12-02-12

verveling

K zal maar recht met de deur in huis vallen, Fibromindy verveelt zich te pletter! Ik heb nu eenmaal geen zittend gat en hoewel het ik het  huishouden onder fibro-omstandigheden ook maar met mondjesmaat kan uitvoeren, kan ik nu uiteraard nog minder. Maar t ergste is dat ik een paar mensen had verwacht om es langs te komen, maar die hebben er zich vanaf gemaakt met een telefoontje, ja k ben eerlijk ontgoocheld. En als die personen het me vragen zal ik ook wel eerlijk zijn hoewel ik dat beter niet doe.

Er komen heus nog bezoekjes waarop ik me ook ontzettend verheug en ik moet ook realistisch blijven. Het klinkt misschien een beetje een beetje egoistisch van mij te denken dat mensen hun mooie weekend aan mij gaan verknallen. Maar kijk, da's gewoon hoe het voelt.  Ik wil echter dat slechte gevoel niet laten aanzwellen tot het in mijn hoofd een ramp wordt, maar ik heb gewoon behoefte om dit effe te ventileren. T is bovendien maar een banale operatie die niet levensbedreigend is, dus moet ik hier mezelf niet zitten beklagen dat het geen naam heeft ,nietwaar.

En jihaaa, ik heb honderd keer minder pijn dan ik had verwacht, het voelt zelfs bijna als een verlichting.

Misschien is het emotioneel allemaal wat veel geweest, vooral die angst, misschien eist dat nu zijn tol en ben daardoor in een emo-bui en als eens wat rapper op mijn tenen getrapt.Waar ik dan wel dankbaar voor ben is dat mijn mannetje en zijn kinderen superlief en meegaand zijn, als dat geen goeie reden is om me vrolijk te voelen!

En waar ik ook heel blij mee ben zijn met de talrijke sms-en, blogberichtjes en facebookberichtjes van mensen die me noch van haren en pluimen kennen! Mijn cyberwereld is heel belangrijk, want achter al die schermen zitten nu eenmaal mensen en dat kan verdorie deugd doen, waarvoor u allen een dikke merci!

 

20:58 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen, Vrije tijd, Web | Permalink | Commentaren (6) | Tags: verveling, bezoekjes |  Facebook

Commentaren

Ik zag het op FB dat je, je hopeloos verveelde. Je woont zeker veel te ver van hier anders had ik je voorgesteld bij jou koffie te komen drinken!
Uitstel is echter geen afstel.
Groetjes en tot gauw.

Gepost door: emmy | 12-02-12

Reageren op dit commentaar

Wat lief van je Emmy!Als ik er eens wat bovenop ben kom ik es naar Brussel, jij kent daar vast een goed koffiehuis!

Gepost door: christa | 12-02-12

Reageren op dit commentaar

Heb verleden jaar iets gevonden op de Zavel ;-)

Gepost door: emmy | 12-02-12

die afbellers komen misschien nog hé, t is weekend, dat is meestal familytime
jammer dat er geen bus aan je deur stopt, dan kwam ik zeker af, met taart en al zodat je niks moet doen en nadien de afwas

super dat je zoveel minder pijn hebt dan verwacht!

Gepost door: fotorantje | 12-02-12

Reageren op dit commentaar

hallo!

Erg he als je hoopt dat er toch misschien iemand ging langskomen en dan bellen ze af, weet ge dat ik ook die hoop had dat er toch eens iemand langs kwam om een beetje te helpen maar neen, dan zie je niemand, maar dan ook niemand en ze bellen af!
Dat is nikske dan moet ge ook geen dank u zeggen, pffff
Hou er toch de moed maar in en denk dat je erna wel meer kan als nu!!
Lieve groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 14-02-12

Reageren op dit commentaar

Ik ben echt blij om te lezen dat de pijn goed meevalt. Dat je wat emotioneel bent zal idd wel van de opgebouwde stress zijn, in combinatie met de verdoving die je hebt gehad. Anesthesie is niet te onderschatten en iemand kan daar lang vermoeid van blijven, wat dat emotioneel zijn wel wat in de hand werkt denk ik :)

Spijtig dat je bezoek heeft afgezegd, maar ondertussen zul je waarschijnlijk al wel ander volk over de vloer gehad aangezien deze blog toch al van een tijd geleden is :D

Gepost door: justm3 | 17-02-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.