02-10-13

Emotionele rollercoaster

De laatste tijd heb ik weinig inspiratie om te bloggen. Dat komt grotendeels doordat ik al maanden op een emotionele roller coaster zit, met constante ups en downs. Sinds twee weken gebruik ik nu een nieuwe antidepressiva en ben cipralexa aan het afbouwen. Want ik heb de indruk dat ik alleen maar "dik " wordt van dat dagelijkse pilletje.

Wat ik nu neem, zou je eerder gewichtsverlies van krijgen, en dat is uiteraard aardig meegenomen. Maar zo ver zijn we nog niet. Eerst moet mijn lichaam nog wennen zonder die eerste Ad's. 

Ik zit boordevol angsten, en ben de Chrissebie vol levenslust, vol zelfvertrouwen even kwijt. En ik wil haar zo graag terug.

Mijn leven elke dag thuis begint me dag per dag meer te ergeren , maar werken is nog altijd geen optie. 

Ik hou nu een schriftje bij , wat ik allemaal doe op een dag. Hoe ik mijn dagen indeel. En ik begin het begot nog leuk te vinden om in de namiddag naar het koekoeksnest te gaan. Alles is beter dan hier alleen thuis zitten.

Ik sta al zes maanden op de wachtlijst om naar de dienst gezondheidszorg te kunnen gaan. Maar o wee, het kon tot een jaar duren zeiden ze me! Maar misschien moet ik toch maar eens telefoneren, en een beetje overdrijven zodat ze er aan herinnerd worden dat ik er nog steeds ben ik nog steeds wacht. Want naar een persoonlijke psychologe gaan zie ik financieel niet zitten. Misschien zouden ze toch meer moeten investeren in geestelijke gezondheidszorg dan in het terugbetalen van een saunabeurt .

De chrissebie die vroeger naar Duitsland en Parijs reed met haar wagen, rijdt met moeite nog tot Roeselare en Menen, uit angst om weer een ongeval te veroorzaken.

Want ik heb me voorgenomen dat , als ik nog eens een ongeval veroorzaak ik dan mijn autosleutels aan de haak ga hangen. Maar dat betekent nog een grotere beperking van mijn vrijheid. En nog minder buiten. 

Fietsen is ook al geen optie, dus laten we maar heel erg ons best doen, om ons goed op de weg te concentreren.

Ik hoop dat ik Freja, ( zou heb ik mijn autootje genoemd, zodat ik mijn nummerplaat kan onthouden ) kan houden tot mijne schat met pensioen is, zodat we dan maar één auto meer nodig heb.

Bon, het klaag-uurtje voor vandaag is alweer voorbij. Ik ga nu toch genieten van de avond met mijn mannetje aan mijn zijde. Een beetje tv kijken en misschien al beginnen dromen over waar we volgend jaar op reis zouden kunnen gaan, aheum dat is vroeg, maar dat ik volgend jaar weer op reis kan, dat houdt me op de been. Maar het enige wat we nu al weten dat het een lastminute wordt, en geen verre reis dit jaar. Want we hebben jammer genoeg geen geldschijtende ezel in de tuin staan. 

Groetjes



19:53 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (5) | Tags: eenzaam, huisarrest, angsten, freja, reizen |  Facebook

Commentaren

Wel, je hebt gelijk, ze zouden inderdaad beter geestelijke gezondheid terugbetalen ipv de sauna,.....jammer dat je zo in een dipje zit, maar ik begrijp dat volkomen,......jullie wonen dan ook nog vrij afgelegen,.....en er is niks mis met het koekoeksnest hé, sociaal contact is sociaal contact,........en denk jij dat het hier in het paradijs beter is met de mentale toestand van mijn collega's,.....no way :-) :-),.....hopelijk voel je je snel weer beter!!! Dikke virtuele knuffel!!!

Gepost door: misssexandthecity | 03-10-13

Reageren op dit commentaar

ik heb het eerlijk gezegd moeilijk om me in te leven in situaties als de jouwe, Christa. Maar ik heb dan ook geen fysieke of geestelijke problemen (hout vasthouden!).
Ik hoop dat je AD's afdoende helpen, en probeer misschien toch maar eens de mooie dingen in je leven te zien en wat minder aan de negatieve. Er zijn beslist heel wat mensen die het véél moeilijker hebben dan jij (als dat een troost kan zijn)

Groetjes!

Gepost door: Billy | 04-10-13

Reageren op dit commentaar

Beste Billy, ik weet dat veel mensen het veel slechter hebben hoor. Ik ben ook heel dankbaar voor hetgene ik heb. En om wat ik allemaal mag meemaken.
Maar ik ben nog steeds niet ok, sinds die whiplash, maar de dokters nemen me niet echt serieus . En ik weet begot zelf niet waarom in depri ben. Ik die normaal zo levenslustig ben , zo'n vechter. Ik wou dat ik het zelf kon snappen. Maar we blijven ons best doen hé. Prettig weekend.

Gepost door: christa | 04-10-13

Reageren op dit commentaar

Iemand die zelf nooit sombere gedachten heeft gehad, kan zich niet inbeelden wat een depressie is. Het is geen kwestie van ergens je schouders onder zetten, op je tanden bijten of flink zijn.
Natuurlijk gaat deze periode ook weer voorbij, maar je moet er eerst weer doorheen!
Heb je misschien baat bij een blauwe lamp? Eventueel in combinatie met St. Janskruid van Dr. Vogel, een homeopatisch middel tegen somberte. Het is niet verslavend en je kan er in het voorjaar zo weer mee stoppen.
Als ik iets voor je kan doen, hoor ik het graag!
Toi toi toi dappere dodo, je bent en blijft een kanjer
liefs Kakel

Gepost door: Mirjam Kakelbont | 05-10-13

Reageren op dit commentaar

Het is normaal dat je nu een dipje hebt, enerzijds door medicatie en anderzijds - onderschat dat niet - door minder zonlicht! De dagen korten af, de temperaturen zakken, de vreselijke winter staat voor de deur! Zoek dingen die je leuk vindt, misschien je huis decoreren, ik zeg maar wat, 's avonds kaarsjes, het helpt voor mijn gemoed (een beetje).
Zeg en lastminutes zijn niet goedkoop hoor. Of als je per se een zonzeestrandvakantie wil doen... Beter kan je op voorhand een beetje beginnen uitzoeken waar je naartoe wil, wat voor vakantie je wil, en dan op zoek naar goedkope(re) logies (zonder dat je te veel aan luxe moet inboeten).
De moed niet laten zakken he, je komt ook door dit dipje heen, na elk dal is er een berg!!

Gepost door: LJ | 07-10-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.