

Commentaren

en ik zal je daar zoveel mogelijk proberen mee te helpen lieverdje.
Maar ik kan ook niet alles he.
dikke kus

Gepost door: wimmeke | 22-02-11

Reageren op dit commentaar

hey Christa, ik begrijp je helemaal !
Zeeën van tijd en elke maand creatief moeten zijn om rond te komen.
Ik zit momenteel ook in een dip : ik heb heel veel last van de cvs. Ik ben zodanig moe dat ik sta te wiebelen op mijn benen, maar denk je dat ik kan slapen als ik mij neerleg ? No way.
Het is vreselijk
Ik hoop dat het weer wat beter gaat als de lente komt, maar ja, dat kan nog wel efkes duren hé
Ondertussen moet je maar eens goed vloeken op je blog, als je dat al niet meer mag doen ! Er zijn zoveel dingen die je zou willen doen en die je niet kan. Dus : vloeken maar :)

groeten !

Gepost door: sofie | 22-02-11

Reageren op dit commentaar

Da's lief van je Sofie dat je met me meevoelt!
Ik zal ook voor jou duimen!
liefs
Christa

Gepost door: christa | 23-02-11

Meisje toch! Vloek er maar op los als dat helpt! Ik kan ervan meespreken! Eens goed brullen, huilen, zagen en dan weer onszelf oprobbelen en er met verse moed tegenaan gaan om weer creatief de eindjes aan elkaar te knopen! Gelukkig hebben we allebei een mannetje dat zich de nagels van zijn handen werkt voor ons! Trek hem maar eens tegen uwen gilet af en toe! ;-)
En verder, kop op meid! We helpen elkaar wel aan gratis roze swiffers en toestanden die het leven aangenamer kunnen maken! Rijk zullen we nooit zijn, maar ben je niet rijk in je relatie en met je kids? Ik dacht het wel hé? Houden zo!
Dikke steunknuffel!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 22-02-11

Reageren op dit commentaar

Thanks Bientje! Al jullie berichtjes helpen me wel hoor! K ben al beetje aan t rechtkrabbelen en ik krijg bezoek deze namiddag en dat zal me goed doen!
liefs
christa

Gepost door: christa | 23-02-11

Als het je helpt, vloek!
Als het je helpt, huil!
Als je het maar kwijtraakt!
Doe niet nep, je bedriegt alleen jezelf en het vergt op de duur veel te veel energie...blijf vooral jezelf, dat is het allerbelangrijkste.

Ook van mij een steunknuffel!

Gepost door: maike | 22-02-11

Reageren op dit commentaar

Uw haatmail aan uw fibro was zoals jij je toen voelde en ik vond dat fantastisch geschreven. Natuurlijk haat je die ziekte, mens, wie zou niet. Ik begrijp ook dat je door bepaalde reacties geremd wordt maar jij, lieve Christa, zou je dat niet mogen aantrekken. Het is tenslotte uw blog en uw uitlaatklep. Dat niet iedereen dezelfde mening deelt over bepaalde onderwerpen, akkoord. Maar het hoeft niet zo radicaal gezegd te worden. En het leven is nu éénmaal niet al rozegeur en maneschijn. Ik probeer ook zo positief mogelijk te zijn maar als het al eens minder gaat, dan is mijn blog er om het uit te spuwen. Wat je niet gezegd krijgt in het echte leven (omdat iedereen er van uit gaat dat je sterk bent, in mijn geval) kan je kwijt op je blog en het doet verdomd goed! Alé, en nu nog een knufje :-)

Gepost door: bea | 23-02-11

Reageren op dit commentaar

Hey Chrissie,
Ik kan me helemaal niet in jouw plaats stellen, ik heb helemaal geen benul wat fibro is en wat het met jouw lichaam doet, maar ik weet wel dat de blog er is om al die emoties en gevoelens van je af te schrijven en hoe moeilijk het soms ook kan zijn, trek je niets aan van die domme, onwetende reacties. De blog is in de eerste plaats van en voor jou en ik vind dat je daar heel mooi werk van maakt. Je hebt alle recht van de wereld om ook eens down te zijn en naar wat ik lees met recht en reden!
Veel moed meid en zoals je zelf zegt: you'll be back!
Liefs,
Muisje

Gepost door: Muisje | 23-02-11

Reageren op dit commentaar

Dag Chrissie,
Ik begrijp volledig wat jij bedoelt. Ik moet hier in huis het vrolijke vrouwtje spelen ook al voel ik mij zo moe en als je dan op je blog ook al niet meer voor je gevoelens mag uitkomen, dat is toch erg. Hier moet dat toch echt kunnen anders heeft het bloggen geen zin als je alleen leuke dingen mag posten. Ik zou mij ook graag weer fit voelen en meer buiten komen om leuke dingen te doen maar als je lijf niet mee wil ...
Ik ben nu ook al bijna 5 jaar ziek thuis, in het begin voelde dat goed maar nu mis ik toch de collega's en het werk zelf ook, ik deed het toch graag. Ik sta nu wel op een paar maanden van mijn pensioen en ik weet ook niet hoeveel minder ik zal gaan hebben, maar dat ik het ga voelen weet ik wel.

Gepost door: paulientje | 23-02-11

Reageren op dit commentaar

Ja Paulientje,
Ik mis "iets", en ben nog steeds op zoek naar Wat!; Werken gaat niet en hobbys, al goed en wel maar we moeten zo op onze portemonnee letten, mja het is wennen en het aanvaarden gaat idd met vallen en opstaan, nu ben ik al half terug rechtgekrabbeld en krijg straks bezoek en ben daar heel blij om!
thanks !

Gepost door: christa | 23-02-11

Reageren op dit commentaar

Hallo Christa!

Waarom moet jij je woorden wikken en wegen?
Jij zegt op je blog wat jij wil en als ze dat niet kunnen hebben moeten ze maar niet naar uw blog komen he!!!
Je moet daar echt niet over inzitten! echt niet en ik vloek ook al eens en al wat vloek jij heel de buurt bij elkaar dan nog mag en moet je dat doen als jij je daar goed bij voelt!! voila!!
Mijne portemonnee is ook leeg van de kinnee te betalen de dokter te betalen en de medicatie en ga zo maar door en werken?????? dat zit er al lang niet meer in ik kan mijn eigen huishouden nog niet aan laat staan gaan werken en ik hoop dat degene die ons niet verstaan het eens een maand mogen overnemen dan weten ze hoe het voelt onmachtig te zijn over alles waar we vroeger wel onze zeg in hadden!en onze energie in staken!
Ik wens het in ieder geval niemand toe!Maar dan ook niemand!
Doe jij maar wat je graag doet en let niet op die mensen die je dan nog komen zeggen wat je mag en niet mag schrijven!

Ik mis ook dat IETS!!!!!!
lieve groetjes en nog een fijne avond

annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 23-02-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.