06-03-11

Baby blues and sadness!

K doe hard mijn best om me vrolijk te voelen, de kleine mooie dingetjes des levens te zien, maar bon, t lukt me momenteel niet heel goed! Hoewel we gisteren leuke dingen gedaan hebben, maar nu ik hier helemaal alleen zit voel ik me eigenlijk een beetje eenzaam, en k heb daar geen enkele reden toe want mijn scheidsrechter is met zijn vlag langs de lijn gaan zwaaien en dit is zijn enigste verzet in de week en dus is het hem van harte gegund!

Maar bon , iemand waarvan ik dacht dat het een vriendin was heeft duidelijk laten blijken dat ze "van idee " veranderd is en dat ze mij uit haar vriendschappen heeft geschrapt  en eerlijk, k heb zo een afgedankt gevoel ! Ik weet dat ik me dat eigenlijk niet zou moeten aantrekken, maar ik ben nu eenmaal een aantrekkerke van nature. De wond zal een beetje moeten helen! En k voel me eigenlijk zo bedrogen in die persoon , als mens! Iemand die beweert "diep gelovig " te zijn, dumpt me omdat ik een slechte dag had en daar een eerlijke blog over had geschreven, "haatmail aan mister F ".

 

Voila en dat kan dus niet volgens die persoon. Aangezien er nog altijd zoiets als schrijversvrijheid bestaat heb ik ook het recht te schrijven dat ik me daardoor vandaag rotslecht voelt. Angst dat ik weer veroordeeld zal worden door die persoon moet ik niet hebben want ze heeft me uit haar lijst verwijderd, ze heeft dus letterlijk komaf met me gemaakt.

Mij rijzen dan de vragen of ik nu echt zo'n slecht mens ben???? Wat is er toch met de mensen aan de hand ? Of wat is er met mij aan de hand???? K zou t niet meer weten eigenlijk!

Voor mij heeft bloggen geen zin als ik niet rechtuit kan schrijven, wat ik voel, rechtuit zonder nadenken. Iedereen heeft met bloggen een bepaald doel, sommige mensen maken graag mooie pps-en, schrijven gedichten, publiceren foto's. Enfin t is ieder zijn ding . Mijn ding is het om zonder angst te kunnen schrijven wat gewoon recht uit mijn hart vloeit en neen dat is niet alle dagen rozegeur en maneschijn!

En omdat ik me vandaag een beetje nuttig wou maken en dacht mezelf een beetje af te leiden door een hoekje op te ruimen in onze hall, waar schandalig veel rekjes met allerlei rommel staat. Ik ben er al in geslaagd, één rek vrij te maken, één en ander in de vuilnisbak te kieperen en het grootste deel laten op zolder zwieren. Maar ik heb ook een grote bak met foto's getriëerd en een deel foto's voor mijn zoon en een deel voor mijn dochter in een grote envelop gestoken. Misschien stuur ik die van mijn zoon op naar Canada , want als hij binnen vier maand terug naar Belgie komt blijft hij maar een paar weken en zal hij veel bagage terug naar Canada willen meenemen.

Bij het bekijken van oude foto's trekt heel je leven aan je voorbij en bloedde mijn hart af en toe bij het bekijken van mijn kleine dreumessen die nu twee volwassen mensen zijn en elk hun eigen weg gevonden hebben.

Hoe blij ik ook voor hen ben , toch mis ik hen en wou ik af en toe dat ze terug klein waren en ik ze nog onder mijn vleugels had. Mja, laten we het erop houden dat ik last heb van baby blues. En vandaag , ach ja, vandaag heb ik een slecht gevoel, ik wil er ook niet tegen vechten, k laat het nu even zo.

Morgen is er een nieuwe dag, en die slechte van vandaag is dan verleden tijd, een dag om zo snel mogelijk te vergeten!

Commentaren

Niks van aantrekken Christa. De wereld is nu eenmaal aan het veranderen en de mensen veranderen mee. Niet te goede, alles moet naar eigen zin zijn.En de anderen moeten maar Ja-knikkers zijn. ... Of ze schrappen je uit hun leven. Bon-- het zij zo.Als je je niets te verwijten hebt ,mag je gerust zijn.'t leven van een fibro is al zwaar genoeg. Een beetje meer aan je zelf denken mag gerust....Een ander doet dat toch niet. Hou je goed meisje en lach er eens mee.
Groeten van Jutta

Gepost door: jutta | 06-03-11

Reageren op dit commentaar

Hey Jutta
Bedankt voor je reactie
Kweet het, dat ik het me niet moet aantrekken.
K ga da heel hard proberen si
daaag

Gepost door: christa | 06-03-11

Reageren op dit commentaar

ja Christa, je babytjes zijn groot geworden en voor iedere moeder is het moeilijk om los te laten.
Mijn ma had het er deze week nog over, over de periode dat broer en ik alle twee op dezelfde moment alleen gingen wonen, hoe stil en verlaten het huis was, hoe er iets van haar weggenomen was, ze had het heel moeilijk toen
Dus je bent echt niet alleen.

Voor iemand die diep gelovig is is het flauw van je te schrappen, zij zou zeker moeten weten dat niemand perfect is en we zoveel mogelijk de mensen moeten aanvaarden zoals ze zijn.

Het is een verlies voor haar van je te schrappen, zeg dat ik het gezegd heb!

Maar dat je er mee inzit kan ik heel goed begrijpen
Had ook dat gevoel toen er enkele mij schrapten, wij zijn overgevoelig voor zo'n dingen en die 'afwijzingen' komen dubbel hard aan
Dan is het even serieus slikken. Maar dan moet je even nadenken of het dat verdrietig zijn wel waard is.
Die personen hebben er blijkbaar geen enkele moeite mee om bij één verkeerd woord of reactie je te dumpen, dus de 'vriendschap' kan echt niet diep gezeten hebben,al voelde je het zelf anders.

Vergeet haar
Je bent goed zoals je bent!
dikke oppepknuffel

Gepost door: fotorantje | 06-03-11

Reageren op dit commentaar

Hey , bedankt!
De knuffel is in dank aanvaard!
Btw je paasbloempjes staan in volle bloei te glunderen
op mijn salontafel.
xxx

Gepost door: christa | 06-03-11

Reageren op dit commentaar

Je kunt toch niet de vriend zijn van heel de (virtuele) wereld ... ?

Gepost door: afa | 06-03-11

Reageren op dit commentaar

Nee Afa,
Maar ik heb die persoon ook in t echt ontmoet, niet alleen virtueel.

Gepost door: christa | 06-03-11

Reageren op dit commentaar

Heel jammer! Dit had ik écht niet verwacht... maar zie, zo zie je maar, we kunnen nog steeds voor verrassingen staan...
Trek het je niet aan Christa! Heb het ook meegemaakt. Het doet pijn, dat is duidelijk, maar mensen komen en gaan in ons leven, zo is dat nu eenmaal...
Soms met een reden, soms ook niet...
Je moet heel zeker blijven je gevoelens ventileren op je blog! Het is alleen maar menselijk dat we eens wild om ons heen willen schoppen! Niet elke dag kan je ertegen dat ze honderdduizend messen in je lijf steken!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 06-03-11

Reageren op dit commentaar

Thanks bientje!
xxx

Gepost door: christa | 07-03-11

Die vriendschap zal niet zo echt geweest zijn als je gedacht had,toch niet van de kant van je 'vriendin'. Ach Christa, dat het je aangrijpt begrijp ik wel maar om een vriendschap te eindigen omdat jij je eerlijk gevoel op je blog zet??? Komaan zeg!
Soms zou ik ook willen dat mijn kinderen weer babytjes waren maar die gedachte duurt niet lang. Stel dat het zou kunnen, dan moeten we er hun puberjaren ook weer bijnemen :-)
Kop op hé, de zon schijnt ook voor jou!

Gepost door: bea | 07-03-11

Reageren op dit commentaar

De zon schijnt al terug vandaag Bea!
bedankt voor uw bemoedigende woordjes!
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 07-03-11

De commentaren zijn gesloten.