15-05-13

psychologische begeleiding

Ondanks mijn positieve ingesteldheid, mijn uitstappen dit weekend, en de laatste dagen, voel ik me nog steeds niet ok! Ik heb nog altijd last van de draaimolen, de laatste dagen terug slechter geworden. Misschien te veel gedaan, ik zou t niet weten!

Een maand geleden stelde mijn huisdokter een depressie bij me vast, en ik moest bleitend toegeven dat ik medicatie nodig had. Maar ik vond het toen ook tijd om aan de alarmbel te trekken en belde naar de dienst geestelijke gezondheid in Tielt. Ik heb nood aan gesprek en ik wil ook zo rap mogelijk terug af van die medicatie. 

Het is niet eenvoudig om toe te geven dat je psychologische hulp nodig hebt, maar ik trek liever tijdig aan de bel dan helemaal te verzuipen in het zwarte gat, waar ik nooit meer in terecht wil komen, heb daar in mijn vorig leven veel te veel moeite moeten doen om eruit te krabbelen!En ik ben deze week op voorgesprek geweest.

Ik verschoot van mezelf wat er allemaal kwam boven drijven bij het gesprek. Nog altijd moeite om die fibro te aanvaarden. Het feit dat ik terug zou willen werken maar niet kan! Het bijna zot worden om hele dagen thuis te zitten om alleen te kunnen koken en een beetje op te ruimen. De afstand tussen mijn zoon en mij en nog één en ander niet voor publicatie vatbaar!

Nu sta ik dus op de wachtlijst, maar het kan maanden duren eer ik word opgeropen voor het starten van de therapy! 

De psychologe stelde voor om me te sturen naar bezigheidstherapy, waar ik onder de mensen een hobby kan uitoefenen, of meehelpen aan kleine projectjes of een werknamiddag volgen waar we de belachelijke som van 1 euro per uur krijgen. Maar het is me ook niet om dat geld te doen, het zou nog niet genoeg zijn om mijn naft te betalen naar Tielt heen en terug.

Maar ik verga hier van verveling en eenzaamheid, mijn bestaantje lijkt zo saai en mis mensen om me heen! 

In de knutselnamiddag kan je je eigen knutselgerief meenemen, of daar iets aanleren, en meer nog , je kan zelf ook voorstellen doen en hobby's aan leren aan anderen. en dat ziet ons Chrissebietje dan wel weer zitten. Misschien kan ik de mensen leren werken met fimoklei, en een eenvoudige ketting leren maken. Of helpen in het kaarsenatelier. 

Dan voel ik me terug nuttig in de maatschappij, zij het dan op laag niveau en zowel tussen mentaal gehandicapten en mensen met psychische problemen.

Het is een ontzettend grote stap voor mij, want eerlijk, ik voel me daar te goed voor! Maar ben ik dat wel??

Ik ga een afspraak maken om er een kijkje te gaan nemen, en ik ga wel voelen of ik me daar enigzins op mijn plaats ga voelen. 

Want ik kan ook niet altijd het huis uitvluchten, koffietjes gaan drinken op de markt in Tielt, gaan shoppen als vlucht, want dat kost allemaal geld. Zelf mijn kettingen dat ik thuis maak, kosten veel geld aan materiaal. Dus ik kan niet heel het dorp bevoorraden met een mooie ketting.

Het wordt even heel hard slikken, een afspraak maken, maar als ik voel dat dit een brug te ver is, dan wordt het plan van tafel geveegd. Wish me luck! 




Commentaren

Mss is vrijwilligers werk meer iets voor jou, of beter gezegd is de drempelvrees mss lager? Want de essentie is dat jij je niet meer nuttig voelt,....buiten al je lichamelijke ongemakken,...en Bie, je hebt niks te verliezen met zo'n afspraak, niemand verplicht je om mee in de boot te stappen!!! Take care bloem x

Gepost door: misssexandthecity | 15-05-13

Reageren op dit commentaar

Wel ik kan daar vrijwilligerswerk doen. Het voordeel is dat ik niet zoals in het rusthuis, vaste dagen moet gaan, maar kan gaan de dagen dat ik me verveel, en dat ik me goed voel.
Ik kan ook de maandagmorgen gaan bakken en koken, of helpen met andere mensen een hobby aan te leren. Op slechtere dagen zou ik gewoon zelf een beetje gaan knutselen, en op betere dagen wil ik dan vrijwilligerswerk doen, maar ik heb er geen enkele verplichting. Als het goed weer is kan ik ook gewoon thuis blijven en in mijne zetel in de tuin zitten!
Maar ik ga wel eerst eens kijken of het iets voor mij is. Ik heb een afspraak volgende week donderdag voor een rondleiding, en ik ben dan nog vrij om te beslissen.

Gepost door: christa | 16-05-13

gewoon proberen Christa, is het je ding niet dan kan je stoppen, jij bent baas over jezelf

Gepost door: fotorantje | 15-05-13

Reageren op dit commentaar

Wel ik ken u niet maar ik kom af en toe hier lezen Ik vond je verleden week zo op gewekt met uw aan koop van een stok ik ben dadelijk gaan zien ik vond die mooi Wel ik heb jaren naar het cgg om hulp geweest en ik ben er goed van geworden en ik heb ook veel waters door zwommen. ja dat kan gebeuren met een depressie dat je hervalt het is soms zo moeilijk te verklaren die hulp had ik nodig, je kan niet alles met mensen in de straat vertellen daar blijft het binnen kamer ik heb het soms heel moeilijk gehad om mijn probleem uit te spreken maar met de tijd kwam het vertrouwen en kon ik het onder woorden brengen dat zat zo diep de opluchting was enorm het deed goed Zo ik wens je goede moed baad het niet het schaad ook niet veel sterkte en stel het goed

Gepost door: sylvia | 15-05-13

Reageren op dit commentaar

Thanks Sylvia! Ja ik probeer altijd positief te zijn en het ging verleden week idd een beetje beter. dankzij mijn pilletjes die hun werk doen. Maar de depressie is nog niet opgelost maar door het pilletje verdrongen. En ik wil ook niet lang verder met pillen, dus kies ik liever voor therapy. Groetjes

Gepost door: christa | 15-05-13

ik hoop dat je hulp kan vinden om dat knoopje in je hoofd te ontwarren, Christa
Altijd thuis zitten is ook niet goed voor de mentale gesteldheid hé. Je moet er gewoon 's uit!

Sterkte!

Gepost door: Billy | 16-05-13

Reageren op dit commentaar

Probeer wel eerst goed voor jezelf te zorgen, voordat je anderen van hulp kan zijn. Waak voor je rust. Doe verder alles wat je hart je ingeeft :-) Hele dagen thuis zitten is een crime...Hou je taai, ik wens je zeker geluk!
Liefs Kakel

Gepost door: Mirjam Kakelbont | 16-05-13

Reageren op dit commentaar

Ik hoop dat het iets voor jou is, want je op die manier nuttig maken zie ik jou wel doen. En buitenkomen en sociale contacten zijn belangrijk, hè. Knuf!

Gepost door: Tita | 19-05-13

Reageren op dit commentaar

Het is idd niet makkelijk, een grote stap om te zetten maar 'tis goed dat je met iemand erover kan praten!
Die afspraak verplicht je tot niks he, zint je het niet dan zint je het niet.
Ik wist trouwens niet dat "bezigheidstherapie" een officiële term was... :-)
Maar ik kan me voorstellen dat zo heelder dagen alleen thuis zitten je soms gek maken. Niets kunnen doen terwijl je zoveel zou willen doen!!
Hopelijk vind je een activiteit die bij je past en waaruit je voldoening kan halen.

Gepost door: LJ | 21-05-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.