11-08-11

Oef, ik kan opgelucht adem halen!

Als een waar stresskonijn ben ik in het ziekenhuis aangekomen! Toen na een tijdje wachten, werd mijn naam afgeroepen en de meneer die me kwam afhalen, bekeek , mijn grote bange ogen, mijn waarschijnlijk bleek getrokken snuit en ze, " oei, niet zo enthousiast zie ik"! Ik zei hem dat ik totaal niet enthousiast was, dat ik gewoon doodsbang was na een heel erg negatieve schouderervaring! Ik was die helse pijnen nog niet vergeten!

Ik werd op de slachttafel gelegd en ze waren precies niet erg gepresseerd, want k heb daar zo'n twintig minuten moeten stilligen zonder dat er maar iemand aanstalten nam om "eraan " te beginnen. Mijn zenuwen gierden door mijn lijf, maar ik was nog net met het het laatste beetje verstand dat ik in mijn paniek nog bezat, op het lumineuze idee gekomen om een een dafalgan codeïne te nemen voor ik vertrok. Misschien zou het daardoor een beetje minder pijn doen.

Toen het doktertje er eindelijk aankwam, maakte hij niet veel woorden vuil, zei gewoon, prikje mevrouw. Dat eerste prikje viel nog mee, was om kleurstof in te spuiten. Ik keek lichtjes opzij en het doktertje was de uiteindelijk spuit aan het klaarmaken, en die zag er vrij normaal uit, niet klein maar ook niet zo'n joekel die ik verwacht had. Hij legde een lapje op mij met een gat ter hoogte van de schouder en ik draaide mijn hoofd, want ik had absoluut geen behoefte om te zien hoe hij zou zitten kotteren om tussen het gewricht en in dat schouderkapsel te raken. Ik schreeuwde het niet uit van de pijn, zat zo stil mogelijk de tanden op elkaar geperst, aiaiaia oeieoeieoeie, maar ik kermde wel zo stil mogelijk. Ik voelde letterlijk hoe die kapseldingen door het vele vocht opgeblazen werden en uitgerokken werden. Doktertje voegde er nog aan toe dat het nu ook verdoofd was en ik nu zo snel naar de kine moest om nog een beetje verder te rekken.

Oef, ik was er vanaf! Ze zeiden wel dat ik tegen de avond behoorlijk pijn kon hebben door de uitwerking van de verdoving . Ik had al een plannetje in mijn hoofd. Cocktailtje maken van spierverslappers, een half slaaptabletje, een mottilium om mijn zware pijnstiller te kunnen verdragen.

En zo heb ik geslapen, misschien één keertje wakker geworden door de pijn, terug ingeslapen, tot deze morgen om 9 uur of zo. Oef, ik had de nacht doorstaan. Dit was echt maar een peulschilletje tov die keer dat ze mijn arm hadden losgesnokt onder narcose, en de verdoving ook tegen de avond uitgewerkt was, Jeezemina, ik zou nog liever een bevalling terug meemaken dan die manipulatie! Wat een praktijken zeg!

Deze namiddag een beetje gegoogeld op het net en ik kwam nog tot vreemdere praktijken tegen frozen shoulders! Namelijk ook onder narcose de schouder lossnokken , maar nu komt het, de arm vier dagen op de rug binden! Hallo!!!!!! Leven we nog in de middeleeuwen??? Het is een techniek die toegepast wordt in één of ander ziekenhuis, maar ben vergeten te kijken of het in Nederland is of in België. Maar het wordt heden ten dage nog toegepast.

Elke dag wordt de arm een paar keer gelost om kine toe te passen en daarna weer opgebonden! De patienten moeten ook vier dagen in het ziekenhuis blijven! O neen, dat moeten ze met mij nooit doen zenne!

Kijk als dit nu terug niet helpt, dan zal het toch operatief moeten gebeuren, want blijkbaar zijn mijn pezen ook verkleefd, dus t is maar de vraag als het allemaal nog goed zal komen, maar bon, we gaan nog effe door met de kine. Nog een paar maandjes me blauw betalen aan die therapieën, maar we zien wel of het eind goed al goed zal zijn. Aja en nog een leuk vooruitzicht is dat er een grote kans bestaat dat mijn andere schouder het ook nog zal krijgen! T leven kan toch schoon zijn hé!

Commentaren

Meegevallen dus :-)

groetjes

Gepost door: maike | 11-08-11

Reageren op dit commentaar

gelukkig beter meegevallen dan vorige keer
amai k mag er ook niet aan denken, 4 dagen je arm achter je rug gebonden

nog niet denken aan die andere schouder, dat is een probleem voor later
nu eerst hopen dat alles goed komt met de behandelde schouder

ik duim voor je!

Gepost door: fotorantje | 11-08-11

Reageren op dit commentaar

Gelukkig heb je die wondercocktail! Nog niet aan de andere schouder denken, da's miserie voor een andere keer, one by one is al erg genoeg...

Gepost door: LJ | 12-08-11

Reageren op dit commentaar

Gelukkig is het redelijk meegevallen, lijkt me niet leuk allemaal :s

Een vriendin van mij heeft ook een frozen shoulder, maar die moet enkel bij de kinesist. Er komt wel maart heel traag verbetering in.

Hopelijk gaat die pijnlijke ingreep niet nodig zijn :)

Gepost door: justm3 | 12-08-11

Reageren op dit commentaar

allez vooruit, al bij al meegevallen dus!
ben blij voor je!
fijn weekend!

Gepost door: joten | 13-08-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.