02-03-11

The wedding oftewel " den trouw"

Ja , dat is wat me nu bezig houdt, niet dat ik er me feitelijk moet mee bezighouden want dat belgisch-canadees duo zal daar zijne plan wel mee trekken. Maar de vraag welke rol moet ik daar in spelen en welke rol spelen die ouders daar in het nog dik-besneeuwde Canada????

Ze willen geen poepsjieke trouw. Willen een zaal huren en zelf een buffet maken, zelf zorgen voor de versiering van de bloemen, enfin, ze willen alles nog binnen de perken houden. O wee heb je al die films gezien over Amerikaanse huwelijken met bruidsmeisjes en weddingplanners en taarten waar je niet kan overkijken! Ik hou mijn hart al vast dat ik daar zal moeten staan gepint als een kerstboom in volle zomer! Hier gaan heden ten dage het verliefde koppel samen naar het stadhuis! Daar heerst nog een hele hierarchie, van de bruidegom met zijn moeder veronderstel ik toch of is het met zijn getuigen? K weet het zelf begot niet. En dan komt de vader met de bruid en het gevolg bruidsmeisjes, neen geen schattige kindertjes gelijk we dat hier doen, maar volwassen vrouwen in kleedjes gestopt met nogal wat frullaria aan.

Het probleem is dat ik niet eventjes die ouders kan uitnodigen op een etentje en alles eens bespreken . Ik weet ook niet of het jonge koppel zelf financieel moet opdraaien voor de kosten, of komen die ouders daar in tussen??

Hier hadden we altijd een afspraak gemaakt, je mag je geld houden als je gaat werken, maar als je later wil trouwen moet je daar zelf voor sparen! Ik had van zijn levens niet gedacht dat er ooit één van mijn kinderen zou trouwen! Ik dacht , ze zullen genoeg geleerd hebben uit mijn eerste huwelijk , hoe mis het kan gaan en dan een nieuw samengesteld dat ook niet "alles" is. Ik was er van overtuigd dat ze hier nooit voor zouden kiezen. Pas op, ik ben heel blij zenne, maar ik mag beginnen sparen voor de reis . We waren normaal iets anders gepland volgend jaar , aangezien we vijf jaar getrouwd zijn en ik had dan graag een mooie tropische reis gemaakt. En een mens kan nu trouwens niet alles nietwaar, dus moeten er keuzes gemaakt worden!

Nu ben ik een brief aan het schrijven naar die ouders, maar ik vind dat aardsmoeilijk! Hoe formuleer je dat allemaal ?? Ik wil niet over komen als de gierige moeder die het trouwfeest van haar zoon niet wil betalen. Ik wil ook niet dat zij denken dat zij voor alles moeten opdraaien, enfin, ik heb er deze nacht heel slecht van geslapen in elk geval.

Moedertje toch zegt mijn zoon, je moet daar allemaal nog niet mee bezig zijn zegt hij, t' is nog meer dan een jaar. Maar dat gaat allemaal snel hoor een jaar, maar ik wil vooral weten hoe die ouders daar tov staan en eerlijk Amaury antwoord altijd naast de vraag als ik daar achter informeer. Ik ga nog wat sleutelen aan die brief, misschien krijg ik meer antwoorden als ik eens chat met Shannon en weet zij meer wat haar ouders zullen inbrengen of net niet inbrengen. Voor Amaury is het precies nog allemaal een beetje de ver van zijn bed show , maar hij zit nu in een schuitje en hij moet varen, she said yes, t is nu aan hem om te zeggen, let's go than!

 

Commentaren

Hey Christa,
ik zou toch eens een keertje met Shannon daarover mailen ofzo, zij zal daar wel mee bezig zijn denk ik en weten wat haar ouders en vooral wat het koppel van zin is. Wat je vorig postje betreft een dikke proficiat voor je goedgekeurde project, lieve groetjes

Gepost door: paulientje | 02-03-11

Reageren op dit commentaar

Kan me voorstellen dat je daar eens een nachtje van wakker ligt maar het zal wel goed komen. Jongens zijn daar niet zo mee bezig, die zijn er meestal gerust in. Via je schoondochter zal je wel meer te weten komen en dat zal je hopelijk wat geruster maken.

Gepost door: bea | 02-03-11

Reageren op dit commentaar

niet te veel zorgen maken! Als ze iets nodig hebben zullen ze het wel vragen ;°) En als haar familie iets van jou verwacht zal je het ook wel op tijd en stond horen denk ik. Een leuke gebeurtenis mag geen slapeloze nachten meebrengen.(wie zegt het ;-/) En mijn blog : ik ben een heel geordend, plannend mens, altijd eventjes moeite om me weer aan te passen aan die altijd veranderende situatie. Raak er altijd wel weer uit.

Gepost door: oma moetje | 02-03-11

Reageren op dit commentaar

Dat je je ongerust maakt vind ik heel begrijpelijk als je zoon zo ver van huis is en gaat trouwen! Een moeder wilt er nu eenmaal graag bij betrokken zijn hè, maar ik denk dat alles wel op z'n pootjes terecht komt hoor :-)

groetjes

Gepost door: maike | 03-03-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.