30-10-11

back from Brussels , zonder mussels!

Nee mussels hebben we niet meegebracht, wel een paar truien van de markt , mijn moeder nog meer truitjes van de markt en Wim een nieuwe vest, maar niet van de markt.

Gistermorgen vertrokken, ingecheckt in hotel en dan de Nieuwstraat afgedweild, tot aan de grote markt en daar dan nog een beetje aan sightseeing gedaan. Het herfstweer zit in mijn benen en tegen vier uur waren we terug in het hotel, ik was alweer halfinvalide gelopen en besloot toch maar een paar uur te rusten om er s avonds voor het diner terug een beetje bovenop te komen. Ik keek er heel erg naar uit om naar dat restaurant te gaan. Niet zozeer voor het eten maar voor de belevenis. Het restaurant bevond zich in een prachtig gebouw, met mooie gebogen plafonds, met ,hoe heet je die die dingen, fresco's.. Frisco's zijn het in elk geval niet!

Bekijk eens het filmpje dan kan je al een beetje volgen waar het over gaat!

http://www.belgaqueen.be/visit_video.asp?city=1&Lang=3

Toen we er binnenkwamen liepen alle obers in gekke witte schortjes, precies oude schortjes die de nonnen vroeger droegen om in de keuken te staan. Ik vrees dat geen enkele ober ze pet plezier droeg, maar het had wel iets, en ik hou nu eenmaal van dingen "die iets hebben".

We zaten in lage fauteuils met aangepaste lage tafel, mja anders zou het eten nogal omslachtig geweest zijn. We kozen voor een belgisch menu met aangepast bier. Maar ik moet eerlijkheids bekennen dat ik er meer van verwacht had. Het verdiende zeker , om het in "komen eten-termen " te zeggen geen dikke tien! Het soepje met groentenslierten en scampis, was ten eerste niet warm en ten tweede , bestond het voor 3/4 uit room en dat viel dik tegen, van het goede teveel! Tweede gerecht , was al helemaal mijn ding niet maar viel eigenlijk nog te pruimen, mergpijp met garnalen en geroosterd roggebrood. Het derde gerecht  kalfsribbetjes dacht ik, heel lekker, maar ook het nagerecht was niet wat we ervan verwacht hadden en het klopte ook niet met wat er op het menu stond. Dus kregen ze voor het eten een dikke 7 , en daardoor was de prijs-kwaliteit niet okee!

Maar ik geef wel een dikke tien voor de belevenis! Vooreeerst het prachtige etablissement dat tot de nok gevuld zat!

De obers met hun witte schortjes aan gelijk tante nonneke. Ze waren in grote getale van Noord-afrikaanse origine,maar het mag gezegd, ze waren heel vriendelijk en voldoende tweetalig om zich uit slag te trekken.

Dan waren er nog de hilarische toiletten! toen ik er aan kwam, schoot ik bijna spontaan in de lach! De toiletten stonden namelijk achter glazen wanden, waardoor je gewoon de wc-potten zag staan. Ik was zo verbauwereerd dat ik er stond te lachen toen een dame uit een andere deur kwam en zei, dat , als je de deur sloot het glas mat en ondoorzichtbaar was! Dit had ik nog nooit gezien! Mijn ma draaide het slot niet ver genoeg in het slot waardoor ze open en bloot en plein public zat te plassen! Gelukkig beperkte het "plein public "zich tot een jong meisje dat afwezig zat te starenop de toetsen van haar gsm.

Lachend keerde ik terug van het toilet. En toen begon ik te letten op mensen die terug keerden van het toilet, met een stralende glimlach op hun gezicht en al gniffelend hun verhaal aan tafel vertelden.

Dan was er nog de high socity-tafel ( socity is vast kei-verkeerd geschreven, maar jullie begrijpen me vast)

Twee koppels Amerikanen, waarvan ik ervan overtuigd was dat het acteurs waren die van de première van Kuifje kwamen, en een klein meisje dat gekleed was door een of andere prestigieuze ontwerper, een lichtgeel zijden kleedje met plisséetjes in de rok. ze droeg daar een angora truitje op waarvan het haar toch 5 cm lang was. En in de haren droeg ze een stukje met gele pluimen. Ze droeg glanzende schoentjes en gedroeg zich als een kleine prinses.

Ik kon het niet laten om dit gezelschap te observeren en toen de bleke actrice naar het toilet was, zat ik vol verwachting te wachten op haar terug keer. Wim haastte zich naar het toilet maar was te laat om het schouwspel gade te slaan, dju toch!

Maar toen ze terug keerde fonkelden haar ogen en begon ze snel haar hilarisch "wc-avontuur te vertellen, weliswaar met de nodige discrete hand voor haar mond! Ik raakte er meer en meer van overtuigd dat ik hier te maken had met BA's beroemde amerikanen! Ik was graag rechtgesprongen en gaan vragen, "hey where do i Know you from" ?

Maar k ben uiteraard niet zo tactloos, want bon, ik ken mijn grenzen!, Maar dedju k had zo'n goesting dat mijn haar er nu nog zeer van doet!

En zo hadden we een hele boeiende avond, een belevenis op zich, en dat was dan wel zijn geld waar! Maar als we er ooit naartoe gaan, dan eten we er een grote schotel seafood, geen beenderen meer uitlepelen voor mij!

En deze keer ben ik zonder gips teruggekeerd uit den bruxelles, oef, eind goed al goed!

 

 

27-10-11

Allerheiligen

We kunnen er niet omheen lopen, maar één november komt eraan. Mijn ma liep al een paar dagen heel nerveus omdat het zerk nog steeds niet op het kerkhof ligt.En ik moet eerlijk zijn, het was geen zicht, een stukje grond , mansgrootte, met wat halvanise overgegoten, een wit kruis die voor het graf stond, wat ik al een rare bedoening vond.

Maar gisteren heb ik bloemen gehaald naar de markt en deze morgen , toen iedereen naar werk en school vertrokken ben heb ik een bloemstuk gemaakt.

Een bloem uit dankbaarheid

ene voor de gekregen kansen

een andere voor de levensles die ik van hem kreeg

wat takjes die de strubbelingen die we ook soms hadden , voorstelden

kortom een boeket helemaal persoonlijk op maat gemaakt.

Converstatie met bloemen, zoals de spreuk zegt, zeg het met bloemen!

Van daaruit ben ik naar mijn moeder gereden. We hebben gerief verzameld om het graf te kuisen en toen we op het kerkhof toekwamen waren ze nog de laatste hand aan het leggen .

Voor zover een graf mooi kan zijn, moet ik zeggen dat het echt wel mooi is. Een dubbelgrote zerk omdat mijn broer daar later ook bij wil. Een zwarte zerk met grijze spikkeltjes en een pracht van engel tegen het achterstuk. Ik was er stil van, had tranen in mijn ogen. Ook zijn foto staat er nu.

De engel is gracieus , haar vleugels gespreid alsof ze elk moment kan vertrekken, ( maar we hebben ze laten vastliijmen) . Uit angst voor vandalisme of diefstal.

Mja , ik was blij dat het armtierig kruisje weg was en hij nu een waardige begraafplaats heeft gekregen.

Welterusten pa, uw engel waakt over je!

 

19:38 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (7) | Tags: allerheiligen, engel, grafzerk |  Facebook

24-10-11

Als je Canadeesjes googelt

Als ik me even verveel met mijn laptop op mijn schoot durf ik wel eens een spelletje spelen! Neen geen bollen schieten of blokken, want ik wordt daar kierewiet van! Ik krijg bij de blokskes nog een enkele rij of ik ben al "game over". Neen geen kierewiet-spelletjes dus!

Maar naampjes googelen doe ik wel eens "just for fun" en zo kwam ik terecht op een site waar ik weliswaar een youtube-filmpje vond van mijn schoondochter in spe!

Onze lieve Shannon! T is een schat voor mijne zoon, en ben heel blij met zijn keuze van "mijn schoondochter" haha! Voor t zelfde geld zit je opgescheept met een barbiebitch die elke dag wil gaan shoppen, en zelf geen poot uitsteekt!

Neen neen, zo is ze totaal niet! Ze weet wel van wanten hoor! Ze kookt graag, tuiniert graag, en ze maakt , enfin, vroeger toch ! Ik verbeter me dus , ze maakt graag filmpjes voor op youtube . Het filmpje was bedoeld om in te sturen voor een wedstrijd met als hoofdprijs een reis voor een  paar weken Frankrijk of Engeland. Maar helaas, ze won niet, maar niet getreurd, ze maakte toch een "roundtrip" door europa en op een brug in Gent leerde ze mijn zoon kennen. En zo ging de bal van cupido aan het rollen. Na heel wat over en weer reizen naar elkaar toe , besloot mijn zoon om naar Canada te vertrekken. Zijn hart riep en het was goed zo! Hij gelukkig, ik gelukkig, al bloedt mijn hart natuurlijk ook wel door het gemis, maar soit!

En een paar dagen na haar verjaardag vroeg hij haar ten huwelijk "and she said yes!" Wanneer is nog een vraagteken voor ons, ze balanceren blijkbaar nog op juli, augustus of september 1012. Maar ik heb al mijn kleed, Lachen maar dat is voor een andere keer!

Laat nu maar Shannon eens haar zegje doen en k verwittig jullie , ze tettert goed door hoewel ze irl toch wat ingetoomder is. Maar t is een schat, en in het begin van het jaar heb ik haar het eerste schoentje van Amaury gegeven met een tekst erbij dat ik het nu aan haar overlaat om samen met hem verder door het leven te gaan, en ja we waren er beiden geëmotioneerd door! Allee hop, hier is het filmpje! Ze het wel op het luidste, t is nogal stil opgenomen!

 http://www.youtube.com/watch?v=Mlx7X07ioGY

 

18:42 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (10) | Tags: schoondochter, daughter in law, canadeesje |  Facebook

22-10-11

Fibromindy hangt aan de katrol

Neen, ik ben geen "bonding" sm-spelleke aan het spelen! Sm is immers totaal niet aan mij besteed, een paar uur lopen op hakken is al sm op zich.

Enfin, ik moet nu om de paar uur een beetje aan zelfkastijding doen ene katrol aan de deur monteren en mijn schouder zo ver mogelijk rekken , trekken trekken tot ik niet meer verder kan, aan mijn pensgrens zit en daar dan 30 seconden aan die pijngrens blijven! Trekt toch ook een beetje sm  zou je denken, maar helaas, het doet bij mij alleen ferm pijn en ik krijg er geen kick van! Au contraire, t is geen lachertje!

Tja mijn 60 kinebeurten zitten erop en als ik er nog bijneem moet er veel zelf van betalen en ik ben deze maand al serieus gepluimd. Mijn geld is al een tijdje op en k heb nog een behoorlijk stuk maand over, die ik moet overbruggen!

Vandaar dat ik me bij de kinesist zelf een katrolletje heb aangeschaft voor 14 euro en mezelf nu dagelijks een keer of drie vier uitrek, zijwaarts, voorwaarts, achterwaarts . En dat laatste is het pijnlijkste van al.

Mja mijn schouder is een paar weken zonder kine alweer zodanig verslecht dat ik er s nachts van wakker wordt en dat ik alweer met moeite mijn bh dicht of open krijg. Als mijn mannetje in de buurt is neemt hij met plezier die taak op zich, maar tegen dat ik 's morgens mijn bedstee uitkruip is hij reeds een paar uur aan het werk.

Blijkbaar heb ik die slaap echt wel nodig, nu ja, ik hoef me niet te verontschuldigen.

Enfin, ik ga me nog eens gaan katrollen si, want k wil echt voor geen geld ter wereld geöpereerd worden aan die schouder, zie ik echt niet zitten. Leve de katrol!

16:14 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (6) | Tags: frozen shoulder, katrol, sm, uitrekking |  Facebook

19-10-11

Wie het schoentje past......

Ik weet dat vele vrouwen , gek zijn op schoenen!

Ik wou dat ik dat ook kon zeggen! Schoenen zijn voor mij ondingen , die nooit goed zitten! Zelf als ze in de beginfase van het passen fantastisch zitten, moet ik tot mijn grote spijt telkens vaststellen dat die fase nooit lang duurt!

In elk geval nooit lang genoeg om de Kapellestraat in Oostende heen en weer te wandelen of de Meir in Antwerpen!

Vreselijk dus. Ik heb wel schoenen, laarzen met hakken, de zeldzame exemplaren waarvan ik dacht dat ze als gegoten zitten! Maar zelf daarmee lukt het me niet zonder mankepoten huiswaarts te keren!

Eigenlijk zou ik een paar sloffen in mijn handtas moeten hebben , zodat ik die kan aantrekken als het moeilijk begint te gaan, maar ja, met sloffen door t stad lijkt dan weer zo marginaal hé! Ik kan moeilijk een grote sticker op mijn gezicht gaan plakken, waar staat, "sorry, ik kan geen hakken dragen"

Mja en dan "kijk" ik al niet meer naar de etalagen vol schoenen. Als ik echt iets nodig heb, doen moet ik gewoon passen, passen en passen tot het gemakkellijk en zoals je hierboven al gelezen hebt, is dat totaal geen garantie.

En toch hoop ik mooie schoenen te vinden die ik volgend jaar op het trouwfeest van mijn zoon, minstens één dag aan een stuk kan dragen!

 

20:16 Gepost door fibromindy in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: schoenen, laarzen, pumps |  Facebook

18-10-11

Nationale Thank you-day!

Naar aanleiding van een paar blogjes van blogmaatjes uit mijn blogrol, die beiden een blogje hadden gewijd aan het bedanken van hun partner, vond ik dat ik dat ook maar eens moest doen! Een mens vergeet dat toch al te snel en als iemand constant vanalles voor je doet wordt je dat zo gewoon dat je er vaak niet meer stil bij staat!

Ik heb het echter in real life gedaan! Neen geen cadeau gaan kopen, maar een kaartje geschreven en snel een twee gangenmenu uit mijn kookpotten en vingers getoverd. Voor wijn was het nog iets te vroeg op de avond en klinken met een glas spuitwater gaat heus ook wel!

Ik heb er meteen de nationale thank you-day van gemaakt! Maar k heb er geen datum opgeplakt, want ik zal dat toch niet onthouden!

Wij vieren ook al vaker eens valentijn in het het jaar, als ik het zotte in mijn lijf krijg, ga ik een leuke tafel dekken en etentje in elkaar boksen. Ik loop graag eens naast de lijn ook, het moet niet altijd op datum zijn die de maatschappij ons opdringt. Maar het moet leuk blijven en niet geforceerd zijn en het hoeft niet eens altijd duur te zijn!

Zo gaan we donderdag naar de sauna helemaal gratis ter gelegenheid van de nationale sauna-dag. En we hebben hier nog een flair-bon dat je voor 7 euro ergens een hoofdschotel kan eten en een kopje koffie als dessert. Hewel k heb dat er maar meteen aangeplakt en zo wordt het donderdag al weer feest!

Mannetje begint s morgens een uur vroeg, neemt twee overuren en tegen 1 uur kunnen we aan de sauna staan. Want ik vrees dat er s avonds veel te veel volk zal zijn.

Ik kan daar heerlijk zwemmen in warm water en dat is helend voor mijn lijf. Thuis kan ik niet eens nog een bad nemen! Ik weet best wat kan en niet kan daar , zo kan ik absoluut niet tegen een stoombad, en moet ik na de sauna al helemaal niet in koud water gaan duiken.

Enig minpuntje in de sauna in Roeselare is de buitenjacuzzi, die vind ik wat onproffesioneel vergeleken met de sauna in Londerzeel. Maar ach ja , een mens kan niet alles hebben zeker!

17-10-11

Fibromindy was gisteren weer ergens beland!

Een gast die ik ken, een oud collega van me van in de jaren stillekes, zingt in zijn vrije tijd, soms met eigen brass band maar ook soms met een orgelist.Enfin zingen is zijn passie en al is het nu om oud mekes gelukkig te maken of tussen de jeugd van heden te zijn, als hij maar kan zingen en de rest is bijzaak.

Ik had hem al lang beloofd om eens naar een optreden te gaan kijken als er eens eentje in de buurt was! En gisteren was het zover, hij trad op in Menen, de stad waar mijn moeder woont. Aangezien mijn mannetje toch moest vlaggen, in die buurt zette hij me af bij mijn moeder en zijn we samen met nog een paar vriendinnen van mijn moeder naar de Royal palace getrokken! http://www.leroyalpalace.com/

De "feestzaal" ligt in een klein straatje die vroeger gekend werd als de straat met de bordelen, maar die zijn er nu niet meer!

Maar niettemin toen we die gang binnenhingen had ik het idee in een bordeel terecht te komen.

Het interieur was een potpourri van allerhande, een gedeelte met moderne stoelen, een ander deel met neplederen clubzetelkes, een plafond in grenen planchetten die vol hingen met nepbloemen. Het zal vast de bedoeling geweest zijn dat dit gedeelte eruit zag als het terras van een exotisch strand!

Langs de andere zijde een podium , waarvan je dacht dat je in de kleinere versie van de moulin rouge beland was, met zware fluwelen rode, gordijnen .

Het had ook wel iets van een poppenkast of een circustest. Heel vreemd, met aan het plafond massa's discobollen en een publiek waar ik op een tweetal personen na de jongste was.

Een vrolijk madammeke zo rond als een ton kwam ons een beetje uitleg geven over de zaak, ze kwam hier als weduwe elke week naartoe.

De gemiddelde leeftijd van de aanwezigen was vast 70 à 75 jaar.En allemaal danslustig op mezelf na natuurlijk, ik ben de meest vreselijke dansster allertijden, ik ben dus een echte stoelplakker of t moet al eens heel uitzonderlijk zijn dat ik me eens laat gaat. Maar dat gebeurt maar eens om de drie jaar of zo, maar soit.

Toen Axel Lane zijn stem nog maar verhefte stonden de bejaarden al op de dansvloer, met kapsels als pruikjes die op hun hoofd lagen. Sommigen waren ook opgedirkt alsof ze op een sjieke cruise op het bal van de kapitein stonden. Met blote rug en veel bling bling en jaja de meeste oudjes allemaal op hoge hakken.

Maar het paar waar mijn aandacht het meest naartoe ging was naar meneerke "up", Ken je dat venteken niet uit de gelijknamige tekenfilm, met zijn wat vierkantig hoofd.

up.jpg

Hewel , meneerke up en zijn rond vrouwke die haast niet meer kon gaan, een koppel van een jaar of 90 schat ik. Bijna elk liedje stonden ze op de dansvloer, en of het nu nen chachacha , nen tango of ne foxtrot was, ze dansten altijd hetzelfde dansje. Voor zover je het nog dansen kan noemen.

Ze schuifelden wat met hun versleten beentjes, het up mannetje had zijn broek zo hoog opgetrokken dat hij onderaan veel te kort hing. En het rond vrouwke ging zo vast aan hem alsof ze hem nooit wou loslaten.

T was eigenlijk heel schattig om zien, heel liefdevol, alsof ze wou sterven in zijn armen, ocherekes.

Ik voelde me precies in een onrealistische wereld daar. De obertjes liepen in bourgogne rode satijnen hemdjes. Ze kwamen rond met taart op een ouderwets rolwagentje helemaal in cruisestijl. T was echt heel vreemd.

T voelde eerder aan als één van mijn fantasierijken dromen. k miste nog enkele dwergen die er rond zouden hebben kunnen lopen, en een orgelmannetje in mooi ouderwets uniform met een aapje op zijn schouder!

En zo had ik een heel kleurrijke zondag!

 

 

 

 

14:52 Gepost door fibromindy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (11) | Tags: circus, bordeel, dansen, bejaarden |  Facebook