08-07-11

Vrijwilligerswerk.

Toen ik een tijdje geleden een blogje schreef waarin ik zei dat ik me verveel maar dat ik niet goed genoeg ben om te werken, gaven een paar mensen me de raad vrijwilligerswerk te doen!

Met dat idee ben ik gisteren naar het plaatselijk rustoord en dienstencentrum getrokken. Ik wil me ergens terug nuttig maken in de maatschappij, onder de mensen komen en ik ben een idealist op dat vlak!

Het kan raar klinken maar ik wil ook iets terugdoen voor de ziektevergoeding die ik krijg. Ik ben niet het type die met plezier aan de ziekenkas zit en er van uit gaat, ach op het einde van de maand heb ik toch mijn geld , ik hoef me daar niets van aan te trekken noch schuldig over te voelen.

Het liefst van al zou ik terug gaan werken, maar bon, dat is een utopie, ik vrees dat ik nooit nog zal functioneren aan het tempo dat ik vroeger door mijn werk vloog. En ik blijf van oordeel dat ik hiermee geen goeie werkkracht meer kan zijn en mijn werkgever meer last zou bezorgen door heel vaak afwezig te zijn, of na een tijdje volle bak draaien terug helemaal in zou storten.

Maar ik voel me ook momenteel te goed om elke dag in de zetel te liggen, bovendien heb ik veel beweging nodig, maar dan elke dag grote schoonmaak houden lukt ook niet, daarmee zou ik mijn lichaam te veel onrecht aan doen.

Enfin, k ben hier rond te pot aan het draaien dat het geen naam heeft!

Maar bon, gisteren dus vol enthousiasme naar het rustoord bij de verantwoordelijke van de ergotherapy en van de vrijwilligerswerking.

Ze heeft me vriendelijk uitgelegd wat de nadelen zijn , zodat ik niet voor verrassingen zou komen te staan en het na een korte tijd al zou blijken dat dit niets voor mij is.

Toen begon ze over wat ik concreet kon!

"Kan je een rolstoel duwen, " eum neen

"kan je opdienen, " eum neen, ik kan geen stapels borden en zo meer dragen.

Ik werd alweer met mijn beperkingen geconfronteerd!

Maar ineens , "eureka " had de vriendelijke dame iets geschikts voor mij gevonden!

Ze vroeg of ik graag gewoon "babbeltjes " zou maken met de bewoners!

Blijkt dat nu nog het enige te zijn zeker die bij mij nog goed werkt! Mja daar valt wat mee te doen! Gewoon wat bij de oudjes zitten en babbeltjes gaan slaan lijkt me wel wat.

Wat ze echter moeilijk vond , was me een vaste dag geven, bijvoorbeeld elke dinsdagvoormiddag. Ik ben nu eenmaal op dat vlak ferm veranderd, en leefde ik vroeger van dag naar dag, nu moet alles gepland zijn en kan ik veel moeilijker tegen onverwachtte omstandigheden! Het is al genoeg dat ik eten kook voor het ganse gezin en er iemand ineens andere plannen heeft! Daar loop ik al ongemakkellijk van.

Maar zowieso als ik het zou doen, zou ik er niet aan beginnen voor september! Ik wil weten wat de zomer met mijn lichaam doet en als ik inderdaad nu op die hoogte kan blijven functioneren want voor t zelfde geld loop ik binnen twee maanden alweer erger te strompelen dan de ouw meetjes in t ouw-meekes-huis! En dat zal niet de bedoeling zijn dat ze er daar nog een oudje bij hebben!

Er komt daar ook veel bij kijken, ik moet dat met de huisdokter bespreken met de adviserend geneesheer en ik moet eerlijk zeggen, dat ik na al het rondhossen gistervoormiddag, kiné, ziekenkas, rustoord, kort na de middag alweer tegen de vlakte lag in mijn flashy rode bed en ik een deugddoend slaapje kon gebruiken en dat stemt me dan ook weer tot nadenken!

 

Commentaren

Dat 'werkje' lijkt me nu ideaal voor u. Babbelen met oudjes is lichaamlijk niet zwaar en je zou dat heel goed doen. Veel van die mensen zouden waarschijnlijk ook blij zijn met uw gezelschap want ik denk dat er daar veel eenzame mensen zitten. Natuurlijk moet je voor jezelf uitmaken of het haalbaar is voor u. Hopelijk blijf je u redelijk goed voelen zodat je in september aan de slag kan. Succes!

Gepost door: bea | 08-07-11

Reageren op dit commentaar

Lijkt me op je lijf geschreven... Ik duim dat 't lukt!

Gepost door: LJ | 08-07-11

Reageren op dit commentaar

Lijkt me op je lijf geschreven... Ik duim dat 't lukt!

Gepost door: LJ | 08-07-11

Reageren op dit commentaar

ideaal voor jou!
maar kan je niet zomaar om het even op de dag zelf beslissen van ik ga eens een babbetje gaan doen?
de oudjes zijn er toch altijd, en gelijk welk eenzaam mens daar zal op gelijk welke dag wel nood hebben aan wat vriendelijke woorden
of hangt er hier ook weer veel geregel en geplan aan vast?

één gevoelig punt is als je je dan hecht aan die mensjes en ze vallen weg, zit je weer met extra verdriet
aan de andere kant, je hebt ze toch nog wat mooie dagen bezorgd

je zal zien hé hoe het gaat na de zomer

OT neenee, di. en woe. ben ik er niet

Gepost door: fotorantje | 08-07-11

Reageren op dit commentaar

Bij ons in het ziekenhuis moeten de vrijwilligers ook een vaste dag geven. Enerzijds omdat je erg veel rekening moet houden met hun aanwezigheid qua verzekeringen enzo, maar ook omdat er bij ons zo veel zijn een tweehonderd. Als die allemaal zomaar binnen en buiten liepen :D
Dus dat kunnen zij je mss ook wel aanbieden?
Het klinkt alvast iets voor jou.

Gepost door: Alice | 08-07-11

Reageren op dit commentaar

Fijn voor jou en de ouderen als je dat mag doen Christa, fysiek is er niks in de weg, maar of je het mentaal gaat volhouden... Er zijn veel ouderen eenzaam en ze zullen heel blij zijn met een luisterend oor. Ik ben er in ieder geval niet voor geschikt want dikwijls is hun verhaal er eentje om tranen van in je ogen te krijgen...
Ik hoop dus dat je het gaat aankunnen.

groetjes

Gepost door: maike | 08-07-11

Reageren op dit commentaar

ik hoop voor je dat het lukt, maar ik moet ook denken aan wat maike hierboven zegt, ook dat is zeker niet te onderschatten!
fijn weekend nog!

Gepost door: joten | 09-07-11

Reageren op dit commentaar

Het verbaasd me dat ze niet "voederen" als vrijwilligers werk hebben voorgesteld. Toen ik nog in Zonnewende was kwamen er dagelijks vrijwilligers de mensen eten geven, mensen die niet zelf meer konden eten. Babbelen met die oudjes is niet altijd gemakkelijk hoor, ze praten soms raar na een beroerte of zo, zijn vaak zeer slecht horend, dementerend en zeggen iedere keer hetzelfde. Enfin, je kan ook gewoon in die home vragen of je niet af en toe eens mag binnenspringen wanneer het jou past om met de mensen in de cafetaria of in de recreatieve ruimtes eens een praatje te komen maken. Dat kan je toch niemand verbieden tijdens de bezoekuren, die oudjes zullen dat wel graag hebben.

Gepost door: loebrabas | 12-07-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.