27-08-13

Hier zijn we dan

Derde dqg in Canada> We geaken al wat op ons positieven van de jetlag. Hier tokkel ik op een qwerty-klavier, dus als ik veel fouten maak heb ik daar vandaag dan een goed excuus voor.

De reis is goed verlopen. Het was een goeie keus o; de dag ervoor te vertrekken en te slapen in het ibishotel bij de luchthaven> Een busje bracht ons naar de luchthaven en de vlucht naar London ging vlug> Bij het wachten in Londen zag ik langzaag het woordje Halifax naar boven kruipen m, tot dat we zo,n twee uur lqter mochten beginnen boarden> Ik had een misdaadromam van mijn Wi;;etje geript en het boek was zo spannend dat de tijd eigenlijk vlug voorbij vloog>

Bij het invullen van het douanefor;ulier z

werd ik nerveus omdat kaas een dierlijk produkt is en dan zeer geen vlees> Maar toen ze einde later op vaste grond stonden en de officer me vroeg wat we kwamen doen in canada begon ik rood aan te slaan, ik vreesde dat hij de zenuwen door mijn lijf zag gieren> Ik bekende dan maar dat ik niet zist of kaas bij dierlijke produkten hoorde> Ik had gelezen op internet dat kaas meemocht indien hij vacuum verpakt was. De officier vroeg waar ik dat gelezen had en ik zei eerlijk dat ik het de dag ervoor wou afprinten, maar dat ik het niet meer teruggevonden had> Enfin, ik mocht een ommetje doen langs de cotrole.

We hadden geluk, een vriendelijke dame te treffen> Ik vertelde haar hetzelfde verhaaltje en zei dat de kaas bestemd was voor de verjaardag van mijn zoon> het lot was me goedgezind en het was ok. Ik lachte haar toe en zei ;You made my day, thanks a lot.

In de aankomst hall stoind zoonlief te wachten en twee uur lqter stonden we bij hem thuis> 

er werd verteld, cadeautjes uitgedeeld en vroeg geslapen>

Gisteren was het winkelen , in de na;iddag wat rusten om de laatste vleug jetlag weg te jagen. Savonds kwamen Terry en Dina voor de kaasschotel> Er zerd gegrapt over de stinkkaas, veel bijgepraat en veel wijn gedronken die Terry zelf maakt> De avond vloog voorbij, nog wat foto's bekeken van op reis en dan ons nest in. En vandaag gaan we naar Joggins, een klliffenstrand> De hondjes gaan mee, en uiteraard ons fototoestel> We kijken er heel hard naar uit om een nieuwe plek te zien. Wordt genieten dus>

14:11 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

22-08-13

Mijn anti-jetlag-plan.

Ik dacht even een moment te hebben van opflakkering van mijn enige "hers"! Ik weet dat je hersenen niet hebt in het enkelvoud, maar ik heb uitzonderlijk één hers!


Aangezien er in Nova Scotia een uurverschil is van 5 uur, en je daar dan een gigantische jetlag aan opdoet, dacht ik de jetlag voor te zijn!

Ik dacht, ik blijf elke dag een uurtje langer op, eerst tot 22.dag erna 23, dan 24 u, tot zaterdag tot 1 uur s morgens. 

Ik dacht dat ik automatisch s morgens een uur langer ging kunnen slapen, maar niets is minder waar. Ik kom gewoon om 8 u wakker wat mijn gemiddelde is.

Bovendien kan ik s avonds niet slapen omdat ik me door mijn moeheid geworsteld heb en me geweerd heb om op te blijven, met als gevolg dat ik niet kan slapen!

Gevolg, ik ben na twee dagen al vermoeid van slaaptekort. Ik ben bovendien niet gewoon om lang op te blijven, kijk zowieso niet veel tv. Maar gisteren had ik geluk!

Er was een mooie film op tv, "the edge" en ik kwam er al helemaal in de mood van omdat het zich afspeelde in Alaska. Dat kwam al aardig in de buurt van Canada. Alleen de grote beer die meedeed, was wel heel bloeddorstig. En ik hoop die nooit tegen het lijf te lopen tijdens één van mijn Canadabezoeken. 

Verleden jaar in Cape breton was er beren-alert op sommige plaatsen en ik ben daar maar wijselijk uitgebleven, brrr . 

Ik vond het wel super om twee elanden te zien, hoe lelijk hun kop dan wel is, des te mooier is hun lijf, het zijn imposante dieren . We waren alleen niet snel genoeg om er een deftige foto van te maken, maar soit, ze zitten op mijn netvlies gebrand en dat is het belangrijkste.

Maar ik ben aan het afwijken van mijn jetlagplan.

Ik zal dus gewoon vanavond maar in mijn bed kruipen als ik moe ben. Ik neem wel een slaappilletje in het vliegtuig. De vlucht van London naar Halifax is korten dan van Brussel naar MOntreal, vorig jaar. het is ook logisch, Montreal ligt op een uur verder vliegen. De vlucht naar Moncton was een uur terugvliegen.

Ik ben heel blij met de comfortabele vluchturen. Ik kan met een gerust hart vertrekken. Ik weet ondertussen dat het met Air Canada comfortabele stoelen zijn met veel beenruimte, en dat maakt voor mij heel veel uit, omdat ik niet lang met geplooide benen kan zitten. 

Deze namiddag haal ik nog likeurpralines en vrijdag de kaas, en dan zijn we er helemaal klaar voor. Mijn moederhartje huppelt en bloedt tegelijk. Het huppelt omdat ik mijn zoon ga zien, maar het bloedt omdat mijn dochter er deze keer niet bij kan zijn. En dat doet pijn, omdat ik haar verdriet heel hard aanvoel. Ze mist haar broer enorm. Het waren altijd al twee zielen in een zak, en nu moet ze hem missen. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat zij volgend jaar naar Belgie komen!  Maar dat zien we dan wel weer, nietwaar.....

10:34 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) | Tags: jetlag, voorslapen, air canada, halifax |  Facebook

20-08-13

Wat het nummerke 5 met mijn moederhart doet!

Waar het hart van vol is , loopt de mond van over! O ja, da's ook nodig om een beetje te kunnen ventileren, want weten dat je binnen 5 dagen je zoon ziet, dat doet iets met een mens!

Mijn hart voelt zwaar en vierdubbel gezwollen van verlangen en neen ik kan er niet over zwijgen! er zijn duizenden dingen om over te bloggen, maar mijn hoofd denkt maar aan één ding, we vertrekken bijna. 

Ik prop mijn valiezen vol , nu al onze kleren er in zitten. Gaatjes opvullen met dingen die mijn zoon en schoondochter lekker vinden. Een zakje paprika chips, een fleske belgische icetea, want op de canadese zit geen spuit. Eenvoudige dingen waar ik hen daar ongelooflijk blij mee maak.

Ik leef op automatische piloot, elke dag check ik nog eens of onze passen in mijn handbagage zitten. Ik lijk wel een opgewonden kind die voor het eerst naar de hogere school gaat.

Vandaag ga ik nog achter likeurpralines voor de papa van Shannon, die vindt dat ongelooflijk lekker.En deze keer haal ik er naar Leonidas, hoop dat ze lekker zijn, want ik kocht tot nu toe alleen likeurpralines van den aldi.

Maar deze voormiddag ga ik hier nog eens orde op zaken zetten! Al mijn rekeningen betalen die er nog liggen en ik moet nog een hotelletje boeken op Prince Edward Island , waar we met zijn tweetjes naartoe gaan. En daar moeten we een hele lange brug over van uit de aanpalende provincie New Brunswick.

pei.jpg

Waar ik ook fel naar uitkijk is de uitstap naar Hopewhell rocks ook in New Brunswick. Ik weet nu al dat ik geweldig zal vinden.

hopewhell rocks.jpg

Ja sorry zenne mensjes, ik kan er maar niet over zwijgen. En wat ons meneerke fibro betreft, mijn poppie gaat mee, medicatie zit klaar, moet daar nog een deel pijnstillers bij gaan kletsen. We doen gelukkig alles met de wagen, we maken geen grote tochten in de prachtige bossen, wat wel jammer is, maar bon, ik kan daar wel tegen dat dit nu niet meer gaat! Dan komen we tenminste geen beren tegen! Er zitten momenteel veel slangen zegt mijn zoon, brrr, ben daar niet echt liefhebber van, maar toch zou ik ze graag eens in de natuur zien rondkruipen , zolang ze me maar niet aanvallen!

Maar wetende dat een slang maar een keer eet per maand , gaan we hopen dat hij dat al in het begin van de maand gedaan zal hebben! 

Oeps, mijn fantasie slaat weer op hol. In elk geval wens ik ons zelf een behouden reis toe, zonder overboekte vliegtuigen, uitgestelde vluchten, nog erger, afgelaste vluchten, bommen aan boord , of een stinkende man of vrouw naast mijn zitplaats! 

Een paar leuke films aan boord, en de tijd vliegt snel om. Alleen moet ik het plan van de luchthaven van London nog eens goed bekijken, want naar t schijnt moet je daar een busje nemen om naar een andere terminal te gaan. Maar het is fijn dat we van London rechtstreeks naar Halifax vliegen. Vorig jaar, moesten we eerst naar Montreal , wat eigenlijk een uur verder vliegen is , en dan een uur terugkeren naar Nova Scotia. 

Bon, ik ga mijn knoppeke eens omdraaien, een douche nemen en naar Tielt trekken naar de leonidaswinkel! Zodat Terry zijn geliefde pralientjes krijgt! Aja, en ik moet nog vlug eens zeggen, dat het enorm klikt tussen die schoonouders en ons, altijd heel gezellig samen! We zullen dus ook veel tijd met ons zessen doorbrengen! 

Toedeloe, k ben er mee weg!

16-08-13

Toen Wimmeke en ik "ja" zeiden......

Mijne wim en ik zijn niet één keer maar twee keer getrouwd samen, jaja dat heb je dan als de liefde niet op kan!

Hoe het allemaal begon........

We deden mee aan een telefoonwedstrijd bij toenmalig Radio Donna. Win je eigen eiland, was de titel van de aktie. Je kon met zijn vier naar een eiland op de Malediven. Heel romantisch uiteraard. 

Toen Wim op vrijdag de finale won, sprong ik een gat in de lucht uiteraard!Een mens zou voor minder. Maar soit.

En toen ging ons Chrissebietje aan het dromen, want het was mijn grote droom om ooit te trouwen op het eiland Mauritius. Ik had daar in mijn jeugd, massa's pennevrienden, toen we elkaar nog echte brieven schreven die meer dan een week onderweg waren, met echte postzegels en zo.

Ik was er zelfs verliefd geworden op een exotische man, maar dat is een ander verhaal....


Nu heb ik die man van Coca-cola ( die uiteindelijk de reis betaalde en regelde ) een hele vriendelijke brief geschreven, met de vraag of we die reis niet konden ruilen voor een reis naar Mauritius. Ik legde hem mijn droom uit , en op de malediven kon er niet getrouwd worden, dus.... jullie voelen het al komen.

En die man zei "ja", ik zou hem nu nog omhelzen moest ik hem tegenkomen! Ik sprong nog een groter gat in de lucht dan voorheen. En dus beslisten we om te trouwen.

Wim had me ooit wel eens ten huwelijk gevraagd, maar eigenlijk niet echt officieel, maar soit, ik vond dat allemaal niet zo belangrijk. 

Omdat het toch te omslachtig en te duur was om daar "echt " te gaan trouwen, besloten we toch om eerst in het stadhuis in Meulebeke te trouwen en uit eten te gaan met de dichtste familie.

Mijn kids organiseerden voor de zaterdag een leuk verrassingsfeestje, waar wij niets van af wisten. Superleuk allemaal.

Maar het mooiste moest nog komen, ons Mauritiaans huwelijk! Mijn nicht en haar man, die de uitverkorenen waren om ons te vergezellen, verzorgden onze vrijgezelleavond, daar op het strand, met leuke spelletjes en we hadden dolle pret!

Ik had ondertussen al mijn allereerste pennevriend ontmoet, wat een leuke ervaring was!

En het huwelijk zelf, was schitterend, en daar toon ik je graag een paar foto's van! Wij genieten er nog altijd van als we die beelden zien!

 

15298_1351352034821_24486_n (1).jpg

15298_1351352074822_142182_n.jpg

15298_1351352114823_1397257_n.jpg

15298_1351352194825_1490100_n.jpg

15298_1351352274827_7794374_n.jpg

15298_1351352314828_3947145_n.jpg

15298_1351352394830_4142234_n.jpg

 


12-08-13

Reisvoorbereidingen!

canada blad.jpg

En voorbereidingen dat ik doe! Ja ik ben goed bezig!  Ik heb net mijn toiletzak reisklaar gemaakt. Gelukkig moet daar niet heel veel in! En beetje basicdingetjes, zoals een tandenborstel, tandpasta, en een kam en haarborstel. Deo en een scheermesje. En een klein zakje make up. Neen, ik ben niet van plan om me daar elke dag erg te gaan optutten. En de rest hebben Shannon en Amaury wel in huis of kunnen het desnoods daar ter plekke kopen.

De meeste cadeautjes zitten al klaar in de valies. Ik heb ook zelf windklokjes gemaakt voor kerst , kletskoppen gebakken. En de breekbare theepot zit al klaar in een handbagade die ik mee zal nemen.

Ja ja en ik kon het niet laten! Ik heb vandaag mijn meeste kleren weggestoken! Vroeg zeg je???

Ja maar het is heel belangrijk dat ik weet aan hoeveel kilo ik lig. Ik wil zoveel mogelijk meenemen aan allerhande dingen die mijn zoon daar moet missen, zoals paprika chips, americaine saus, want neen in Noord-Amerika hebben ze geen americainesaus! Ze hebben er waarschijnlijk ook geen "americain préparé" of het heeft een andere naam. Stel dat wij hier "geprepareerde Belg " hebben, geef nu toe, dat klinkt nogal canibaals! 

Vreemde vertalingen, ik neem dat vak nogal letterlijk, maar soit!

En de laatste dag moet er nog , ja je leest het goed, "kaas" mee! Ik wil persé de schoonouders een kaasschotel voorschotelen zoals wij dat hier doen. Nootjes en zo koop ik wel ter plaatse. Nu vond ik het aanvankelijk niet zo erg , omdat we "maar zo'n twaalf uur onderweg zijn. Maar nu we een dag eerder vertrekken en op hotel slapen de nacht voor vertrek. Heb ik zo mijn twijfels, of de kaasplank nog haalbaar is! Mmmm, zal er toch nog eens over nadenken en het weer afwachten! Ik was er vrij gerust want het is heel koud in het ladingsruim van het vliegtuig. Maar nu zal de kaas al een goeie 15 uur in een valies op kamertemperatuur zitten en dat doet me in mijn haar scharten. 

Ja, nu begint het eigenlijk te dagen waarom mijn zoon me al zot verklaarde! dat ik persé kaas wou meenemen. Gelukkig zijn valiezen heden ten dage op wieltjes, want anders komt mijn mannetje in Canada aan met armen die tot over zijn knieën hangen en daar zit nu eens niemand op te wachten.

19:44 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (9) | Tags: bagage, canada, toiletzak, reisvoorbereidingen |  Facebook

08-08-13

Levellers

Ja, ik ben weer op zwier geweest! Alweer een gratis optreden. Je moet weten , we zijn geweldig zot van gratis optredens en vooral dan als het groepen zijn die we graag aan het werk zien.

Vooral mijn mannetje wou heel graag naar de levellers. Ik moet bekennen, ik kende alleen het ene liedje, " there is only one life, and that's your own, ........"

Het was een lastig parcour. Door de drukke menigte en op kasseien! 

Lichamelijk ws het heel zwaar. IK voelde mijn heupen kraken onder de tonen van de muziek bij manier van spreken. Er was getrek, geduw, en gelukkkig had ik Poppie bij of ik lag ergens ondersteboven wanneer ik nogal bruusk onder de voet werd gelopen.

Maar ik beken dat ik ondanks de scherpe pijn toch genoten heb ! Ierse folk kan me van langs om meer bekoren. Vooral het vioolspel in hun muziek verwegen, werkt opzwepend. 

Ik had ongelooflijke zin om mee te springen, maar helaas, ik kreeg mijn voeten niet van de grond. Ja en ik voelde op dat moment een steekje jaloezie van al die gezonde springende mensen om me heen. Maar soit.

Ik liep me vollopen met de muziek waar ik instant vrolijk van werd. 

En dat bezorgde me alweer een dag om op mijn palmares van het geluk te schrijven!


10:40 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (4) | Tags: de levellers, ierse folk, viool |  Facebook

04-08-13

Musical "Cats"

Ik had heel goedkoop kaarten op de kop kunnen tikken voor Cats, nog geen derde van de prijs betaald. Want eerlijk, ik hou van musicals, maar 120 euro betalen met zijn twee, vind ik erover en ik heb andere prioriteiten waaraan ik dat geld wil besteden.

We zaten op de negende rij, doch een klein beetje zijwaarts en zaten met een dode hoek, maar later bleek dat we eigenlijk niets misten van de show. Op een kat meer of minder kwam het niet aan, want het podium stond er vol van. En de solo of duo-acts gebeurden altijd op het midden van het podium zodat iedereen het wel zag.

We hadden ook beenruimte genoeg wat voor mij een grote troef is , als ik zolang moet stilzitten.

Het was de eerste keer dat mijn mannetje meeging naar een musical en eerlijk , ik zag hem even knikkebollen in het eerste gedeelte van de show. Ik vond persoonlijk zelf dat het eerste deel een beetje langdradig was en hoopte van uit het diepste van mijn ziel dat het tweede deel beter zou zijn met meer afwisseling . En mijn hoop werd vervuld, het tweede deel was "schitterend", ik had verschillende kippevelmomenten. 

Het was een kleurrijk spektakel waar de katten ook af en toe door de zaal crosten, geestig en ontroerend. 

We hebben na de show nog wat nagepraat met een biertje en zijn dan de terugweg aangevat. Moe maar heel tevreden, weer iets om op onze levenspalmares te schrijven! 

Ik wil jullie even laten meegenieten!



12:57 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (8) | Tags: cats, musicall, oostende casino |  Facebook