08-05-12

Intervieuw van mijn dochter over haar mama, (ikke dus) in het maandblad Karaat

Aimée over mama Christa: dat je m’en foutisme heb ik van haar

 

Een druk beklant restaurant waar hard gewerkt wordt, een echtscheiding, een nieuwe relatie die resulteert in een nieuw samengesteld gezin en een ziekte die met humor gerelativeerd wordt, het is het levensverhaal van Christa. Dochter Aimée Van Weehaeghe (27) heeft alle stadia van dichtbij meegemaakt. Ze kwam tijdens de voor en na vanuit Gent naar Brugge om haar mama bloemen te geven en haar nieuwe look te bewonderen. Binnen een paar maanden trekken ze samen naar Canada voor het grote feest.

Als kind heb ik ons mama altijd druk bezig gezien in de keuken van ons restaurant. We hadden een restaurant in Dikkebus bij Ieper. Er kwamen altijd veel bussen uit Engeland met toeristen die de kerkhoven rond Ieper bezochten. Ik vond dat zalig, die Britten waren altijd zo beleefd en vriendelijk. Sommige beelden blijven op mijn netvlies gebrand, zoals de handdoek over mama’s schouder die ineens in brand vloog omdat ze te dicht bij het vuur kwam, de potten die over de vloer schoven en de drukte in de keuken die vaak stress met zich bracht.

Maar het was een leuke kindertijd, er kwamen altijd veel kinderen spelen en ze mochten kiezen uit al die soorten ijsjes die in de diepvries van het restaurant stonden. We mochten ook met onze vriendjes in het restaurant eten. We gingen vaak spelen aan de vijver in de buurt. Onze ouders hebben ons heel zelfstandig opgevoed, we leerden vroeg ons plan trekken. Als kleuter hielden mijn ouders mij de maandag thuis, het was hun vrije dag. Vaak maakten we dan uitstapjes samen. Er kwam altijd lekker eten op tafel. Wij waren heel vrij, we mochten veel, zolang we maar geen stommiteiten uithaalden.

Rond mijn vijftiende zijn mijn ouders gestopt met het restaurant. Daarna zijn ze uit elkaar gegaan. Ik heb die periode niet echt als traumatisch ervaren. Het kwam niet aan als een verrassing, het was een beslissing die er al jaren aansleepte. Ik was toen al volop aan het puberen en rebelleren, de scheiding is zo’n beetje aan mij voorbijgegaan. Ook toen mama een andere vriend had die ondertussen haar man is, heb ik mij wat afzijdig gehouden. Mijn jongere broer heeft een tijd deel gemaakt van het nieuw samengesteld gezin, ik ben toen met mijn toenmalig lief gaan samenwonen. Ik besef nu dat ik geen lachertje ben geweest voor mijn stiefvader en zijn kinderen. Ze zijn een stuk jonger dan ik en in het begin hadden ze schrik van hun vreemde stiefzus, ik ging als gothic gekleed, ze vonden dat eng.

Mijn mama heeft hierover nooit echt moeilijk gedaan, hoewel ze het toen wellicht liever anders had gezien. Tijdens mijn woelige tienerjaren liet ze mij zelf mijn weg zoeken. Liep ik met mijn hoofd tegen de muur, dan was dat maar zo. Ze kende mij te goed om te weten dat een verbod of discussies alleen meer olie op het vuur zouden geweest zijn. Achteraf bekeken, ben ik er nog vrij goed uitgekomen. Ik denk dat ik later mijn kinderen ook vrij zal opvoeden, zolang ze maar respect hebben voor anderen en beleefd zijn.

Mijn relatie met mijn mama is een beetje met ups en downs gegaan, we hebben onze discussies gehad, dit is waarschijnlijk typisch voor mensen die op elkaar lijken. Ik heb er nooit echt bij stilgestaan, maar ik lijk wel op haar. Vooral dat “je m’en foutisme” en dat extraverte heb ik van haar. Ik ben een echte flapuit en begin spontaan met mensen te babbelen. Ik maak me weinig zorgen op voorhand, maar ik kom altijd op mijn pootjes terecht, wat ik ook doe. Ik ben niet materialistisch ingesteld, ik kan met weinig tevreden zijn. Ook die interesse voor mensen en andere culturen delen we. Met de jaren wordt onze relatie er beter op. Ik aanvaard haar zoals ze is en vice versa. Ik ben niet het type dochter die haar mama als haar beste vriendin beschouwt, ze is mijn moeder, dat is een andere relatie dan een pure vriendschapsrelatie. Aan je moeder vertel je niet wat je aan een vriendin zou vertellen. Ik zou haar ook nooit willen ongerust maken. Omgekeerd voel ik ook dat ze mij niet teveel wil belasten met de problemen rond haar ziekte. Ik merk wel dat ik haar meer spontaan opbel dan vroeger. Het compenseert misschien ook het feit dat mijn broer nu al meer dan een jaar in Canada woont. Nu ben ik het enige kind dat nog in de buurt woont. We missen hem alle twee. Mama is wel veranderd door haar ziekte. Vroeger kon ze gewoon impulsief in de wagen springen en zeggen “we zijn weg”, zonder goed te weten waarheen. Nu hangt alles een beetje van haar toestand af. Ondanks alles blijft ze heel positief.
Ze is altijd een heel actieve en sociale vrouw geweest. Als kind keek ik op naar haar wanneer ze de klant zo vlot in verschillende talen bediende. Ik was echt fier op haar. Mijn liefde voor Engeland is daar ontstaan. Twee jaar geleden ben ik als au pair naar Engeland vertrokken voor zes maanden. Nu heb ik een Ierse vriend, ik zou het perfect zien zitten om te verhuizen naar Ierland. Ik maak evenwel nooit grote plannen, we zien wel wat het leven brengt.”

aimee en ik.jpg

 

 

19:46 Gepost door fibromindy in Actualiteit | Permalink | Commentaren (10) | Tags: intervieuw, dochter, aimée, karaat |  Facebook

Commentaren

heel menselijk en mooi interview

Gepost door: fotorantje | 08-05-12

Reageren op dit commentaar

prachtige foto!

Gepost door: afa | 08-05-12

Reageren op dit commentaar

Dit zal ik zeher bewaren Christa !

Gepost door: ollie | 09-05-12

Reageren op dit commentaar

Een dochter om trots op te zijn, heel mooi haar verhaal!

Gepost door: bea | 09-05-12

Reageren op dit commentaar

Het meest mooie voorbeeld hoe mooi jij je rol als moeder vervult hebt,......en het respect druipt er af,.......dikke pluim voor Bie!!!

Gepost door: Misssexandthecity | 09-05-12

Reageren op dit commentaar

Hallo Christa!

Jij hebtt een mooie dochter en die dochter heeft helemaal de aard naar jou zo te lezen en al maar goed ook.
Het is een mooi verhaal over haar als kind en je mag fier zijn op zo'n dochter!!!! Ieder kind komt op zijn pootjes terecht is het niet vroeg dan laat maar als moeder heb je toch graag dat ze het goed hebben en in rechte lijn door het leven gaan, allez ik toch!!!
Doe haar een dikke proficiat voor het mooie verhaal.
Lieve groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 09-05-12

Reageren op dit commentaar

Je mag trots zijn op je dochter Christa! Prachtige foto ook! Weeral momenten om te koesteren.

Gepost door: LJ | 09-05-12

Reageren op dit commentaar

zo'n schoon interview! Mooie dochter ook :-)

Gepost door: justm3 | 09-05-12

Reageren op dit commentaar

Zo moeder zo dochter dus :-)

groetjes

Gepost door: maike | 10-05-12

Reageren op dit commentaar

Heel mooi verhaal! Zo hoor je toch eens hoe je kinderen over het hele gebeuren denken.
Iedereen voelt het natuurlijk anders aan zelfs al gaat het over dezelfde zaak.

Gepost door: emmy | 11-05-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.