18-12-13

Mijn werkprestaties.

Ja, ik heb hier ooit een blogpost geschreven , over "uit werken" Dat ik het nooit meer zou noemen dat ik ooit nog wil werken. 

Maar nog steeds kruipt die microbe waar ze niet gaan kan! En ik probeer het nog steeds, door twee tot drie keer vrijwilligerswerk te doen in t koekoeksnest.

2.5 uurtjes weg van huis en heel t huis staat op zijn kop.Ik heb me moeten haasten, om huis op te ruimen, kopies met Elisabeth te gaan nemen, spaghettisaus klaar te maken voor s avonds. strijken, en wat eten! 

En in al mijn gejaagdheid was ik dan nog misreden ook. Vraag me niet hoe of waarom, maar ik was op weg naar Roeselare in plaats van naar Tielt, en mijne frank is pas gevallen, als ik al meer dan tien minuten verkeerd aan het rijden was! 

Ik kwam daar dus al te laat aan. Gevolg, holder de bolder, al mankepotend naar het werkatelier. Vergeten om mijn blauwe schijf aan mijn venster te leggen in mijn wagentje! Valt mijne frank een uur later. Nog eens terug manken, en merken dat ik al te laat ben. Gelukkig bedraagt de boete "maar " 10 euro, want anders had ik er behoorlijk pissed om geweest! 

Om 16.30 snel  naar de lidl crossen, met heel veel pijn in mijn schouder wegens, ja supermoeilijk werk (not) etiketten op enveloppes plakken!

De lidl doorcrossen, en thuiskomen zonder kaas voor op de spaghetti! Ja t was me t dagje wel. En eerlijk toen ik na het samen opruimen van de keuken neerplofte in de zetel besefte ik maar weer eens dat ik nooit nog "deftig werk zou kunnen leveren"! 

Maar de grootste klap was, te ondervinden hoe het met mijn geheugen gesteld is; Ik word daar zo opstandig om ! Want ik voel me daar ontzettend dom door! Ik word er ook vreselijk onzeker door en krijg angst om verkeerde berekeningen te maken, verkeerde stortingen te doen. En zo raak je uiteraard in een gigantische vicieuze cirkel! En ik ben helemaal niet gek op vicieuze cirkels. 

Ik hoor hier vaak gezucht om dat ik bepaalde dingen twee keer moet vragen omdat ik het antwoord al vergeten ben! Daar zou je nu toch je haar uit je kop door uittrekken. 

En winkellijstjes maken, helpt wel voor een deel, want , of ik raak het briefje kwijt, laat het op de tafel liggen, vergeet dat ik het mee heb, en ik sla gegarandeerd wat over! Zucht! 

Commentaren

Het is zeker niet gemakkelijk als al die dingen in een haast moeten gebeuren.. Maar toch knap dat je het vrijwilligerswerk volhoudt. Het moet je toch ook een mate van voldoening geven. Dat van dat onthouden.. Ik weet niet of het specifiek met medicatie of fibromyalgie te maken heeft. Ik merk dat ik vaak niet gehoord (lees: onthouden) heb wat er gezegd wordt. Ik dek me nu dikwijls al in door te zeggen "ik heb dit misschien al gevraagd maar..." En voor lijstjes: ik stuur mezelf soms een sms-je als ik naar de winkel moet.

Gepost door: Brubeck | 18-12-13

Reageren op dit commentaar

Inderdaad knap dat je vrijwilligerswerk doet. Het heeft natuurlijk een andere reden dan de fibro, maar ik heb vanmiddag nog tegen mijn collega's gezegd dat als ik ooit de lotto win, ik niet meer zou komen werken, maar wel vrijwilligerswerk zou gaan doen. As I said: andere reden.
En ik ga akkoord met Brubeck. Ik hoor wel vaak wat er gezegd wordt, maar ik onthoud het ook niet altijd. Ik heb ook (boodschappen)lijstjes en vergeet die ook vaak. Ik kwam deze zomer zelfs een toe op kantoor zonder handtas... ik had het pas door toen ik uit de auto stapte. Geen geld bij, geen rijbewijs, geen identiteitskaart... Als het een troost kan zijn: je bent bijlange niet alleen.

Gepost door: Evita blogt... | 18-12-13

Reageren op dit commentaar

Nummer drie, die ook luistert zonder te horen (soms, niet altijd) is hier ook :-)
Boodschappenlijstjes....jammer van de moeite die ik doe om ze te maken, zelden of nooit heb ik ze mee. Ergens naartoe moeten en de andere kant oprijden, aan de geldautomaat staan en mijn pincode niet meer weten, een week vroeger dan afgesproken naar de tandarts gaan.... Nu ik zo alles hier begin op te sommen, ik heb volgens mijn eigen geen inspiratie om blogjes te schrijven maar eigenlijk heb ik meer dan onderwerpen genoeg door alle stommiteiten die ik uithaal. Je bent inderdaad niet de enige, troost je ;-)

Gepost door: bea | 18-12-13

Reageren op dit commentaar

gelukkig kan je je geheugen ook "trainen", Christa. Misschien is dat een ideetje, om eens zo'n cursus te gaan volgen, want die bestaan!
Enneh, laat je haar maar zitten hoor, je bent beslist niet de enige die 's iets vergeet... ;-)

Gepost door: Billy | 19-12-13

Reageren op dit commentaar

Ik vind het ook VERSCHRIKKELIJK als ik iets wegleg, en ik vergeet waar... zo heb ik drie maanden gezocht naar een geleende taartschotel, van de week vond ik hem plots terug. The human brain works in mysterious ways. Soms denk ik dat het mijne gewoon 'vol' is en dat ik daarom zoveel vergeet: omdat er geen plek meer is om iets nieuws op te slaan. Zoals de harde schijf van een pc :-)

Gepost door: LJ | 20-12-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.