19-07-12

Brief aan Tjippe

Lief vogeltje van me Je kooi staat leeg in de living, ik moet ze nog kuisen , en zal ze voorlopig aan de kant zetten. Want ik hoop dat je binnen een paar weken terug komt en dat we terug samen verder kunnen . Ik heb er vreselijk van afgezien, tot het laatste moment getwijfelt of ik je dat wel wou aandoen. En ik kan het je natuurlijk niet uitleggen, en zelf al legde ik het je uit met handen , je zou er toch geen snars van begrijpen. Hoewel je zelf best mondig was, van muziek hield en je al graag een danske placeerde. Ik heb tranen met tuiten geweend, maar dat zag jij niet , want we hadden je in een doos gestopt om te vervoeren. En ik hou mijn hart vast dat ik een goeie beslissing heb genomen. Het is de bedoeling dat de papegaaiemeneer je terug op je stok leert zitten, dat je het misschien doet als je in een andere kooi zit. En dan kan je terug zonder trauma in je eigen kot. Maar het was noch voor jou noch voor mij leefbaar op die manier, ik heb het daar al over gehad. Als de truk met de stok niet lukt, dan mag je daar blijven, zal je een andere kooi krijgen en een lief, maar eerst moeten ze erachter komen of je nu een jongen of een meisje bent, want ik weet het zelf niet. Misschien wordt je een goeie moeder of een trotse vader, iets wat je hier zeker nooit zou worden. Ik had echt het gevoel dat ik je hier los moest laten ondanks de pijn die daarbij voel. Ik hoop echt dat je ooit terug komt of anders dat je een mooi gezinnetje kan stichten. Maar na jou, komt er nooit nog een dier in een kooi in huis. Want ik ben al altijd tegen dieren in gevangenschap , maar je baasje had je gekocht in de dierenwinkel, omdat een papegaai volgens hem zijn ultieme droom was. Maar hij was degene die je liet vallen en ik heb al die jaren mijn best gedaan om goed voor je te zorgen en ik heb je altijd heel graag gezien, als mijn eigen kameraadje. Ik zou willen dat je het begrijpt dat ik je niet verraden heb, ik hoop dat je je me kunt vergeven met je papegaaieverstand al vrees ik daar voor. Ik kruis mijn vingers lieve vriend dat ik je binnen een paar weken gewoon terug mag ophalen. Liefs, je vrouwtje

Commentaren

Zoveel emoties, ik kan het best begrijpen. Het ergste is dat je het niet kunt uitleggen aan een dier. Ik hoop dat het goed met hem gaat, het zal een hele aanpassing zijn. Hopelijk is de stress niet te groot voor hem.
Ga jij nu maar een dutje doen Christa, misschien ben je straks al wat
rustiger. Sterkte hoor.

Gepost door: Loes | 19-07-12

Reageren op dit commentaar

Och arme Christa ik begrijp dat het afscheid hard was. Hopelijk is hij bij een eerlijk mens die er echt wat kan van maken en geen een of andere charalatan die je valse hoop gaf.
Denk ook niet dat die vogel er geen verstand van heeft en er niets van begreep. Zelfs een kanariepietje onthoud dat hij een baasje heeft! Ik spreek over ondervinding.
Ik hoorde wel al eens over een dierenpsyhiater. Heb jij daar weet over?
Ik wens je het beste en hoop samen met jou dat het goed komt.
Groetjes en een knuffel als het je kan troosten.

Gepost door: emmy | 19-07-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.