08-11-13

En ze stond recht!

En dan stond ze terug recht, had genoeg van het hoopje ellende die ze was. Ze trok haar kleren recht, droogde de tranen en kamde haar haar. En ze riep naar de spiegel! "Je hebt mijn lichaam verwoest, maar ik laat niet toe dat je mijn ziel verwoest" Ze knikte zelfvoldaan . Ademde diep en stapte naar buiten.

En gisteren was er lotgenotencontact. En eerlijk, dat was nog een brug te ver. Ik voelde me niet sterk genoeg om het eens te gaan uitleggen in de groep hoe je met fibro moet omgaan terwijl ik het verdorie zelf even kwijt was. Maar ik moest er zijn , want er kwam een koppel helemaal van Aalst. En radeloze man, vergeven van de pijn, die niets liever wou dan terug te worden als vroeger. Hij vertelde wat een gemotiveerder werker hij was. De wanhoop stond in zijn ogen te lezen, de pijn droop van zijn lijf. Hij kon niet eens op een stoel zitten. En dan had ik zoiets, van shame on me, die man is er erger aan toe dan ik!!!! En het ergste was, dat ik geen wonderdokter kende of wondermedicatie. Ik moest zijn allerlaatste sprankje hoop kapotslaan en hem vertellen dat je het eigenlijk niet kan genezen en dat hij zijn vorig leven moest afsluiten en een totaal nieuwe weg in moest. En de man is net niet in tranen uitgebarsten. En ik voelde me daar heel tweestrijdig om, enerzijds had ik hem goeie raad gegeven wat hij kon doen om zijn leven aangenamer en draaglijker te maken. Anderzijds had ik het moeilijk omdat ik hem zijn laatste hoop moest afnemen Maanden had hij erover gedaan om eindelijk de stap te zetten naar een zelfhulpgroep te komen. Maar dat gaf me ook de kracht om zelf verder te gaan .

En fibromindy zette terug haar rose  bril op om de schoonheid van het leven terug te zien.

 

 

 

 

 

 

 

Commentaren

Ongelooflijk Christa wat een doorzettingsvermogen je hebt! Goed gedaan. Je mag je best eens laten gaan, meer dan eens zelfs, maar ik vind het fantastisch dat je uw eigen altijd kan motiveren om weer door te gaan.
Na "ze knikte voldaan" dacht ik dat er zou te lezen zijn: en ze kwakte een steen tegen de spiegel :-) Mens, ondanks je beperkingen ben je een stuk koelbloediger dan ik ;-)

Gepost door: bea | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

Haha Beaatje, dat zou ik ook wel durven zenne, want sinds ik zo zwaar weeg van al die medicatie, kijk ik niet graag in de spiegel meer!

Gepost door: christa | 09-11-13

en nu maar die roze bril goed vasthouden, Christa!

Fijn weekend !!!

Gepost door: Billy | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

Ik ben blij dat jij je mentaal weer beter voelt,....echt!! Want daar valt of staat alles mee,..geniet ervan, zodat je gesterkt bent voor de slechtere momenten,.....en die man zal net als jij ook zijn weg moeten vinden,.....hoe hard en moeilijk het ook zal zijn,..

Gepost door: Misssexandthecityandme | 09-11-13

Reageren op dit commentaar

goed zo!

Gepost door: fotorantje | 09-11-13

Reageren op dit commentaar

That's the spirit ! Respect...

Gepost door: Brubeck | 09-11-13

Reageren op dit commentaar

Jouw blog moest verplicht leesvoer zijn voor lotgenoten.

Gepost door: joke | 13-11-13

Reageren op dit commentaar

Wat afschuwelijk, hopelijk vindt die man zijn nieuwe weg, een nieuw doel, iets waaraan hij zich kan optrekken, een reden om op te staan elke dag en de pijn te facen... Respect, ook dat jij het op je neemt om je lotgenootjes zo'n steun in de rug te zijn!

Gepost door: LJ | 20-11-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.