29-03-11

De vliegtuigreis en eerste dag.

Zoals, ik vroeger al aangaf, was mijn grootste schrik, de vliegtuigreis! Niet dat ik schrik heb van vliegen of zo, ik vlieg zelfs heel graag en ik heb een vliegtuig iplv van een baksteen in mijn buik in tegenstelling tot de meeste belgen.

Neen de schrik om zo lang met geplooide benen te moeten zitten, wetende dat dit bij mij de messenstrekkers wakker maakt en ik geplaagd wordt door hevige pijnen.

Bij aankomst in Zaventem snel naar de bali geweest van Us airlines en daar hebben ze ons een plaatsje gegeven in de middengang, oef dat was al een geruststelling, zo was ik zeker dat ik af en toe mijn beentjes eens kon uitsteken en ook ongegeneerd eens in het smalle gangetje kon wandelen zonder constant iemand te moeten lastig vallen met de vraag om eens te passeren.

Zo'n kleine tien jaar geleden waren we al eens met united airlines gevlogen en toen dachten we dat ze bezig waren aan de laatste vluchten met de allereerste lichting airhostessen! Maar nu bleken het alweer allemaal hostessen van boven de vijftig. Jammer voor de mannen die jonge frivole frisse meisjes verwacht hadden . Zelf de enige mannelijke steward was overjaars en bleek dan nog een grote lomperik te zijn ook die bij het voorbijgaan steevast tegen ieders schouders aanliep zonder zich daarvoor te moeten excuseren.

Het grote donkere manwijf was dan nog het meest vriendelijk, al deed ze me denken aan een mislukt model van naar vrouw getransformeerde man, maar bon, het is haar vergeven, ze was vriendelijk en correct.

Het is altijd een beetje een avontuur om te eten op een vliegtuig, waar we allen dicht opeengepakt zitten , moeite hebben om alle voorverpakte dingen open te krijgen en te hopen dat onze plastiek couverts het niet begeven , zodat we de rest van de maaltijd met de handen moeten opeten. Maar soit, het is allemaal gelukt. Ik heb zelf een beetje kunnen slapen wat de tijd sneller deed gaan.

Op een monitor konden we volgen waar we vlogen en mijn hart bloedde als we nota bene boven Nova Scotia vlogen , daar waar mijn zoon woont, ik was er zo vlakbij maar ik kon er niet bij, vreselijk was dat. Ik zat stilletjes nog steeds te hopen dat hij toch in NY ging zijn, hoewel dit eigenlijk een beetje een utopie was, maar ik ben nu eenmaal een beetje utopisch aangelegd.

Bij aankomst in het hotel was er geen zoonlief te bespeuren , maar ik snapte het allemaal wel! De prijs die hij voor de vlucht moest betalen was bijna evenveel of de prijs die wij betaald hadden om vanuit Belgie naar New York te vliegen! Het zou eigenlijk een beetje zot zijn om daar zoveel geld aan uit te geven. Vooral omdat hij het jaar ervoor in NY was geweest met zijn liefje.

Aangezien, ik redelijk uitgerust ben aangekomen, zonder al te veel pijn besloten we de stad te voet te verkennen, het was daar per slot van rekening nog maar goed middag tegen we daar aankwamen, dat hadden we te danken aan het uurverschil.

We zijn dan helemaal te voet van 95 street tot 42 street gewandeld, 53 blocks away en ik kan je verzekeren het was een hele tred! Een goed uur wandelen, als je tenminste kon doorwandelen , maar aan elke hoek van de straat moet overgestoken worden en gewacht tot het licht op groen sprong.

Ik had van tevoren al uitgemaakt dat ik dit stuk te voet wou doen en dan terugkeren met de taxi, want een metrokaart hadden we nog niet.

Het was allemaal overweldigend en indrukwekkend, een gewone cinema was hier iets heel bijzonder, roltrappen tot boven met grote muurschilderijen. We waren er per toeval binnengelopen omdat we aan een plaspauze toe waren en we hebben het ons niet beklaagd.

DSCN6614.JPGWe namen ook alle tijd voor die grote trek naar Time square , want ik wou er niet al helemaal doorzitten van de eerste dag. Uiteraard had ik mijn wandelvriendje bij en mijn mannetje droeg alles, zodat ik geen last had op mijn schouders. Ik droeg een heuptasje  en hoewel het geen zicht was, was het wel heel handig! Maar het was koud en er viel lichte regenachtige sneeuw, en later op de avond werden we getrakteerd op een een fikse hagelbui!

DSCN6616.JPGDeze twee foto's zijn van de bioscoop waar alles zo geweldig en groot was !

 

 

 

 

 

 

 

 

Overal in de straten kom je ook eetstandjes en broodjeszaken tegen maar honger hadden we niet, dorst daarentegen wel, maar alcoholische dranken zijn hier pokkeduur en je betaalt al snel tussen de 5 en 7 dollar voor een budweiser een amerikaans flutbiertje, rap zat zullen we hier niet worden.

DSCN6621.JPG

HIer liepen we ook voorbij, vlakbij Colombussquare, maar k ben eerlijk gezegd vergeten welk monument dat nu precies was, t stelde in elk geval de wereld voor, zoveel was duidelijk.

De grote apotheose kwam toen we eindelijk "time square " bereikten, het meest indrukwekkende wat ik ooit aan neonreclame te zien kreeg in mijn leven en waar picaddillycircus in London bij verbleekt!

DSCN6635.JPGIk kan hier natuurlijk niet alle foto's gaan opplakken, ik kan alleen maar vertellen dat je daar middenin de neonreclames staat, voor zover je in de straat kan kijken! Heel imposant! Maar na die vele indrukken was ik wel doodop, hebben we met redelijk wat moeite een taxi kunnen versieren en zijn teruggekeerd naar het hotel. Schoenen uitgedaan en met mijn sloefjes naast de deur nog iets gaan eten en dan moe maar ongelooflijk voldaan gaan slapen in onze kleine maar comfortabele kamer waar het bed meer dan welkom was!DSCN6636.JPG

08:51 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook

Commentaren

Hey Christa,

Fijn te lezen dat de heenvlucht zo goed verlopen is!
En US staat daar voor bekend he. toen ik nog toerisme studeerde en stage deed heb ik daar veel over gehoord. Jullie hebben precies nog een goede service gehad, want de verhalen die ik al gehoord heb.
Ben stikjaloers! Wil zelf zo graag terug naar de VS....maar voor nu ga ik me laven aan u verhalen en fotos!

Gepost door: Alice | 29-03-11

Reageren op dit commentaar

Hey Alice,
op facebook kan je alle foto's zien, enfin, een paar heb ik er per ongeluk uitgesmeten, ik zal proberen elke dag een stukje te schrijven anders wordt het te saai en te veel op een hoop om te lezen.
groetjes en blijven dromen Alice, never stop dreaming, dat staat op mijn armband! Mijn levensmotto , en t heeft me al dikwijls vooruit geholpen.
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 29-03-11

Je bent er weer! Wat leuk dat de reis zo meegevallen is (had ik vaneigens niet anders verwacht, hihi). Het moet een hele belevenis zijn om daar rond te lopen, tjonge, prachtige foto's ook en zo kunnen we ook extra meegenieten van je reis. Je hebt het gehad Christa, ondanks alles, ik ben blij voor je. En nu nog lekker lang nagenieten, dat hoort er ook bij. Groetjes!!

Gepost door: bea | 29-03-11

Reageren op dit commentaar

Voila, zoals je het zegt, Bea, ik heb het gehad, dit is een rijkdom die ze mme niet meer kunnen afpakken!
Er volgen nog wel verhaaltjes .
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 29-03-11

wow, ik ben jaloers!!!! ziet er zalig uit! ('k zal je blog naar mijn dochter doorsturen, zodat ze al een ideetje heeft :-)

Gepost door: joten | 30-03-11

Reageren op dit commentaar

Gaat je dochter ook naar New YOrk, ja manneke daar hebben ze vintagestuff zenne
Stuur gerust blog maar door!
Groetjes Christa

Gepost door: christa | 30-03-11

Reageren op dit commentaar

ja, ze gaat in mei voor een week met een vriendin, een soort mengeling van shoppen en culturen of zo, ik hoorde ook van een "sex and the city-tour", sla me dood wat dat is!ze gaan naar broadway ook om een voorstelling te zien. 'k vrees dat ze wat tijd te kort zullen komen ( en geld :-))

Gepost door: joten | 30-03-11

Super! Ben hier aan het genieten van je verhaal en je foto's!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 30-03-11

Reageren op dit commentaar

wat een belevenissen

Gepost door: fotorantje | 01-04-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.