18-11-11

Dagboek van een slechte fibrodag!

Zo lang duurde die "goede fibrodag" juist welgeteld 1 dag.

Vanmorgen opgestaan met ferme draaienissen, k voelde het al in mijn hoofd toen ik nog in bed lag. Eerst dacht ik dat die evenwichtsstoornissen terug begonnen waren. Het was echter een andere vorm met misselijkheid erbij ( nog plezanter dus!) Enfin, k heb me gewassen op een stoeltje, heel de voormiddag geslapen nadat ik een suppo had gestoken .

Nu drie uur in de namiddag is de misselijkheid zo ongeveer over , maar ben ik zo slap dat ik niet in staat ben om boodschappen te doen.

Misschien had ik het niet zo van de daken moeten schreeuwen dat ik me gisteren o zo goed voelde, nooit te luid schreeuwen zegt men, maar bon, ik moet leren leven met die ups en downs, en k vrees ervoor dat ik ook geen twee goeie weken zal hebben als mijn zoon hier is, k hoop alleen maar dat ik kan rusten de momenten dat zij in Gent zijn en de momenten dat ze in Madrid zitten, zodat ik voor de rest kan genieten! Want ik kijk er zo naar uit!

 

15:00 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (5) | Tags: stomme fibro, k ben het beu, misselijk |  Facebook

Commentaren

Spijtig dat het terug slechter gaat. Ik duim ervoor dat de dagen dat je zoon er is, dat je normale of wie weet zelfs goede dagen zal hebben :-).

Gepost door: justm3 | 18-11-11

Reageren op dit commentaar

Toeme toch! Dat is spijtig. Je moet niet op voorhand gaan wanhopen Christa, nu al denken dat je geen twee goede weken zal hebben is niet goed voor de moraal. Zelfs al is het zo, het gaan ook geen 2 complete rampweken zijn. Je zal zodanig content zijn dat je zoon hier is dat je u automatisch al beter zal voelen. En zoals je zegt, terwijl ze op uitstap zijn kan jij nieuwe krachten opdoen door te rusten.

Gepost door: bea | 18-11-11

Reageren op dit commentaar

ik hoop zo dat je goeie dagen mag hebben als de canadeesjes er zijn
probeer er van uit te gaan dat je in form zult zijn, positief visualiseren of zoiets

Gepost door: fotorantje | 18-11-11

Reageren op dit commentaar

Jezelf opstoken dat je bang bent dat je niet in goeie doen zult zijn tegen dat je zoon en z'n lief op bezoek komen, is zorgen voor stress he Christa! Je gaat dan gebukt van de pijn door je spieren op te spannen en dat is natuurlijk nefast. Probeer je dus niet voorbij te lopen!

groetjes

Gepost door: maike | 18-11-11

Reageren op dit commentaar

Echt vreselijk dat je de goede dagen met een slechte moet belonen... Ik duim dat het met het Canadees bezoek vooral goede dagen mogen zijn.

Gepost door: LJ | 21-11-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.