26-04-11

Stoom afblazen!

We zijn net thuis van bij mijn ma. Het was weer hectisch, die doodsbrieven plooien , in enveloppen steken, dat ging allemaal nogal sereen. Maar toen nog wat teksten bijgeschaafd  die ik voor de pastoor gemaakt heb. Ola de decibels vlogen in het rond. Wim hoorde ons blijkbaar tot beneden aan de ingang van het appartement. Ik kan niet meer tegen die drukte , mijn hoofd zat vol.

Dan moest er nog muziek gekozen worden. Ik haalde mijn lijstje boven van de liedjes waar ik van mijn papa een kruisje moest zetten. Er was uiteraard direct reactie dat we ook niet alle cd's beluisterd hebben. Zucht , uiteraard niet, die mens had niet veel tijd meer, er was geen tijd meer om alle cd's te beluisteren.

Maar bon, we zijn toch ongeveer tot een compromis gekomen. Mijn mama moest voet bij stuk houden om "haar liedjes " die zij persé in de kerk wil draaien. Er was een ellenlange discussie over het liedje "Du", waar zij en mijn vader zo van hielden en mijn broer reageerde dat dit zijn liedje van zijn trouw was en hij er voortaan slechte herinneringen aan zou hebben. Tja, het werd dus een moeilijke bevalling.

We hebben ook een noodplan bedacht voor het geval , de violiste geen orgelist vindt, die haar kan begeleiden , omdat mijn pa graag gewild had dat er één van zijn kleinkinderen viool wou spelen op zijn begrafenis, hebben we een violiste gecontacteerd, maar ik weet niet of we dit zullen kunnen realiseren.

Morgen een afspraak met meneer pastoor, om alles te regelen en tegen dan moet de beslissing gevallen zijn van violiste of geen violiste. Pas dan kunnen we de mis in elkaar steken.

Ik denk dat mijn mama nu heel blij is dat iedereen buiten is, dat ze wat kan rusten, en ik ben daar ook aan toe!

Met mijn schouder gaat het van kwaad naar erger, en ik heb meteen een afspraak gemaakt om vrijdagmorgen nog langs te gaan voor een inspuiting.

Zelf moet ik alles noteren in mijn agenda , of ik haal alles ook door elkaar of zou dingen vergeten.

Ja , er zijn leukere dingen in het leven, maar ik zal me hier ook wel doorslaan!

19:49 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen, Muziek | Permalink | Commentaren (8) | Tags: viool, muziek |  Facebook

Commentaren

Ik vind het spijtig dat bij het regelen van zo n afscheid er altijd diskussies moeten zijn. Dat je mama haar liedje moet opgeven vind ik spijtig en ik vraag me af wanneer uw broer zijn vrouw zou verliezen, wat hij dan zou spelen? Als je hetzelfde liedje speelt op je trouw, dan kan zoiets gebeuren... Ik zou weten wat ik zou doen, ik hoop dat jullie eruit komen
nog veel sterkte in deze dagen Christa, liefs

Gepost door: Karina | 26-04-11

Reageren op dit commentaar

Ik ga er wel voor zorgen dat mijn moeder haar liedjes krijgt die ze wilt!
Uiteindelijk vind ik dat ze het laatste woord moet hebben en daarmee basta!
liefs
Christa

Gepost door: christa | 26-04-11

Nog eventjes Christa, en 't is achter de rug. Dan kan je beginnen met jezelf.... het verwerken. Ik ervaarde de begrafenisdag van ons moeder als een rots die van mijn schouders viel: eindelijk weer rust.

Gepost door: Geert | 26-04-11

Reageren op dit commentaar

Ja dat kan ik geloven, maar ik wil wel dat het mooi wordt en sereen en dat het vooral is zoals mijn vader het zelf zou willen, en daar moet ik af en toe voor vechten. Maar ik kan mijn mannetje wel staan!
Thanks Geert!

Gepost door: christa | 26-04-11

Hou moed Christa! We zijn bij je in gedachten!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 26-04-11

Reageren op dit commentaar

Mijn gevoel is dubbel Bientje! K ben ongelooflijk gelukkig over de manier waarop mijn pa de wereld heeft kunnen verlaten, maar uiteraard ben ik droevig voor het verlies. Maar k zal heel mijn leven dankbaar blijven , omdat net hij mijn vader was! HOewel ik als kind verdorie veel van de martenee heb gekregen, maar op zo'n momenten vergeet je dat.
thanks voor je bemoedigende woordjes

Gepost door: christa | 26-04-11

Innige deelneming Christa.
Bij zo'n gelegenheid is er altijd iets die niet voor iedereen past. Wij hadden ook geweldige strubbelingen bij het sterven van mijn mama.
Hou je sterk!

Gepost door: Emmy | 26-04-11

Reageren op dit commentaar

Als Du op een trouwfeest wordt gespeeld waarom mag Du dan niet op een begrafenis??? Uw ouders hebben elkaar toch ook graag gezien, wat is me dat nu sèg!
Doe jij maar wat je vader wilde dat er gedaan zou worden, al begrijp ik heel goed hoe jij en je moeder zich nu moeten voelen, maar het was zijn enigste en allerlaatste wens en ik vind dat die moet gerespecteerd worden! Goh en dan te bedenken dat alles sereen had kunnen verlopen.

ps: Het is niet jij die zich de vreemde eend in de bijt moet voelen!

groetjes

Gepost door: maike | 27-04-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.