30-04-11

Afscheid van mijn vader.

 

 

edelweiss_01.jpg

 

 

 

Vandaag hebben ze een stuk uit mijn hart gerukt! Vandaag werd mijn vader begraven. Maar tegelijk ben ik ook dankbaar en tevreden omdat we door onze eigen inbreng een uitvaart konden regelen zoals hij het zelf gewild zou hebben. Ik weet zeker als hij vanuit de hemel kon neerkijken, tevreden zou zijn over de teksten, over de muziek. Misschien zouden de bloemen er teveel aan zijn, want mijn vader was het type dat voor hem geen bloemen hoefden.

 

We hebben het op dat vlak ook sober gehouden. Maar hij kreeg zijn vioolserenade, zijn edelweisjes op zijn kist gelegd door zijn kleinkinderen. En zijn lievelingsmuziek schalde door de luidsprekers van de kerk. Er waren geen duizend man in de kerk, maar het maakte het gebeuren wat intiemer.

Maar het was moeilijk te weten dat we je nu nooit meer zullen zien, maar ik blijf voor eeuwig een stuk van je en ik denk vaak aan je woorden, toen ik als kind vaak zei "dat is van mij", dan zei je steeds , je hebt niets dat van jou is, zelfs je ogen zijn nog de mijne en ik besef vandaag des te meer wat hij daarmee bedoelde!

Christa

 

 

 klik op onderstaande link voor de tekst die ik schreef om voor te lezen in de kerk

vaders laatste reis, verbeterde versie.doc 

 

 

 

Tekst die ik voor het rouwprentje geschreven heb

 

 

 

 Lieve Frans,

Vandaag maak je je langste reis!

Je reis naar de eeuwigheid.

Naar een plek waar je nog nooit eerder was.

We hopen dat daar het

paradijs ligt, met hoge bergen

waar je zo van hield,

met bloeiende edelweiss en

fladderende tropische vogels

en felgekleurde regenbogen.

Met hier en daar een terrasje

en vele goede vrienden.

Ooit volgen we je ook daarheen,

maak dan alvast ons plaatsje klaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

21:23 Gepost door fibromindy in Actualiteit | Permalink | Commentaren (16) | Tags: afscheid van mijn vader, uitvaart |  Facebook

Commentaren

*Slik*...heel mooi Christa!

Gepost door: maike | 30-04-11

Reageren op dit commentaar

thanks Maike
!

Gepost door: christa | 30-04-11

Christa, ik ben er zeker van dat je je vader op een hele mooie manier hebt begeleid naar zijn laatste rustplaats. Hij zou het zelf waarschijnlijk niet anders gewild hebben.
Neem nu je tijd om te kunnen rouwen, om je verdriet een plekje te kunnen geven, waar het kan omgroeien in mooie herinneren die voor altijd in je hart blijven zitten.
Het zijn hele zware dagen voor je geweest. Ik stuur je van hieruit een megadikke knuffel vol warmte en sterkte xXx

Gepost door: Mamapippa | 30-04-11

Reageren op dit commentaar

Lief van je, ik weet zeker dat de goede herinneringen het zullen winnen op het verdriet. De wonde zal met iedere goede herinnering die een lach tovert op mijn gezicht wat gedicht worden.
Thanks

Gepost door: christa | 30-04-11

je hebt er een mooi afscheid van gemaakt Christa!
het blijft hartverscheurend als je iemand moet afgeven
We hebben inderdaad niks, en eigenlijk kunnen we ook niks, want het allerbelangrijkste, onze dierbaren bij ons houden, dat kunnen we zelfs niet, iets anders beslist daarover
Wat we wel kunnen is onze overleden dierbaren koesteren in ons hart, en onze herinneringen kan niemand afnemen
Ik hoop dat na het grote verdriet er ook plaats komt om met een glimlach terug te denken aan je vader
Nog veel sterkte en een dikke knuffel

Gepost door: fotorantje | 30-04-11

Reageren op dit commentaar

Het zal me zeker lukken om mettertijd opnieuw te glimlachen om de goeie herinneringen.
Thanks voor de deugddoende knuffel!

Gepost door: christa | 30-04-11

ik krijg de link jammer genoeg niet open

Gepost door: fotorantje | 30-04-11

Reageren op dit commentaar

k ga het je eens doormailen

Gepost door: christa | 30-04-11

Christa,

ik was er, en vond het indrukwekkend ,sereen en ontroerend,een pak herinneringen vlogen door mijn hoofd, de tafel in je witte huis die vol lag met wedstrijdformulieren,wij die platen beluisterden , ik voelde me plots weer heel close met jou en je broers, je ma, k'heb de basiliek stilletjes verlaten op het einde, ben nog es langs jullie huis gereden en heb mijn emoties de vrije loop gegeven op weg naar huis.....je vader is nu misschien een ster aan de hemel, maar zeker een edelweisje ergens in tirol

Gepost door: rudy | 01-05-11

Reageren op dit commentaar

Hey Rudy, Fijn dat je er was! Ik vond je kaartje achteraf maar heb je eerlijk gezegd niet gezien, ik was op een gegeven moment te overmand van verdriet da ik niet meer gekeken heb wie er allemaal was.
We hebben ons best gedaan om een passend afscheid te geven aan ons vader , dat was het enige wat we nog konden doen. Ik ben dankbaar dat dat allemaal mocht van het pastoortje!
groetjes

Gepost door: christa | 01-05-11

heel ontroerend, heb het er moeilijk mee...

Gepost door: joten | 01-05-11

Reageren op dit commentaar

T was een mooi en intens afscheid. Blij dat ik mijn steentje kon bijdragen.
groetjes

Gepost door: christa | 02-05-11

Christa ik weet niet direct de juiste woorden, zo ontroerend...
Je vader was beslist een wijs man, zo mooi toen hij je zei dat zelfs je ogen van hem waren. Hij heeft zeker een passend afscheid gekregen, weer zou hij trots geweest zijn. Een hartverwarmende knuffel van mij!!

Gepost door: bea | 01-05-11

Reageren op dit commentaar

Mijn vader was een wijs man, soms een beetje eigenwijs, maar hij kon geen onrecht verdragen en dat heb ik van hem geërfd.
liefs
Christa

Gepost door: christa | 02-05-11

Heel mooi Christa! Ook de tekst die je hebt voorgelezen in de kerk. Ik zou waarschijnlijk uit mijn woorden niet zijn geraakt... jij wel?
Liefs,

Gepost door: Bientje | 02-05-11

Reageren op dit commentaar

De pastoor heeft het heel mooi voorgelezen, veel beter dan ik het zou gekund hebben. Ik was niet in staat iets voor te lezen. Maar iedereen zei dat het een mooie mis was. En dat maakt me wel een beetje blij dat we hem een gepast afscheid gegeven hebben. K ben daar dankbaar voor.
Liefs

Gepost door: christa | 02-05-11

De commentaren zijn gesloten.