26-04-13

Belgische muziek

Als het weer een beetje zit gaan we op 1 mei naar Kortrijk waar er gratis optreden is Van Sioen en van t hof van commerce. Ik ben namelijk niet alleen fan van Belgische film maar ook van Belgische muziek, om over het Belgische bier nog maar te zwijgen!

Ik ben geen cd -koper maar dat maakt mijn wimmeke dan wel terug goed, want die koopt wel veel cd's.

Maar er zijn zoveel artiesten die zoveel beter zijn life dan op cd, en de grote uitschieters hiervan zijn Sioen, Daan en Admiral Freebee. Vooral die laatste geeft nogal lament op zijn gitaar, ongelooflijk hoeveel energie die band uitstraalt!

Daan vind ik ook heel goed, op muzikaal gebied dan, want hij flirt enorm graag met het vrouwelijke publiek , maar hij is meestal zo stoned als een garnaal als hij op het podium en dan verliest hij een beetje respect op persoonlijk gebied, maar over zijn muziek geen kwaad woord.

Onlangs zag ik een optreden op tv van 2 mannekes , eentje van 17 en ene van 19 en ongelooflijk, welke goeie muziek ze maken, en hoe ze op die leeftijd daar echt al staan, ze hebben idool niet nodig of the voice om er te komen; Maar sla me nu dood hoe ze nu weer noemen, je weet ondertussen al dat drie vierde van mijn hoofd leeg is, nietwaar! t is iets met .........test dummies, maar ik ben het soort dummies vergeten.

 Ook de muziek van Koen buyse van Zornik weet ik wel te smaken, Ozark Henry noem maar op! Dan hebben we nog onze zangeres met haar vogelnest op haar hoofd, ben ik niet persoonlijk fan van, maar ik vind het wel knap dat ze het al zo ver gebracht heeft dat ze aan het toeren is in de Usa.

Verder nog Gepetto and the whales, Tom Helsen, Axelle Red, maar die laatste heb ik nog niet echt aan het werk gezien, met uitzondering van Axelle Red, maar dat is 20 jaar geleden , helemaal in haar beginperiode.

Uiteraard zou ik wel eens wereldsterren aan het werk willen zien zoals Elbow, Coldplay, maar om nu naar vorst Nationaal te gaan, dat is me een beetje te ver! Geef me maar kleinschalige projecten waar het niet te claustrofobisch wordt ! Allee met zijn allen duimen voor mij dat 1 mei een schitterende lentedag zal worden , en t goeie nieuws is, dan is het voor jullie ook mooi weer, nietwaar!

24-04-13

Belgische film

Ik heb een zwak voor Belgische films, dat heb ik misschien eerder al laten blijken. En als we naar de bioscoop gaan is het meestal dan ook om een Belgische film te bekijken. Denk daarbij aan loft, rundskop, Hasta la vista, het varken van madonna en uiteraard ook de the broken circle break down.

Nu wilde ik heel graag zaterdag naar de film Crimi clowns, maar zowel in Roeselare als in Kortrijk wordt de film om 22.15 gedraaid en laat dit nu voor Chrissebie heel laat zijn, veel te laat! Tegen dan zit ik te geeuwen en te gapen, word ik kregelig waardoor ik niet meer stil kan zitten en zo op de zenuwen gaan werken van ieder die rond me zit!

Ik las dat er ook een tv serie zit aan te komen van Crimi clowns en dan heb ik graag de film als pilootaflevering gezien voor de serie begint, kwestie van een beetje mee te zijn! Want soms vind ik het moeilijk om twee programmas die gelijklopend op tv getoond worden! Dat had ik met wolven en salamander, waar verschillende acteurs in de twee series meespeelden en mijn arme koppeke daar al moeite mee heeft!

Ja, ik vind best dat Belgie ook goeie acteurs heeft maar vooral goeie regisseurs, al ken ik ze eerlijk gezegd niet van naam, want onthouden van namen is ook al niet mijn beste vak! Ik zou als kwisser heel erg afgaan, maar gelukkig nog het goeie antwoord weten op de vraag , hoeveel is 2x2, maar zelf de namen van al onze goeie acteurs ken ik niet allemaal , maar gelukkig weet ik wel dat onze Matthias Schoenaerts heet en niet schoenmakers zoals een politica ooit eens beweerde. Mag ik dan concluderen dat ik toch slimmer ben dan de minister van cultuur???

update

Ja, goe bezig zenne! Ik hoor net van mijn dochter dat de serie al getoond geweest is op tv, dat heb je dan voor als je geen gazet hebt of een tv-boekske. Tja dan gewoon eens naar de cinema zonder de tv serie he. Jong jong, k ben goe bezig zenne!


22-04-13

de lente op zijn sokken.

Ja, de lente komt er terug aan op zijn sokken! Heel voorzichtjes met zijn voetjes slepend. Met een kleine smile op het gezicht maar nog niet breedlachend! En dan heb ik het niet over de lente die buiten in de lucht hangt! Maar de lente in mijn hart, mijn moraaltje!

Ik beken, het ging even niet goed met mij! Nog altijd de nasleep van mijn kop-staart-aanrijding. Een whiplash heeft veel psychologische gevolgen. Gelieve even te googelen, naar psychologische gevolgen van een whiplash.

Want ik vrees dat er me anders weinig zouden geloven, zelfs mijn huisdokter doet het af als een gewone depressie! en dus zit ik , shame on me, weer aan de antidepressiva, olé! En neen k ben er niet fier op! En als je me een tijdje niet hoort , dan mag je er van uit gaan dat ik me niet goed voel, en dan lukt het niet me niet om een vrolijk blogje uit mijn hersenen te gaan persen!

Mijn kinesist gelooft me en ik voel ook enorm veel hulp door de cranio -sacrale therapie. Ik ben blij dat ik daar uiteindelijk voor gekozen heb.

Ik voel me terug langzaam als een teer bloemke terug openbloeien na een donkere tijd, waar ik hier zat te niksen, voor niets geen fut had en me eigenlijk gewoon niet gelukkig voelde, zonder daar een reden voor te hebben, want ik heb buiten mijn fibro niets om me ongelukkig over te Ik beleef veel plezier aan onze kleine Pebbles die als een eekhoorn het huis doorspringt, klimt , speelt en maar weinig stil ligt te slapen. Allee we hebben er nog een hyper bij in ons hyperhuis!

19:46 Gepost door fibromindy in Algemeen, stomme fibro | Permalink | Commentaren (9) | Tags: pebbles, whiplash, depressie, lente |  Facebook

16-04-13

Pebbles

Verleden week kwam Wim zijn dochter thuis met een katje dat ze had zien overreden worden door een auto. Een dierenvriend als ze is, zijn hier al menige poesjes gearriveerd in de tijd dat ik hier woon! Ze weet hoe ik het haat dat ons met voldongen feiten zet, en tot op heden werd telkens een pleeggezin gezocht en gevonden.

Ook nu was mijn reactie van, o neen, niet weer een kat! Omdat we eigenlijk hebben afgesproken om geen dieren meer te houden, naar de toekomst toe om niet altijd op iemand te moeten rekenen om er voor te komen zorgen als we op reis gaan. Maar al snel verloor ik mijn hart aan dat kleine mormeltje met zijn rosse maantjes, zijn guitige blik en zijn hopen energie!

Aangezien er geen reacties kwamen van de uitgehangen pamfletjes ( wat ik ook niet verwacht had) hebben Wim en ik besloten om het beestje te houden. Niet alleen zoon en dochter van Wim waren in de wolken, ik was zelf in de wolken , hoewel ik ook wel een beetje angst had omdat Twiggy mijn kattin van 12 jaar nu ineens haar territorium moet delen en daar niet happy mee is.

Eerst kreeg het beestje de naam Chester, maar bij nader inzien was het een meisje en zo heet ons mormeltje nu Pebbles.

Maandag ben ik naar de dierenarts geweest, omdat het beestje enorm stonk uit haar mond, het had ook de niesziekte, dus moest het beestje verzorging krijgen.

Toen ik hoorde dat het beestje waarschijnlijk aids had , was ik er even niet goed van en moest menige traantjes wegpinken. Het was een domper op mijn prille geluk. Want als de aidstest positief was, moesten we het beestje laten inslapen.

Een uur later gingen we met hangende pootjes het verdikt aanhoren en gelukkig was het geen aids! Wat een verzuchting! Maar er is een ander probleem, het beestje had heel erge tandvleesproblemen, fikse ontstekeningen. En het zou wel eens kunnen dat dit chronisch is en dat we mettertijd al zijn tandjes zullen moeten laten trekken en dat vind ik vreselijk voor het jonge diertje. Als ze meer dan 2 kilo weegt wordt onze jongedame gesteriliseert. Er zijn dus nog wat kosten aan!

De afspraak met de jongedame was wel , dat ze nooit nog de deur naast met een gewond dier, hetzij een kat, een hond of een vogel. We kunnen ze niet allemaal redden.

Pebbles is bovendien helemaal niet bang van onze grote hond, en de hond vind het vlijtige jonge ding hoogst interressant om naar te kijken. En vandaag stond onze Pebbles bovenop onze grote pluto die mooi bleef liggen, heel leuk, maar er was geen tijd om een foto te maken. Maar ik heb wel al twee foto's kunnen maken, en die wil ik graag met jullie delen!

poes, kattin, kattenaids, vondelingpoes, kattin, kattenaids, vondeling

 

 

19:52 Gepost door fibromindy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (7) | Tags: poes, kattin, kattenaids, vondeling |  Facebook

bewogen dagen

Ik heb bewogen dagen achter de rug, waar ik niet eens de tijd had om te bloggen, laat staan om blogs te lezen! De dochter van Wim werd donderdag met spoed geôpereerd aan haar appendix, die later gesprongen bleek te zijn. Dus probeerde ik zo vaak ik kon naar het ziekenhuis te gaan. Vrijdag gingen we naar een voorstelling van een monoloog. Het was heel goed gebracht, alleen had ik  het grappiger verwacht, maar ik heb wel heel hard van het voorprogramma genoten van Brillantine, een ludiek groepje waar ik nog nooit van gehoord had.

Zaterdag moesten we naar Sint Niklaas voor een uitvaart van de schoonpapa van mijn nichtje. Het werd een mooie dienst waar het onderwerp zelfdoding niet uit de weg werd gegaan, wat ik heel moedig vond van de familie. Want bij zelfdoding is er niet alleen verdriet, er is ook kwaadheid, onbegrip, veel te veel emoties in één keer te verwerken. Ik probeerde een beetje een steun te zijn bij dit grote verdriet, door eer gewoon te zijn .

S avonds had ik bezoek. Ik kijk steeds uit naar een bezoekje van vrienden. Ik had niet zo veel tijd om hapjes in elkaar te boxen, maar toch werd het gezellig en was ik blij terug wat bijgekletst te hebben.

Zondag vlug nog eens naar het ziekenhuis en dan naar een kleine blogmeeting in Leuven. Ik had mijn kruk meegenomen omdat mijn heup moeilijk deed en ik dat verkoos iplv constant te lopen manken. Maar een kruk is maar een halve oplossing want dan doet mijn arm na een tijdje moeilijk. Maar het was de eerste zonnige dag van het jaar. We zaten dus op een overvol terras in de zon , op de grote markt. Met zijn viertjes gezellig te kletsen over vanalles en nog wat. Het was de rit waard geweest! Thanks ladies!

Op de terugweg ging ik wachten op de trein naar De panne, maar ik wou graag wat zitten en er was geen plaats op mijn spoor, dus zette ik mij langs de andere kant van de bank. Alleen vergat ik dat ik aan de verkeerde kant zat en toen de trein aankwam stapte ik gewoon in, op de verkeerde trein dus! Toen de trein na een kwartier ( gelukkig ) nog niet vertrokken was, vroeg ik aan iemand waarom de trein nog niet was vertrokken, en dan viel mijn eurocentje!

De trein naar de Panne was ondertussen al dik tien minuten vertrokken en ik moest dus 50 minuten wachten. Ik besloot in het station een broodje te halen . Ik wandelde wat rond en zag buiten een zwerver met een lange baard. Ik vroeg of hij nederlands praatte, ( want ik ben tegen georganiseerde bedelaarsbendes!) hij zei ja, en ik vroeg of hij honger had, wat hij me ook bevestigde. Ik dacht bij mezelf, ach, ik heb een leuke dag gehad, ik bezorg die mens nu ook een leuk moment, en ik ben voor hem een pitta gaan halen. Hij nam die dankbaar aan. Zo ik had mijn verloren tijd nuttig besteed ! Wat kon me nu een uur vroeger of een uur later schelen om thuis te komen, er was toch niemand thuis!

 

10-04-13

zondag

Het was al een tijdje dat ik aan het uitkijken was om een datum te prikken om eens naar Gent uit eten te gaan met mijn dochter en haar lief. En zondag moest mijn mannetje niet scheidsrechteren , dus dat was ideaal!

De kids van Wim waren wel thuis, maar ze zijn oud genoeg om zelf ook eens iets op te warmen om te eten. Dus eigenlijk moeten we niet meer thuis blijven om te babysitten.

Bovendien vond ik van mezelf dat ik eens wat meer energie moest steken in mijn dochter, dat ik niet vaak genoeg tijd had om met haar eens op stap te gaan! Maar die lange kutwinter zit er uiteraard ook voor iets tussen . Ook het feit dat ik niet meer sta te springen om lange afstanden met de wagen te rijden. En Gent is niet al te makkelijk om te rijden, dus....

We hadden nog een bongobon en dus konden we niet echt kiezen waar we heen gingen , want er stond maar één restaurantje in Gent in.Het was een Argentijns wijnhuis. Het interieur oogde wat koel wat je van een Argentijns restaurnt meestal niet verwacht. We kregen een soort mixed grill en mijn vegetarische dochter had gekozen voor een pastaschotel met mozzarella en tomaat.

Ik heb heel hard genoten van het gezelschap, gewoon eens met zijn viertjes zijn. Het vlees was voortreffellijk en de wijn moest niet onderdoen.

Na het eten wou ik nog bij Max trakteren met een wafel en koffie, Maar die heeft John het lief van Aimée voor zijn rekening genomen! Amai, dat hoefde niet, maar er was geen tegenspreken aan! De wafel was niet alleen heel groot, hij was ook ontzettend lekker. Enig nadeel van het etablissement dat de obers er heel gejaagd zijn . Moesten ze kunnen ze duwden de wafel in onze mond zo dat we zo snel mogelijk terug op straat zouden staan en ze nieuwe klanten konden serveren!

Daarna met de tram en trein terug tot tielt gereden! Mmmm voor herhaling " a day like this"

10:18 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook

05-04-13

Het rustoord

Ik had gisteren met een fibromaatje afgesproken om mee te gaan naar het rustoord. Haar dochter werkt daar en ze had met het afdelingshoofd afgesproken om eens als vorm van bezigheidstherapy voor de oudjes met haar zeven colliepuppies en de mama collie langs te gaan.

Toen ik binnenkwam overviel me de geur van pipipampers, en kon ik niet anders dan denken aan de laatste levensdagen van mijn vader waar ik samen met mijn moeder mijn vader hielp verschonen.

Ik zat te wachten tot mijn maatje er was, want ik was gigantisch te vroeg. Een dametje in een rolstoel kwam naast me staan en begon te vertellen dat ze naar de les moest , maar dat die mens die voor haar stond niet antwoordde. Dat zou ook heel onlogisch geweest zijn, want er stond helemaal niemand. Ik loog gewoon mee, dat ze inderdaad niet antwoordden, maar dat ze het waar zouden komen vertellen dat ze naar de les moest. Tussen de gewone verwarde gesprekjes door zat ze onze vaders te bidden en weesgegroeten. En aja, ze noemde me zuster, zal door mijn bleekblauwe jaske komen zeker, want ik hoop dat ik geen kop heb om "zuster" tegen te zeggen!

Het was niet het modernste rusthuis dat ik al had aangedaan, en ik vroeg me af, of ik daar wel zou kunnen aarden, eens ik een respectabele leeftijd heb bereikt en niet goed genoeg meer te pote ben om nog alleen te wonen, voor t geval ik het langst zou leven ( wat ik ten zeerste betwijfel )

Ondertussen waren de puppies en hun baasjes aangekomen en trokken we naar de eerste verdieping, richting cafetaria. Ik had me daar echt een cafetaria met bar bij voorgesteld, maar niets was minder waar. het was eerder een leefruimte, met een aanpalend keukentje en bureautje in glas. Ik moest om de een of andere reden direct denken aan "one flew over the cucoos nest ( of hoe schrijf je dat ook al weer).

De meeste oudjes in hun karretje waren opgetogen om eens een puppie te mogen aaien en op hun schoot te houden. De puppies hebben dan ook momenteel een heel hoog teddybeergehalte, waardoor ze op zijn schattigst zijn.

Je zag de mensjes openbloeien en zelf mensen die nooit op iets reageerden volgens de verpleegsters kregen een glimlach op hun gezicht en begonnen spontaan hun aangereikte teddybeer te aaien. Toch was het druk voor mij, om steeds maar te tellen of ze nog altijd met zijn zevenen waren. De meeste mensjes waren echt wel hoogbejaard en het was zo klaar als een klontje dat ze niet meer alleen konden wonen. Maar één madammeke met een looprekje, zag er volgens mij nog heel jong uit, max 65 jaar. Ze was modern gekleed, had een mooi verzorgd jong kapsel. Ik vond het zo erg dat de jonge vrouw tussen al die hoogbejaarde mensen moest zitten, en vroeg me af , of ze daar wel kon aarden, zonder ook maar ene leeftijdgenoot. Brr, ik mag er niet aan denken, binnen 15 jaar al naar het bejaardentehuis moeten gaan! Mijn moeder is 76 en zelf haar vin ik nog veel te jong om daar te verblijven, k mag er niet aan denken. No way dat ik haar dat zou aandoen. Dat zou haar dood betekenen, eens ze haar vrije vleugels zouden afknippen en ze daar naartoe moet. Het zou uiteraard een verschil zijn, moest er iets voorvallen, een hersenbloeding of zo en dat ze echt niet zonder medische zorg zou kunnen.

En groot is mijn bewondering voor al het verplegend en verzorgdend personeel en de schoonmaaksters, de koks, enfin, heel de reutemeteut die er werkt, want het zou echt niets voor mij zijn om daar te werken! Gelukkig zijn er wel nog mensen die dat met vele plezier doen! Oef!

 

 

13:39 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (7) | Tags: bejaardentehuis, rustoord, puppies, collies, pampers |  Facebook