02-06-11

kerkhof

Mijn vader ligt op een nieuw gedeelte van het kerkhof. Zijn graf is armtierig, zo zonder zerk,omdat het nog te vroeg is er één op te plaatsen. Toen ik er verleden week een edelweisplantje wou op planten bleek het geen aarde te zijn maar stabilisé, het was dus een hele klus om daar een bloempje in te foefelen. Blijkbaar staat het er nog , want mijn moeder is gisteren langsgeweest.

Thuis doen mijn bloemetjes het uitstekend! Ik ben er spaarzaam mee en er staat altijd één bloempje bij mijn vaders foto en als het begint verwelken ga ik er buiten een nieuw afknippen. Dan maak ik in gedachten een praatje met mijn vader. Het was een goed idee , al zeg ik het zelf , om een hoekje in de tuin aan hem op te dragen, als ik me onrustig voel, ga ik daar een beetje ronddrentelen en wat binnensmonds murmelen en dat helpt!

Het is me opgevallen, onlangs op het kerkhof, dat de twee laatst bijgekomen rijen op het kerkhof allemaal mensen zijn uit de generatie van mijn ouders. Veel papa's en mama's van leeftijdsgenoten van mij. En zo zal het nog een tijdje doorgaan, tot onze generatie aan de beurt komt, een beklijvend gevoel eigenlijk, te weten dat wij de volgende generatie zijn, mmm, niet te veel aan denken zeker en genieten van elk wonder van een dag.

10:26 Gepost door fibromindy in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: kerkhof, tuin, edelweiss, vader |  Facebook

Commentaren

neen zeker niet te veel bij stilstaan, en genieten van elke dag die we krijgen.
Zo'n hoekje, een praatje maken, het kerkhof .... hij komt niet terug maar het helpt wel hé .

Ik heb mijn vader nog, maar mijn moeder niet meer

Gepost door: merel | 02-06-11

Reageren op dit commentaar

Mijn ouders zijn al zo lang weg Christa ! Naar het kerkhof gaat Ollie nooit ! Ze zitten in mijn hart , daar is er (volgens mij) niets meer ! En ook Ollie praat nog veel tegen hen in zichzelf !

Gepost door: ollie | 02-06-11

Reageren op dit commentaar

Daar moet je zeker niet teveel aan denken, lugubere gedachte eigenlijk alhoewel het wel juist is. Dat hoekje in uw tuin ter nagedachtenis is goed, ook voor de verwerking. Groetjes!

Gepost door: bea | 02-06-11

Reageren op dit commentaar

raar om zeggen, maar soms ga ik wel eens wandelen op een kerkhof, gelijk waar, en op de een of andere manier kan ik daar mijmeren, nadenken, en vooral tot rust komen...

Gepost door: joten | 02-06-11

Reageren op dit commentaar

Hey, dag Christa!

Awel ik zit hier ook zo!
Zou zo graag van alles doen in de tuin maar het gaat niet
en als het dan wat gaat zijn er andere zaken te doen of zijn de kinderen er die iets nodig hebben!
En elke dag zeg ik: morgen ga ik er in vliegen maar dan gaat het weer niet of komt er weer iets anders tussen!
Naar het kerkhof ga ik ook regelmatig van mijn grootmoeder, die heeft me grootgebracht terwijl mijn ouders gingen werken en zij was meer een moeder voor mij dan mijn moeder zelf!
Fijn he zo'n bloemmeke bij zijn foto te zetten zo voel je je verbonden met hem, niet?
Christake, probeer toch maar te berusten in de situatie want het heeft toch geen zin van er gestresst door te worden want dan hebben we nog meer pijn. Ik heb vandaag pannenkoeken gemaakt met banaan en een reeks met geraspte appeltjes. Ze steken al in de diepvriezer tegen dat mijn jongens weer eens vragen of er pannenkoeken zijn! En moet nu nog een deel van de afwas doen en dat is er teveel aan!

Nog een fijne avond en tot de volgende en take it easy!!!!

liefs, annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 02-06-11

Reageren op dit commentaar

Ik heb daar toen ook dikwijls aan gedacht: Nu is het mijn toer :/ Maar ik denk dat dat normaal is hoor als je iemand dierbaar verliest.Op het kerkhof komt alles wel in orde, zoiets duurt altijd lang. Doe jij maar verder op jouw manier, dat is een goede manier om het te verwerken.

groetjes

Gepost door: maike | 02-06-11

Reageren op dit commentaar

Vreemd, he, dat gevoel. Een gevoel waar je 20 jaar geleden nooit zou zijn opgekomen, maar nu ben ik daar ook meer mee bezig. Mijn ouders zijn in de 70 en ik wil ze nog lang niet missen, maar het komt ooit op een dag... Ik heb hun filosofie maar al te graag overgenomen: genieten van elke dag, van elk moment en relativeren, veel relativeren!

Gepost door: Tanneke | 05-06-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.