15-07-12

Uit het oog verloren .

Ja, k was hem helemaal uit het oog verloren! Ware het niet dat we deze namiddag heel de cd kast hebben doorsnuffelt om mijn cd-ke van Jacques Brel van onder het stof op te diepen in de diepste catacombe van Wim zijn koningkrijk. Want Wim zijn cd kast is zijn heiligdom waar je niet zonder mooi vragen in komt!

Wim en ik waren een cd aan het samenstellen met oa "belgische liedjes " en ik vond dat Jacques Brel met Bruxelles niet mocht ontbreken. Het is de bedoeling om met deze cd een europese tournée te maken op het huwelijk van mijn zoon. Zolang zij uiteraard de liedjes goed vinden! Want uiteindelijk blijft het wel "hun "trouwfeest!

En zo zit ik mijn cdke te beluisteren en ik luister naar het zangspel van hilariteit,absurditeit,  cynisme , melancholie, een grote portie zwaarmoedigheid ,tragedieen heel veel drama en vooral veel eerlijkheid in zijn chansons.

Ik moet zeggen, ik kocht die cd ooit met het idee, dat iedereen de Jacques in zijn collectie moest hebben als chauvinistische Belg. Maar hoe ouder ik wordt des te meer ik er van kan genieten! Van de teksten vooral. Gelukkig is mijn Frans goed genoeg om de grote lijnen te begrijpen , want ik kan me voorstellen dat je er niets aan hebt als je er geen woord van begrijpt, want uiteindelijk vind ik hier de teksten veel mooier dan de melodieën. Maar ik geniet wel van de accordeonmuziekjes die me vooral doen denken aan een tijd die ik eigenlijk niet heb meegemaakt. Maar ik zie zwart -filmpjes in gedachten die mooi samengaan met dit soort muziek.

Ik denk aan vrouwen met pijpekrullen, sigaretten op een lange pijp, meneerkes met bolhoeden die naar de hoeren gaan. Vooral nu het liedje "les bourgeois opstaat!

Nu moet ik zeggen dat ik eigenlijk elke muzieksoort wel kan smaken, van klassiek tot punk, metal, hardrock, country en western, en een ouderwetse smartlap kan me nog steeds tot tranen toe bewegen. Het hangt er van af, hoe diep in de muziek kruip, hoever ik me laat overgieten door de muziek , waar ik totaal aan de muziek ben overgegeven, alos ik één met de muziek ben , voordeel van hooggevoelig zijn!

Het is dringend tijd dat ik hier een cd leer opleggen op Wim zijne cdspeler, want na vijf jaar huwelijk weet ik het nog steeds niet, vreselijk hé! Ik moet dringend mijn eigen cd-kes één voor één terug bovenhalen en terug beluisteren.

Er is dus werk aan de winkel, want muziek beluisteren is iets wat ik zelfs kan met twee slechte armen, wat een rijkdom!

 

 

 

 

 

18:19 Gepost door fibromindy in Muziek, verleden | Permalink | Commentaren (2) | Tags: jaques brel, muziek, drama |  Facebook

Commentaren

Haha, de tekst :D. Awel, ook al ben ik jong, die muziek kan me wel smaken. Ik vind Ne me quitte pas ook een prachtig nummer!

Gepost door: justm3 | 15-07-12

Reageren op dit commentaar

Hij is fantastisch he onze Brel :-)

Gepost door: LJ | 21-07-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.