27-10-13

Over wishing lists en bucketlists

Bij een paar medeblogsterkes, las ik leuke postjes in verband met " things to do voor je 40 ste, of je 30ste". Wel, ik zit nog een trap hoger, voor mij things to do voor mijn 60ste en geef toe, dat klinkt toch ontzettend oud! Jeezemina, ik zit op tram 5, en verlang langs geen kanten naar tram 6.

Echte lijstjes heb ik nooit gemaakt, toch in elk geval niet opgeschreven.

Wat betreft , voor mijn dertigste was er weinig "te wishen". Ik zat keihard te werken in ons restaurant en had twee kleine kinderen. Voor wishing lists was er geen tijd en geen geld. En ik had toen eigenlijk maar één grote "wish" en dat was dat mijn toenmalige echtgenoot de drank zou opgeven.

Maar ondanks de vele pogingen en de vele opnames, is die wish voor mij niet in vervulling gegaan. Er is uiteindelijk een echtscheiding uit voortgevloeid.

Tussen mijn 40 ste en 50ste heb ik eigenlijk het meeste van mijn wishes waargemaakt, met of zonder hulp en geluk dat zomaar uit de lucht kwam gevallen.

-Ik ben uiteindelijk gescheiden

-Ik leerde Wim kennen,

-Ik leerde opnieuw van het leven genieten. Gingen vaak naar optredens, comedie, op restaurant, naar de cinema. Want vroeger kon ik nooit weg op zaterdagavond. Ineens ging ik vanalles doen op zaterdagavond, en genoot van massa's nieuwe dingen.

-Samen maakten we mooie reizen. San Fransisco, ( gewonnen door een schrijfwedstrijd), Marrakech, ( voor een prikje kunnen afkopen van mijn moeder) , cruise op de Nijl, Sharm el Sheik, Istanbul, tunesie,  en massa's kleine tripjes voor een paar dagen.

-We trouwden en dan nog wel op mijn droombestemming : Mauritius. Dat was een droom sinds mijn 18 jaar, om daar naartoe te gaan en door het winnen van een wedstrijd op Stubru kwam die wens in vervulling.

- En dan was er fibro op het einde van mijn rit op tram 4 en dan vertrok ook mijn zoon naar Canada.

Mijn leven en ook dat van gans ons gezin, en de meeste andere dromen die ik had moesten plaats maken voor het huwelijk in Canada, konden niet vanwege meneerke Fibro en financiele gevolgen daarvan. En eerlijk. Ik doe het hier nu een dag met de keer, niet te ver vooruit kijken . Veel dingen vielen weg, zoals gaan schaatsen, waar ik vroeger goed in was. Skieën en voor de rest was ik gerust niet echt een sportieveling en al helemaal geen danser, dus die dingen mis ik dus niet, nog een voordeel.

En, wat na mijn 50 ste dan? Wat heb ik dan nog uitgespookt om ons leven leuk te maken in de momenten dat het kon.

-zijn uit eten geweest naar den 3-sterren-restaurant, ( wat ik ook wou doen, once in a lifetime )

-Zijn we twee jaar na elkaar naar Canada geweest.

-stond er veel in het teken van mijn gezondheid. Zo kocht ik een infraroodsauna om mijn toestand te verbeteren, maar andere plannen moesten dan sneuvelen.

- Zijn we naar New York geweest, omdat dit ook een droom van mij was. Ik had het toen lichamelijk heel erg moeilijk en de angst om in een rolstoel te belanden was zo groot dat ik besloot om dat niet uit te stellen.

- Ik leerde terug van de kleinere dingen te genieten .

En wat staat er nu nog op mijn verlanglijstje tussen mijn 52st en mijn 60ste?

-Een safari in Kenia en Tanzania, ( vooraleer het voor mij lichamelijk niet meer mogelijk zal zijn)

-Af en toe mijn zoon zien

- Misschien kleinkinderen krijgen, maar dat moet niet persé, voor mij moeten er niet speciaal kindertjes gemaakt worden.

-Proberen mijn lichamelijke klachten leefbaar te houden.

- Niet meer ambieren om ooit nog te werken, ik heb die ambitie, onlangs opgegeven.

- Sterk genoeg zijn om meneerke Fibro niet tussen mijn man en ik te laten komen.

- verder genieten van gezellige uitjes, zodat het leven geen sleur wordt en ik er de fun van blijf inzien.

- niet in geldnood te komen zitten om alles te kopen wat nodig is om mijn gezondheid te verbeteren.

- Dat iedereen rond mij gezond en Happy blijft.

 

Dat is het zowat, al zijn mijn huidige wensen toch al weer een hele boterham. Maar ik hoef geen zotte dingen meer te doen, zoals "zelf een vliegtuig besturen, " " aan parapenting te doen", of de Mont Ventoux oprijden. En te voet naar compastella is al helemaal niet haalbaar, dus wens ik dat ook niet.

Bon, we zien dan maar weer na mijn 60 ste, wat dan nog op mijn verlanglijstje zal staan. Maar eerlijk, nu wil ik daar nog niet aan denken!

 

 

15:30 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

Commentaren

Awel Bie, dat heb je weer fantastisch mooi gezegd, ik hoef ook niet uit een vliegtuig te springen, het liefst wil ik dat iedereen in mijn omgeving gelukkig is en gezond is,...mss had ik dat moeten toevoegen aan mijn lijstje, want dat is het allerbelangrijkste!!

Gepost door: Misssexandthecityandme | 27-10-13

Reageren op dit commentaar

Weet je Missie, mijn jaren tussen de 40 en de 50, waren eigenlijk de mooiste van mijn leven. Zt er dus niet mee in, dat je op tram 4 zit. Er staat heel veel moois in t verschiet, ben ik van overtuigd!

Gepost door: christa | 27-10-13

Reageren op dit commentaar

ik zit ook al op die tram 5 , nog een beetje verder volgens mij als jij ....

Gepost door: merel | 28-10-13

Reageren op dit commentaar

Lijkt mij dat je al een heel mooi en rijk leven achter de rug hebt... en ik ben er zeker van, dat je nog veel mooie dingen gaat tegenkomen of meemaken!!

Gepost door: LJ | 28-10-13

Reageren op dit commentaar

Dit heb je mooi verwoord en je ziet, als je naar de juiste zender luistert dan win je nog af en toe eens iets.

Gepost door: HansDeZwans | 29-10-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.