15-05-11

druilerige dag

Vandaag zullen we in elk geval niet moeten zeulen met emmerkes en gieterkes, of in de weer zijn met tuinslangen, want het regent!

T is zeven uur in de ochtend, ik ben al een uur opgestaan, nadat ik het beu was om constant op dezelfde zijde te moeten liggen omdat het onmogelijk is op mijn linkerzijde te liggen!

Dan maar koffie maken en een beetje opruimen van het avondeten gisteren.

Het eten heeft heerlijk gesmaakt, maar ik heb na het eten een huilbui gekregen om U tegen te zeggen!

Het was me in ene keer allemaal te veel om altijd maar sterk te zijn, altijd een beetje humor uit mijn mouw te schudden, en altijd moedig te zijn, zonder zelfbeklag!

 Die fucking snijdende pijn, het overlijden van mijn vader, de perikelen met stiefkinderen, die maar niet snappen hoeveel moeite alles me kost.

 Ik heb mijn vadervoor zijn stervern  ook beloofd om voor mijn moeder te zorgen en ineens kwam de onmacht van, " ik kan dit niet", ik slaag er niet eens in om voor mezelf te zorgen, ik kan zelf wat "zorg" en "hulp " gebruiken en dan wil ik alweer de barmhartige samaritaan uithangen, terwijl ik in feite niet in staat ben naar Menen te rijden, maar het toch doe , met één arm manoeuvreren terwijl ik eigenlijk een gevaar op de weg ben, met die ene kwasi onbruikbare arm.

Ik mag er niet aan denken hoe het hier zal gaan, stel dat ik geopereerd moet worden! Maar ik moet natuurlijk niet op de zaken vooruit lopen, voor t zelfde geld ben ik geholpen met kiné.

In elk geval, één ding is duidelijk, lang mag dit niet meer duren, ik ben heel blij dat ik dinsdag naar specialist kan en hoop daar dan eindelijk hulp te krijgen en eindelijk van die helse pijnen verlost te zijn, want ik ben "op"

Morgen moet ik nog langs bij adviseur, eens horen wat voor nieuws die kerel heeft. Ik moet er ook weer zien naar toe te rijden, want mijn mannetje kan niet altijd verlof krijgen, hij heeft er al zo veel opgenomen om me naar her en der te brengen.

 Ik mag me gelukkig prijzen en de Heer op mijn blote knieën danken dat ik mijne Wim tegen het lijf gelopen ben, hij helpt me zoveel mogelijk . Uiteraard hebben wij ook af en toe een akkefietje, want we kunnen best beiden opvliegend zijn en dat kan soms ook wat vonken geven, maar soit!

 Hij zorgt voor mij als een kloekhen voor haar kieksken, al ben ik uitgegroeid tot een serieuse slachtkip met behoorlijk wat vlees aan! Maar ik moet zeggen dat er toch al wat van het overtollige vet af is! Alle beetjes helpen, nietwaar.

Enfin, vandaag een nieuwe dag, en als het niet meer slechter kan dan gisteravond, kan het alleen maar beter gaan nietwaar!

Commentaren

Stress, Christa, allemaal stress! En als je iets over frozen shoulders wilt weten...zie mijn ander blogje!

groetjes

Gepost door: maike | 15-05-11

Reageren op dit commentaar

Hey Maike!
Ik vrees dat je gelijk hebt! Stress speelt heel erg mee! Ik ben even op je blogje gaan lezen, ik dacht dat ik het al bij jou had gelezen. Ik vrees er ook voor dat ik een frozen shoulder heb! Ik kan mijn hoofd nu wel nog draaien en zo, maar ik kan mijn arm niet meer op mijn rug draaien om mijn bh open te doen. En het is echt heel pijnlijk. Ik hoop alleen dat ze een juiste diagnose kunnen stellen, zodat ze me ook kunnen helpen!
En hopelijks moet er niet geopereerd worden, maar kan ik met kine nog geholpen worden. Maar zolang er geen diagnose is , kunnen ze geen kine voorschrijven, ze zouden me ook verkeerd kunnen behandelen. Ik hou je op de hoogte! Bedankt voor de tip om eens te gaan loeren op je ander blogje!
Thanks
Christa

Gepost door: christa | 15-05-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.