25-07-12

fibromindy op de fiets

Gisteren heb ik me laten overhalen om te fietsen. Met dat prachtige weertje en het feit dat ik me door het goede weer wat beter voel, ben ik gezwicht voor de motivatie van mijn mannetje en zijn dochter.

Het zou een tochtje worden van 4 km heen en 4km terug en dat zag ik nog zitten, maar daarvoor moest ik eerst zien bovenop die fiets te geraken.

Nee, ik ben niet gewind als een ranke hinde op die fiets gesprongen! Het werd heisen en herproberen en dan vooral zien evenwicht te bewaren! Maar ole,  Ik raakte er uiteindelijk op en uit angst om er terug af te moeten komen, ben ik meteen doorgereden.

En daar reed ze dan, Fibromindy langs vlaamse wegen , op het platteland met wel honderd geurtjes die ik voorbijgereden heb, van koemest, varkensmest, tot vers omgeploegde aarde en vers gemaaid gras. Maar toch beter dan uitlaatgassen en hoge fabrieksschouwen waar een dichte mist lijkt uit te komen, die je adem beneemt!

Ik kan me nog altijd verbazen over de natuur , over het onkruid die zichzelf zomaar helemaal zelf herzaait, tot grote ergenis, van velen, en ook van mij wat onze tuin dan betreft. En toch heeft dat onkruid geen hersens om er over na te denken wat ze moeten gaan doen om zich voort te plante. Het onkruid hoeft geen lessen sexuele voorlichting! Misschien kunnen we daardoor concluderen dat de natuur , zonder hersenen , slimmer is dan een mens met hersenen.

Enfin soit, ik ben weer raar bezig! Maar zo'n dingen schieten me door het hoofd als ik de slingerende weg volg helemaal tot Oostrozebeke.

Ik besef ook maar al te goed, dat de terugweg veel moeilijker zal zijn , aangezien de heenweg helemaal niet lastig was, gezien ik niet moest trappen maar door alweer de kracht van de natuur, namelijk de zwaartekracht, helemaal vanzelf naar beneden donderde en uiteindelijk aankwam daar wat ik daarstraks nog "in de verte noemde".

Ik was gelukkig zonder kleerscheuren terug van die fiets geraakt, zonder me belachelijk te maken , om te vallen of eender welke andere kunsten uit te spoken! Hoewel het me moeite kostte om dat deftig te laten verlopen , had ik niet de indruk dat iemand me vreemd aanstaarde.

Het voetbalveld was het eindpunt, mijn scheidsrechter moest daar nog iemand zien te spreken. Ondertussen genoten wij, van een heerlijk koel biertje op het terras.

Na de verpozing , terug de fiets op. Mijn kont deed ondertussen wel moeilijk , de banden van de fiets waren net geblazen en er zat dus weinig vering op.

Fysiek was de terugweg heel wat zwaarder, want nu moesten we bergop! Hoewel ik het woord "bergop " nu ferm zit te verkrachten, want volgens mijn mannetje was het een hoogteverschil van maximum 1 procent, maar ne procent is ne procent, zeg ik dan weer.

Toen we thuis aankwamen was ik fier op mezelf om mijn prestatie, besloot ik dat af en toe te proberen, maar weet ik tevens dat het me niet altijd zal lukken, maar ik hoef ook niet altijd 8 km te rijden, nietwaar.........

 

 

 

 

11:21 Gepost door fibromindy in stomme fibro, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) | Tags: fietsen, platte land, geurtjes |  Facebook

Commentaren

Een mooie prestatie Christa! Fietsen doe ik ook wel eens graag en dan bemerk ik dat het doorgaan niets is maar het terugkeren.... Blijven oefenen ;-)

Gepost door: bea | 25-07-12

Reageren op dit commentaar

Dag Chriista!

Oefen redelijk veel met de fiets was ook de bedoeling om het verder te doen a de opname van CVS en fibro.
Stappen op de loopbank en thuis oefenen op de fiets en fietsen als het goed weer is buiten!!!

Jij ook goed oefenen he en volhouden is goed voor de conditie en de spieren!! Ja ik ben verloren zonder die koers maar weet wel altijd wat doen ze-ne!!!! hihii

Lieve groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 25-07-12

Reageren op dit commentaar

Ik ben heel trots op jou meiske !

Gepost door: ollie | 25-07-12

Reageren op dit commentaar

whaw Christa, fietshelmpje af voor jou!
heel knappe prestatie
straks kan je helemaal tot Deinze fietsen

OT nee hoor, dat ben ik niet

Gepost door: fotorantje | 25-07-12

Reageren op dit commentaar

Héél lang geleden was de fiets ons vervoermiddel. Als kind al gingen we met de fiets naar school en gingen we boodschappen doen. De fiets was in geen geval speelgoed in onze tijd. We moesten er goed voor zorgen dat hij zo lang mogelijk mee ging.
Nu is het jaren geleden dat ik nog fietste. De laatste keer was in Mechelen met mijn zus. Ik kon het bijna niet meer zo goed en zat heel onzeker op die fiets.
Voor jou zal het zeker een hele prestatie geweest zijn! Bravo!

Gepost door: emmy | 25-07-12

Reageren op dit commentaar

Fietsen is niet mijn dada! Ik zal de fiets gebruiken als vervoermiddel om van A naar B te geraken maar voor mijn plezier, neen, dan ga ik liever wandelen :-)
Zelfs een bergop van 1% is een bergop! Vind ik ook!!

Gepost door: LJ | 06-08-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.