17-07-13

Moederlijke trots.

Ik wil nu eens dat blogje wijden aan mijn zoon die in Canada woont. 

Als kind was hij helemaal gek op Amerika. In zijn kamer hing de amerikaanse vlag, hij had een echte baseballknuppel die hij gekregen had, helemaal opgestuurd van uit Florida. De baseballknuppel was nooit ver uit de buurt en verhuisde overal mee; Maar niet naar Canada, want het kan niet in een koffer en zo mag het niet mee op het vliegtuig. Dus moet hij er zonder stellen. 

Hij zei steevast , als ik groot ben ga ik in Amerika wonen . Hij had daar niet eens een reden voor, het was nu niet dat hij boeken naar de bib ging halen om over Amerika van alles te leren. Hij was heel gesloten als kind, en je kon niet echt in zijn gevoelswereld binnendringen . Hij speelde met plastieken ninja turtles en met action man en ging op met zijn fiets en zijn maatje op avontuur rond Dikkebusvijver. HIj was duidelijk een natuurmens. Tot hij het internet ontdekte en plots alles anders werd. Hij kwam nog weinig buiten , internet was zijn vlucht en hij voelde zich daar goed. Niemand kon hem daarin verstoren. Tot hij op een dag Zijn Shannon tegen het lijf liep op een brug in Gent. Hij hoorde engels praten en ging bij de meisjes staan. En sindsdien is er een wonder gebeurd. Ineens wou hij naar Ierland, en liefst zo snel mogelijk! Ik dacht dat ik van mijn stoel ging vallen. Een paar weken later ging hij helemaal alleen naar New York, waar hij met zijn Shannon had afgesproken. Enfin, het was de ware liefde en verleden jaar trouwden ze na veel over en weer gereis.

Met zijn diploma als computertechnicus vond hij geen werk in Canada, wat telde een diploma, ze wisten daar toch niet hoeveel kennis hij had met dat diploma.

Hij werkte als bakker bij Tim Hortons, te vergelijken met de panos, maar dan uitgebreider. Hij had in Canada zijn rijbewijs afgelegd , want zonder wagen ben je daar niets als je wil werken. Openbaar vervoer is er daar bijna niet.

In het begin was hij tevreden dat hij werk had en vroeg zijn permanente verblijfsvergunning aan. Maar het werk lag hem niet en hij nam ontslag. De bezorgde moeder in mij kwam wakker en ik was bang dat hij geen andere job ging vinden. Maar na een paar maanden werken aan zijn huis , begon hij terug serieus te solliciteren en kreeg een job in een petstore . Hij bloeide er helemaal open , hij moest ook wel praten tegen de klanten en hij werd er al doende vaardiger in. Na een maand had hij zich al opgewerkt als supervisor en guess what! Hij heeft een examen meegedaan als "store manager" en zo werd een stille vlaamse jongen met een grote American dream, manager in een winkel van een winkelketen, te vergelijken met "tom en co" hier in Belgie.

En daar ben ik als moeder geweldig fier op! Bovendien bewijst het maar eens dat kinderen met adhd, zonder groot diploma het ook kunnen maken in de maatschappij, en dat vind ik nog het bemoedigenst van al! waar een wil is is een weg en dat heeft Amaury bewezen! Amauryke pikkenikke ik ben fier op u!

Uiteraard ben ik ook fier op mijn dochter, maar dat is voor een volgende keer! 

308117_226765924118756_957590679_n.jpg

 

20:23 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (11) | Tags: fier op zoon, canada, manager |  Facebook

Commentaren

Zo'n mooi postje, Christa! Hij lijkt trouwens op jou! Fysiek. En wees maar zeker dat je trots mag zijn!

Gepost door: Tita | 17-07-13

Reageren op dit commentaar

zo zie je maar dat uiteindelijk iedereen wel z'n weg vindt

Gepost door: fotorantje | 17-07-13

Reageren op dit commentaar

Daar mag je met recht en reden heel trots op zijn, jihaaaaaaaaaaaaaaa voor je zoon! Hij deed dat goed ;-)

Gepost door: bea | 18-07-13

Reageren op dit commentaar

Een postje boordevol moederliefde!

Gepost door: emmy | 18-07-13

Reageren op dit commentaar

Mooi postje, en knap dat hij nu store manager is. Waar een wil is is een weg :-)

Gepost door: justm3 | 18-07-13

Reageren op dit commentaar

Terecht dat je trots bent op je kinderen!
Hij heeft dat goed gedaan die zoon van jou!

Gepost door: LJ | 18-07-13

Reageren op dit commentaar

Amaury for president :-)!

Gepost door: Servaas Dejaegher | 18-07-13

Reageren op dit commentaar

heel knap, vooral dat hij altijd zijn eigen gedacht heeft gedaan. proficiat, houden van is ook kunnen loslaten!

Gepost door: joten | 18-07-13

Reageren op dit commentaar

Tranen in mijn ogen, supermooie blog Bie,.......en nu weet ik dat er hoop is voor Chattheo,......je kan de dagen al aftellen, voor je vertrekt en hem weer in je armen kan sluiten, ik begin Chattheo nu toch ook te missen hoor,.......de heldinnen :-)

Gepost door: misssexandthecity | 18-07-13

Reageren op dit commentaar

er straalt echte moederliefde en trots van dit logje af, Christa
En terecht ook!
Ergens ben ik wel jaloers op jouw ondernemende jongen...

Gepost door: Billy | 18-07-13

Reageren op dit commentaar

Als ik dit zo lees dan heb je gerust al het recht om zeer fier op je zoon te zijn, amai!

Gepost door: Dave | 19-07-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.