18-07-12

Zwaar dilemma.

Van boven op zijn kooi, kijkt Tjippe me aan! Tjippe, mijn huisvriendje sinds een jaar of 16.

Hij is niet veel van zegs vandaag, hij voelt dat er iets op til is en hij weet dat hij verkeerd heeft gedaan door aan de zijkanten van onze kasten te knagen.

Nadat hij niet meer op zijn stokken wil zitten heb ik massa's problemen, problemen die ik niet meer aan kan!

Ik ben belange niet meer de stressbestendige Chrissebie van vroeger die elk probleem weet op te lossen, en die nooit opgeeft. Ik ben soms gewoon "gedwongen " om op te geven als ik dat nu leuk vind of niet. Het is ontegensprekelijk absoluut niet leuk in een lijf geduwd te zijn dat het mijne niet meer lijkt. Ook mentaal heeft fibro een grote greep op je leven.

En neen, gisteren is er iets geknakt in mij, dat mij een zware beslissing heeft doen nemen. Ben ik nu een onmens, dat ik het niet meer kan aanzien , hoe ongelukkig onze tjippe is als hij in een gesloten kooi moeten zitten waar hij constant in de tralies hangt omdat hij niet meer op zijn stokken durft te zitten. En dat het voor ons onmogelijk is om hem in een open kooi te laten zitten,, vanwege al het geschijt, en de schade aan de meubels, aan de muren.

Ik kan het allemaal niet meer aan. Er komt om de veertien dagen poetsen en onze Cindy is soms nog niet thuis of er ligt alweer een lange straal drets op de vloer, of tegen de kast.

En toch zie ik dat beest doodgraag en bloedt mijn hart en weepen mijn ogen nu ik dat hier aan het neerzetten ben!

Maar ik kan het niet meer, ik kan niet meer voor hem zorgen, ik kan niet elke week, dat kot buitensleuren, afspuiten met de hoge drukreiniger, het gaat gewoon niet! Okee, ik heb een man die het zou kunnen, maar diezelfde man die al moet schilderen wat ik vroeger zelf graag deed, die heel de tuin voor zijn rekening moet nemen, en die daarbovenop nog eens elke ochtend om 5h30 uit zijn bed moet om zijne Euro te gaan verdienen. op de kids, moet ik ook niet rekenen. En uiteindelijk wil ik ook niemand anders tot slachtoffer bombarderen.

Ik heb dan ook gisteren een mailke gestuurd naar iemand die massas papegaaien heeft omdat dit zijn grootste passie is. Die man is bereid hem bij zijn lotgenoten te steken. Hij wil het een tijd proberen hem aan te passen en hem ondertussen de observeren. En ik kan alleen maar hopen dat hij het heel erg naar zijn zin heeft bij zijn lotgenoten.

Moest het niet lukken en we merken dat hij massa's ongelukkig is dan halen we hem terug.

Ik kan me voorstellen dat er achter mij awoe geroep klinkt omdat ik geen echte dierenvriend ben, wel dat is niet zo, ik ben een echte dierenvriend en wil geen dier dat hele dagen moet rondjes draaien in zijn kot , zijn poten pijnigen omdat hij angst heeft om op een stok te gaan zitten. En anderzijds wil ik ook niet dat hij helemaal vrij zit omdat hij vrij dominant is , hij bijt als ik hem een stukje appel wil geven en dan de schade die hij aanricht. Dus zijn zowel tjippe en ik beiden ongelukkig zijn in de situatie.

Ik wil alleen maar proberen of het dier niet gelukkiger zal zijn in een grote vogeliere, tussen soortgenoten.

Ondanks dat die papegaai gekocht is door een zatte ex-echtgenoot, die me op een dag kwam melden dat hij een papegaai had gekocht, zonder daar met mij enig overleg over te plegen. Ondanks dat heb ik er al die jaren voor gezorgd , ondertussen reeds meer dan tien jaar na de echtscheiding. Want bij de echtscheiding moest meneer ineens "zijn groten droom " niet meer hebben en moest ik noodgedwongen papegaaieverzorgster worden en dat heb ik al die jaren met heel veel overgave gedaan. We hebben veel plezier gemaakt, gezongen en gedanst, allee , ik en den tjippe hé! Ik maakte muziek voor hem en hij houdt enorm veel van muziek.

Ja het doet pijn, heel veel pijn en toch denk ik dat ik de goeie beslissing maak, door hem te laten adopteren en zien hoe hij erop reageert.

Nog één nachtje slapen en dan gaat hij naar zijn nieuwe thuis, of zijn voorlopige thuis, ik kruis mijn vingers, haal heel diep adem, maar een stemmetje heel diep in mij zegt dat het goed is, en naar dat stemmetje heb ik geluisterd bij deze beslissing.

16:43 Gepost door fibromindy in Liefde | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dilemma, tjippe, papegaai, adopteren |  Facebook

Commentaren

Het moet hard voor u zijn, aan een huisdier raak je gehecht en als je het door omstandigheden moet wegdoen is dat heel pijnlijk. Geen awoe van mij, jij bent een dierenvriend. Was het niet zo dan liet je tjippe vliegen en kon hij zijn plan trekken. Sterkte Christa en ik hoop van harte dat uwe papagaai zijn draai zal vinden bij zijn soorgenoten. Het zou een hele geruststelling voor u zijn als je weet dat hij daar goed is. Je nam de juiste beslissing.

Gepost door: bea | 18-07-12

Reageren op dit commentaar

Moeilijke beslissing, maar ik hoop dat hij gelukkig wordt in zijn nieuwe thuis! :-)

Gepost door: justm3 | 18-07-12

Reageren op dit commentaar

Dag Christa!

Het is geen schande om je papagaai naar iemend te doen die er een heleboel heeft, als je er niet meer voor kunt zorgen en het is beter hem dan weg te geven waar hij bij anderen zit en misschien zijn schrik voor zijn zitstokken vergeet, wie weet!!! ik hoop het voor dat beestje zelf!
Hartzeer zou ik ook hebben maar als je voor hem niet meer kunt zorgen is het beter zo!!! niemand zal je vies bezien echt niet en zeker ik niet want ik weet wat het is om zelf niet meer verder te kunnen en het vertikt om hulp te vragen aan anderen het is zo al erg genoeg!!
Wens je nog een hele rustige avond en hoop dat je kan slapen deze nacht!
Denk maar dat het voor zijn goed is en ook voor dat van u
Groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 18-07-12

Reageren op dit commentaar

nee Christa, je bent zeker geen onmens, integendeel, je zoekte de beste oplossing voor het beestje
het komt vast wel goed
Tjippe zal zien dat z'n soortgenoten wel op een stokje zitten en zal zo ook terug zijn vertrouwen krijgen
plezant is dat niet een beestje weg moeten doen omdat het niet meer lukt, maar je mag er niet ziek door worden
ik weet als geen ander dat we mentaal niet altijd meer handelen als voordien, maar al bij al zoeken we de beste oplossingen
en trek je niks aan van de awoe-roepers!!

Gepost door: fotorantje | 18-07-12

Reageren op dit commentaar

dikke knuffel, die wou ik je toch ook nog geven :-)

Gepost door: fotorantje | 18-07-12

Reageren op dit commentaar

Je heb een goede keuze gemaakt, en bij soortgenoten gaat Tjippe het best naar zen zin hebben in zijn nieuwe thuis.

Gepost door: liliane | 18-07-12

Reageren op dit commentaar

Jou kennende moet dat veel pijn doen ! Een dikke bizou meiske !

Gepost door: ollie | 19-07-12

Reageren op dit commentaar

Dat stemmetje had gelijk Christa! Je hoeft je niet schuldig te voelen, je denkt immers aan het welzijn van je papegaai!

Gepost door: LJ | 21-07-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.