13-12-11

Traantjes

Na twaalf intense dagen samen met de Canadeesjes, heb ik ze deze morgen achtergelaten op de luchthaven. Ik kon mijn tranen nog bedwingen tijdens het koffietje in de luchthaven. Maar eens aan het loket van de pasportcontrole werd het mijn moederhart teveel en zijn er behoorlijk wat traantjes gevloeid bij het afscheid. En ik moet heel erg op mijn tanden bijten of mijn huilconcert komt terug op gang. Mijn hart voelt zwaar en de wonde moet terug een beetje genezen . Ik ben ook vermoeid, zowel lichamelijk als emotioneel uitgeput. Vanaf morgen zal ik wel in stukjes en beetjes relaas uitbrengen. Maar nu effe bekomen, af en toe nog een traantje wegpinken . Denken hoe ze nu met hun rugzakken in New york in de transitzone hun zes uren wachtend op hun aansluitende vlucht aan het doorbrengen zijn. Doodop zullen ze zijn, tegen dat ze terug in hun eigen bedje liggen. Ze zullen dan welgeteld 24 uur onderweg geweest zijn. Dus, ik kan alleen maar hopen dat de tijd snel voorbijvliegt en dat ze hebben kunnen slapen op hun vlucht van Brussel naar New York. Hopelijks kan hun moedertje straks ook wat slapen, en morgen tranenvrij wakker worden!

Commentaren

Echt vreselijk als je kind zo ver weg woont en je hem zo weinig kan zien! De afgelopen dagen zullen wel heel intens voor jou en jullie zijn geweest. Kom maar rustig op adem, we horen het later allemaal wel, en dan zal jij extra veel plezier hebben in het ophalen van al die mooie herinneringen.

Gepost door: LJ | 14-12-11

Reageren op dit commentaar

Mijn tocht naar Alaska op hety vliegtuig zal Ollie ook niet lang vergeten !

Gepost door: ollie | 14-12-11

Reageren op dit commentaar

veel sterkte en goeie moed!
de mooie herinneringen zullen straks wel overheersen.
groetjes,
johan

Gepost door: joten | 14-12-11

Reageren op dit commentaar

Veel sterkte! Zo'n lange reis met zo'n tussenstops zijn enorm vermoeiend, dus ze zullen wel dubbel en dik genieten van hun bed eens ze thuis zijn.

Ik ben benieuwd naar de verhalen!

Gepost door: justm3 | 14-12-11

Reageren op dit commentaar

Mooie tijden duren altijd veel te kort. Knuf.

Gepost door: bea | 14-12-11

Reageren op dit commentaar

Heel vermoeiend allemaal maar te weten dat ze gelukkig zijn geeft toch een zalig gevoel hè Christa :-)

groetjes

Gepost door: maike | 14-12-11

Reageren op dit commentaar

die tranen mogen gerust en zijn heel normaal hé
maar je kan nu al weer beginnen uitkijken naar de volgende vereniging met de canadeesjes en dat geeft weer hoop

Gepost door: fotorantje | 14-12-11

Reageren op dit commentaar

Wel erg dat ze net voor kerst terug moesten vertrekken, onze kids zijn ook vaak bezig over in het buitenland gaan wonen. Voorlopig zijn het maar woorden, maar als ze het ooit echt zouden doen denk ik toch dat ik het minder plezant zal vinden. Mijn vrouw is hier geboren, dat is iets anders, er is nog nauwelijks familie in Italië. Op een paar achternichten en achterneven na.

Gepost door: loebrabas | 14-12-11

Reageren op dit commentaar

Mja, het ging hen 800 euro meer kosten om in de kerstperiode af te komen, en ik wou dat niet. Ze hebben hun centjes o zo nodig! Mja het begint gewoon ook meer en meer te dagen wat het inhoudt als ze aan de andere kant van de wereld wonen.
groetjes

Gepost door: christa | 14-12-11

Dag Christa!

Ocharme je hartje heeft getreurt he!!
Ik zou mijn tranen ook niet kunnen bedwingen ze-ne!
Het is dan weer zover van huis dat ze wonen en dat is het ergste he je kan er niet zo maar naartoe wanneer je wil!
Hou er de moed maar in en laat je tranen maar eens goed de vrije loop achteraf zal het je toch wat opluchten!!! Hoop ik!!

Lieve groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 14-12-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.